Dorp

10 Oktober 2012




Toen ik 28 jaar geleden hier neerstreek, na in megapolen als Parijs en Tokio te hebben gewoond wist ik zeker: dát niet meer. Het moest iets kleiners worden, iets intiemers, iets waar je bekenden spontaan op straat tegenkwam. Het werd Amsterdam: het dorp der dorpen, maar toch kosmopolitisch en vol Kunst met een grote K. Een ideale, en zeldzame, combi.

Maar Amsterdam barstte de laatste jaren zo snel uit haar voegen dat het me naar de keel greep. Voelde me steeds meer een vreemde in eigen stad. Tot deze week, want toen gebeurde dit:
- in een onbekend stukje Zuid knalde ik tegen oude makker en stadsverfraaier Fabrice. Hij was een schilderij van hem aan het vermozaïeken. Dat gaat ie doen: al zijn stadsguerillakunst vermozaïeken. Voelde vertrouwd, lief en lekker ouderwets Amsterdams.
- de tram moest opeens keihard remmen: een cantaatje had besloten midden op de rails te wachten op het groen. Aan het stuur niemand minder dan mijn buurvrouw, met een ontzettend kwaad en grappig gezicht.
- 's avonds in de bushalte stond een big brass band een uur lang de sterren van de hemel te spelen. Ze wachtten op de bus, die verlaat was. 
- de tram moest wederom vol op de rem: een troep ganzen stak de drukke rotonde over. Twee ganzen en vier genten, in loodrechte rij, op hun gemakkie. De tram heeft zeker vijf volle minuten gewacht.

Het zijn kleinigheden, maar juist kleinigheden maken van een stad een dorp.  



Op AT5.nl gepubliceerd.
Tags: Amsterdam

- Aanraders -

De serieduwer

Jorn had zijn fricadel net uit de muur getrokken. Hij smaakte hem goed. Hij was iemand van de late fricadel, zo uit het café, met de alcohol en de adenaline in zijn bloed die zeurden om calorieën. "Voor me maag" zei die dan tegen zichzelf "er moet iets in, als vulling". De happen vielen halfgekauw...

(lees meer)

Een echte kapitein

Hebbu al de nieuwe mode op het water waargenomen? Het Staande Varen? Het zijn voornamelijk kerels in de leeftijd 40-50 die dat doen - ik heb werkelijk nog geen één vrouw staande zien varen, terwijl ze toch aan een geweldige opmars zijn begonnen wat betreft het besturen van boten. De echte stoer...

(lees meer)

Krakers en loempia's

Voor mijn werk moet ik vaak in de Stopera zijn. Zo ook afgelopen dinsdag. Vrolijk stap ik de brede hal binnen, met het glazen dak en de buitenmaatse terracotta potten met heuse bomen erin. Ik ruik kruit. Maar niemand rent in paniek, er is überhaupt niemand, dus ik loop gewoon verder en denk er niet...

(lees meer)

Manuscripta

Joost Zwagerman stapte op zijn fiets richting het bruggetje dat de Westergasfabriek van de Haarlemmerweg scheidt. En die boomlange slungel die de hoek van de Bakkerswinkel om liep, was dat Renske de Greef? Geen twijfel mogelijk: ik was op de goede weg naar Manuscripta, de jaarlij...

(lees meer)

Oefening in Vuisjes' stijl

De aangekondigde vertrektijd op de digitale borden schuift met je mee. Je komt aan: er staat 10:42 uur. 5 min. later verandert dat in: 10: 47 min. Het is inmiddels 10:48 uur: je eigen tram in geen velden of wegen te bekennen. Wel hordes andere trams, die je op dat moment toevallig en jammerlijk niet...

(lees meer)

Stembureau 398

Wanneer ontmoet je nou een principiële niet stemmer? Op verkiezingsdag natuurlijk! En waar? In Zaal 100 in de Staatsliedenbuurt, waar je ouderwets voor een prikkie verrukkelijk kunt eten. Hij heet Jan en ik schuif bij hem aan met mijn kopje Thaise pompoensoep à 1 euro...

(lees meer)

Kleuter

>Hallo, ik ben een kleuter, een kleuter in Amsterdam. Ik ben hier geboren, op de Middenweg, tegenover de feestwinkel. Ik ga overal mee met mijn mammie en mijn pappie. Lopend aan de hand van een van mijn ouders, of op de fiets. Daarop hebben mijn ouders allebei een speciaal stoeltje voor mij gemaakt....

(lees meer)

Openhuizendag

Het is vandaag zaterdag 31 maart 2012, Openhuizendag. Dus trekken wij, Mijnheer Oud Zeikwijf en ik, erop uit om de huizen te bezichtigen waar we al tijden nieuwsgierig naar zijn. Dat kan vandaag! We moeten een keuze maken qua buurt. IJburg lijkt ons een goeie. Allemaal kekke gebouwen op een stel ver...

(lees meer)

Parool

Het Parool. Mijn krant. Na jaren gezwoeg door stroperige reuzen Volkskrant en NRC en een korte flirtation met Trouw ben ik al decennia's verknocht aan die leuke stadskrant.Ik heb het Parool zien veranderen. Toen ik hem voor het eerst kocht, 25 jaar geleden, had zijn voorpagina nog iets naoorlogs in ...

(lees meer)