Ursula

19 Juni 2011




Hebben jullie een idee van de gruwel om een perimenopausaal lijf in een Ursula Andress-bikini te moeten persen? Voor de 40- onder ons: de perimenopause is de tien jaar durende PMS-hel die aan de menopause (de bloedloze jaren) voorafgaat, en met de bikini van Ursula Andress refereer ik aan wat de actrice aanhad toen ze in Dr. No, gelijk Venus uit de zee verrees om in de armen van James Bond te vallen. Een beeld dat gegrift staat in het collectieve geheugen van mijn generatie. Op dat strand werden die twee radioactief, maar in die tijd kon je dat onder de douche afspoelen en kreeg je daar geen kanker van.

Mijn vriendin was van de winter op afgrijselijke wijze dood gegaan en om niet te sterven van verdriet had ik mezelf toegestaan drie maanden lang te vreten wat ik wou. Zo kwamen er 3 kilo’s zandzakken aan mijn toch al niet magere zelf te hangen. Daar stond ik dus, perimenopausaal én met 3 kilo aan verdrietvet op de pens, op de drempel van een zon-en-zee-vliegreis. Een perimenopausaal mens, met 3 kilo’s aan verdrietvet, in een Ursula-Andress-bikini. Ik leek wel een pompoen. Wat zeg ik? Een kalebas. Een kogelronde kalebas. Roomwit, in een Ursula Andress-bikini.

Ik mepte de bikini in de koffer, die stil op de grond lag met opengesperde muil, klaar om alles op te schrokken wat ik hem zou toewerpen. In tegenstelling tot het badpak was de koffer net gekocht, dus van het laatste model: een kuip van plastic, doormidden gesneden, met ribben boven en onder. Hij leek wel een enorme schelp, wat mij nog meer aan Ursula deed denken. Ik zuchtte. “Jij mag er ook in.” De aangesprokene was een zwart omageval uit één stuk, met buikverdoezelende plooien. Beter het zekere voor het onzekere nemen: het zou zomaar kunnen dat ik me niet durfde vertonen in het Ursula-Andress-ding.

Uiteindelijk viel het ter plekke enorm mee. De eerste dag had ik het burkini-achtige zwarte badpak aan. Het hotel bleek echter gevuld met 75+ gasten, gepensioeneerde paartjes, Duitsers en voormalige Oostbloklanders. Categorieën die het niet nauw nemen met de lijn. Zelfs de mannen hadden borsten, wat me deed afvragen waarom vrouwen in sommige landen niet topless mogen maar mannen wel. Wat zou daar nou de reden van zijn? Wat was er meer aanstootgevend aan vrouwelijke tepels dan aan mannelijke? Waarom waren vrouwenborsten onbetamelijk en mannenborsten, hoe prominent aangegroeid ook, niet? Gelukkig heeft deze kwestie me niet meer dan één dag gekweld, zo dat ik onbekommerd van de rest van de vakantie kon genieten.

Ze waren dus al-le-maal enorm. Allemaal een pens waar welk maritiem zoogdier ook een punt aan kon zuigen. De rest van de week heb ik maar gewoon Ursula uit de kast gehaald en me geen seconde gegeneerd. Ik was toch de dunste van het strand. Wat weer verstrekkende gevolgen heeft gehad voor het animo om te vermageren. U voelt hem aankomen: ik kwam terug met nóg een extra kilootje. Gelukkig hoefde ik dáár niet voor te betalen bij het inchecken op het vliegveld.




Tip van Oud Zeikwijf aan vrouwen met een bikinilijn probleem: wordt moddervet. Dan zie je geen schaamhaar meer.



Eerder op Nurks verschenen.

- Aanraders -

Kamelenteen

Ik wil het hebben over kamelentenen. Of liever gezegd: over de uit de VS overgewaaide afkeer daarvan. Voor degenen die het niet weten: de kamelenteen is de vorm van het vrouwelijke geslachtsdeel, onder bepaalde strakke broeken zichtbaar. Strakke broeken die de boel omhoog trekk...

(lees meer)

Brief aan Pieter Hilhorst

Goede ingezonden brief van u in het Parool. Verwoordt op de komma wat ik vind van het woonbeleid. Ik heb in Tokio en Parijs gewoond en vond het in Amsterdam een verademing. In Parijs was het al 30 jaar geleden precies zoals waar u voor waarschuwt: de woekering van de markt, waardoor jongeren en mind...

(lees meer)

Waterland Oost

Vrijdag, stralende ijsdag. “Schaatsen!” mailt vriendin. Met de heerlijke, eenzame, tochten van pakweg 15 jaar geleden in het geheugen snellen wij naar Uitdam. Wie schetste onze verbazing toen bleek dat het ijs zwart van de mensen zag. Het leek alsof iedereen ijsvrij had. Ik durf te wedden dat u ...

(lees meer)

Mr. Postman

Mister postman look and seeIf there's a letter in your bag for meThe BeatlesDe postbezorgers staken, en we merken het niet eens. Zo slecht is de postbezorging de laatste jaren geworden. Ik herken de nostalgie naar de tijd van de lijfelijk bezorgde brieven in het artikel van Julie Phillips van 3 janu...

(lees meer)

Het rozenblaadje

Na dagen van onophoudelijke regens blijkt de zon te schijnen. Leuk! denk ik, en ik besluit de weg naar werk te belopen. Goed voor de botten, de spieren, de longen en de geest. In zo'n geval heb ik mijn aangename routes: loomrijke paden langs de gracht, eendjes en zwanen. Ze zijn zeldzaam,...

(lees meer)

De poedel

De poedel was reusachtig. Een reusachtige poedel, de witte vacht gemillimeterd op vier zwarte voeten en twee zwarte oren na, die fluffy waren gebleven. Hij trotteerde fier door het park, richting het hondenkransje verderop. Elke morgen kwamen de hondenbezitters bijeen op dit gedeelte van het ...

(lees meer)

Zomergasten met Johan Simons

Wij Amsterdammers mogen van de VPRO Zomergasten op het witte doek gaan kijken. In de Uitkijk, met het benodigde natje en droogje van het huis. Ik heb even geaarzeld of ik dat niet zou doen. Maar met een hel verlichte laptop op die pluche in die verder donkere zaal gaan zitten leek me toc...

(lees meer)

Zomergasten

Het is Zomergastenseizoen geblazen. Een paar dringende oproepen aan de VPRO:1-Vermeld in de gids èn mondeling wanneer de fragmenten aggressie bevatten. De twee weerzinwekkendste tv-beelden die ik ooit in mijn toch wel lange leven voor mijn kiezen heb gekregen waren door Zomergasten uitgezonden; bee...

(lees meer)

Paradoxen

Eerste Paasdag in Huize Oud Zeikwijf. Oudste zoon is er en legt een voor mij nieuw woord uit: autologie. Volgt een boeiende discussie van enkele uren die ik jullie niet wil ontzeggen. Over logica. Let wel: ik ben geen logicus, verre van. Dus reacties welko...

(lees meer)