Afterparty

24 September 2012




img: Paul Schaaps

Op facebook werd uitgebreid getamtamt voor de expo van Arturo Vega in Bacardi op de Oudezijds Voorburgwal. Ik had nooit van Arturo Vega gehoord, maar naar de genodigdenlijst te oordelen, was dat duidelijk een misser van mij. Tout underground Amsterdam zou er zijn. Althans: tout underground Amsterdam van de jaren '80, of wat ervan over is.

Arturo Vega bleek de vaste hoezenontwerper van de Ramones te zijn, een rockband uit mijn jeugd. Ik heb nooit een plaat van ze bezeten, maar die tekenstijl wist ik me wel helder voor de geest te halen: menig coole gast uit mijn jeugd droeg een zwart t-shirt met, wat nu blijkt, de ontwerpen van Arturo Vega erop.

Dus wou ik naar de opening toe. Helaas was er tegelijkertijd een special voor wijlen mijn vriendin Fifi l'Amour, dus besloot ik enkel naar de afterparty van die opening te gaan. In Ludwig, Reguliersdwarsstraat. In geen 25 jaar was ik in de Reguliersdwars geweest. Destijds had je er de Richter, van Jan Lenferink. Verder was het omo's wat de klok sloeg, dus niet dé straat waar ik bij voorbaat te vinden was, 's avonds. Maar nu: verhipt, verleukt, verjongt, verbuitenlandst.

Als ik Ludwig binnen stap is de afterparty al over, zie ik meteen. Arturo en zijn groupies zitten bij elkaar op het pluche, schrijver Martijn Haas hangt aan de bar, maar de rest – jongelui in onberispelijke kledij – hoort er niet bij. Dichter Paul Schaaps introduceert mij aan Arturo. Hij zegt uit New York te zijn. Ik had gezworen L.A.
'Ik ben Mexicaan' zegt hij dan. 'Uit Chihuahua'.
Uit Chihuahua. Werkelijk. Ik barst in lachen uit. Maar hij maakt geen grapje. Chihuahua bestaat. Ter bewijs heeft hij een tweede Chihuahuaan meegenomen. Die staat er toch echt bij. Arturo is een week in Amsterdam. Hij heeft veel op de bonnefooi gewandeld. Hij houdt ervan om te dwalen: zo komt hij 'echte' mensen tegen.

Houten lambrisering, zwarte lak, opgefokte kunst aan de muur, een overmaat aan verschillende flessen naast elkaar opgesteld op tafelhoogte, zoals wel vaker het geval is tegenwoordig. Achter de bar staat de poepiejonge DJ (zwarte pak aan, witte hemd, stropdas) te headbangen. Zijn lange blonde lokken vliegen in het rond. Hij heeft een knap gezicht dat constant op glimlachen staat, wat contrasteert met de loeiharde punkmuziek die hij draait – iets dat waarschijnlijk alleen ik opmerk, omdat ik punkert was in de ouwe tijd, wanneer punkers niet vrolijk mochten zijn (je zou even vergeten dat er kruisraketten bestonden alsmede malafide wereldheersers en dat het hele zooitje toch naar de gallemiezen ging). Ik begin te dansen, op die punkmuziek. Spoedig volgen meisjes en jongens en staat het gangpad binnen de kortste keren vol met swingend volk. Wat mij opvalt, wederom als oude punkert, is de gemoedelijkheid. In de ouwe tijd was dansen op punkmuziek iets ruws: áls we dat deden (meestal hingen we liever lamlendig met een fles bier in de hand) dan pogoden wij en botsten wij tegen elkaar. Nu is het lief. Een golf van mededogen overspoelt mij: wat is deze nieuwe generatie leuk. Ze zien er (te) straight uit, maar wat zijn ze toch ontspannen, en wat weten ze toch lol te hebben. De muziekstijl verandert, maar iedereen blijft dansen, uren achtereen. Zelfs de tweede DJ, DJ Mulat (Ronald Linger op facebook) stapt af vanachter zijn draaitafel om met ons te heupwiegen. Als ik vroeg in de ochtend naar huis fiets realiseer ik me: we hadden geen afterparty maar een party. Een echte party. Met wildvreemden, gewoon in een café met DJ.

Op Rapenburg zie ik een tractor naast de gracht staan. Het is die van Will, een oude knar die op een kabouter lijkt en zich uitsluitend per trekker verplaatst. Hij is vast bij de Scharrebier. Ik fiets verder richting mijn stulpje: Amsterdam heeft zich weer eens van haar mooie kant laten zien vannacht.
Oscar van Gelderen van Lebowski Uitgevers

Arturo Vega 

DJ Mulat 

Op AT5.nl gepubliceerd.
Tags: Amsterdam

- Aanraders -

De serieduwer

Jorn had zijn fricadel net uit de muur getrokken. Hij smaakte hem goed. Hij was iemand van de late fricadel, zo uit het café, met de alcohol en de adenaline in zijn bloed die zeurden om calorieën. "Voor me maag" zei die dan tegen zichzelf "er moet iets in, als vulling". De happen vielen halfgekauw...

(lees meer)

Een echte kapitein

Hebbu al de nieuwe mode op het water waargenomen? Het Staande Varen? Het zijn voornamelijk kerels in de leeftijd 40-50 die dat doen - ik heb werkelijk nog geen één vrouw staande zien varen, terwijl ze toch aan een geweldige opmars zijn begonnen wat betreft het besturen van boten. De echte stoer...

(lees meer)

Krakers en loempia's

Voor mijn werk moet ik vaak in de Stopera zijn. Zo ook afgelopen dinsdag. Vrolijk stap ik de brede hal binnen, met het glazen dak en de buitenmaatse terracotta potten met heuse bomen erin. Ik ruik kruit. Maar niemand rent in paniek, er is überhaupt niemand, dus ik loop gewoon verder en denk er niet...

(lees meer)

Manuscripta

Joost Zwagerman stapte op zijn fiets richting het bruggetje dat de Westergasfabriek van de Haarlemmerweg scheidt. En die boomlange slungel die de hoek van de Bakkerswinkel om liep, was dat Renske de Greef? Geen twijfel mogelijk: ik was op de goede weg naar Manuscripta, de jaarlij...

(lees meer)

Oefening in Vuisjes' stijl

De aangekondigde vertrektijd op de digitale borden schuift met je mee. Je komt aan: er staat 10:42 uur. 5 min. later verandert dat in: 10: 47 min. Het is inmiddels 10:48 uur: je eigen tram in geen velden of wegen te bekennen. Wel hordes andere trams, die je op dat moment toevallig en jammerlijk niet...

(lees meer)

Stembureau 398

Wanneer ontmoet je nou een principiële niet stemmer? Op verkiezingsdag natuurlijk! En waar? In Zaal 100 in de Staatsliedenbuurt, waar je ouderwets voor een prikkie verrukkelijk kunt eten. Hij heet Jan en ik schuif bij hem aan met mijn kopje Thaise pompoensoep à 1 euro...

(lees meer)

Kleuter

>Hallo, ik ben een kleuter, een kleuter in Amsterdam. Ik ben hier geboren, op de Middenweg, tegenover de feestwinkel. Ik ga overal mee met mijn mammie en mijn pappie. Lopend aan de hand van een van mijn ouders, of op de fiets. Daarop hebben mijn ouders allebei een speciaal stoeltje voor mij gemaakt....

(lees meer)

Openhuizendag

Het is vandaag zaterdag 31 maart 2012, Openhuizendag. Dus trekken wij, Mijnheer Oud Zeikwijf en ik, erop uit om de huizen te bezichtigen waar we al tijden nieuwsgierig naar zijn. Dat kan vandaag! We moeten een keuze maken qua buurt. IJburg lijkt ons een goeie. Allemaal kekke gebouwen op een stel ver...

(lees meer)

Parool

Het Parool. Mijn krant. Na jaren gezwoeg door stroperige reuzen Volkskrant en NRC en een korte flirtation met Trouw ben ik al decennia's verknocht aan die leuke stadskrant.Ik heb het Parool zien veranderen. Toen ik hem voor het eerst kocht, 25 jaar geleden, had zijn voorpagina nog iets naoorlogs in ...

(lees meer)