Sletten

18 Juni 2011




"Slettenmars op 4 juni" las ik in Het Parool. "Eindelijk" verzuchtte ik, "een slettentocht. Eindelijk erkenning voor de minder preutse meiden." Dat leek me wat, en ook broodnodig, in deze tijd van demonisering van de vrouwelijke seksualiteit. Wat zeg ik: van ontkennen van de vrouwelijke seksualiteit. Bij de inheemse bevolking van Amsterdam zit het doorgaans wel snor: ze schamen zich niet voor hun piemels en kutten.

Maar meer dan de helft van de inwoners van Amsterdam komt van buiten de landsgrenzen. Hoe zit het met hun mores? Je hebt toch lastige extremen tussen, zoals de Bijlmermacho's en de Breezersletjes, die het begrip liefde zonder pardon lijken te hebben weggegumt uit de seksuele aantrekkingskracht, en vervangen te hebben door commercie (we lezen dat de meiden zich lenen voor seksuele activiteit in ruil voor drank) en macht.

Aan de andere kant van het spectrum: de Turkse medelander, met een ancestrale cultuur van machisme waar ik u tegen zeg. Als moderne Amsterdamse geboren in zo'n gezin ben je niet jarig: je broertjes zijn ontelbare malen meer waard dan jij, houden je in de gaten, verklikken je aarzelende eerste stappen op het liefdespad, en snijden zelfs je keel door mocht je het gore lef hebben om een jongen lief te hebben die niet past in het economische plan van de familie. Een gruwel.

Hoe blij ben ik achteraf met mijn puberteit. Geboren in de goddelijke jaren dinges, heb ik volop mogen genieten van de verworvenheden die de generatie voor mij heeft bevochten. Voor de meiden van mijn generatie was dat allemaal vanzelfsprekend. Het waren de ongevaarlijke jaren tussen syphillis en aids, neuken was een normaal onderdeel van het leven, dat deed je zoveel mogelijk en met wie je maar wilde - dat deden de jongens ook - en daar had niemand wat over te zeggen. We geneerden ons niet voor ons lijf, gingen bloot in het openbaar als de situatie daarom vroeg. We waren speels en lekker bezig, niet vunzig.

Ik heb me ook nimmer een slet gevoeld. In het licht van de recente trend vanuit bepaalde kringen om de vrouw het recht op een onbekommerde seksuele leven in te perken, ben ik me bewust geworden van de precariteit van de vrijheid die we genoten. Een slettentocht kwam me als geroepen voor. Geen overbodig initiatief in deze stuurloze tijden waar overmatige preutsheid op de loer ligt (waag het bijvoorbeeld niet meer om je dochter van 4 naar zwemles te sturen zonder topje!). Een hart onder de riem voor de meiden uit bekrompen gezinnen. Een openlijk "bedankt" aan de jaren-zestigers.

Hoe teleurgesteld was ik toen ik de beelden zag: queers en travestieten alom. De slettentocht was gekaapt door de seksueel afwijkenden. In plaats van normale vrouwen en moeders van gezinnen die er openlijk voor uitkomen dat ze tot hun grote tevredenheid een bloeiend seksleven hebben (gehad), stelden de meest extreme gevallen uit het land zich ten toon aan het verbijsterde deel der natie dat uit minder tolerante streken komt. Homo i.p.v. hetero.

De media gingen hier gretig op in, want laten we eerlijk zijn: wie is er nou fotogenieker, the girl next door of een bont uitgedoste Dolly? Maar hoe contraproductief! Denken ze nou echt iets te zullen veranderen in de gefossiliseerde denkbeelden van (een groot deel van) de etnische medemensen? Opeens begreep ik de afkeer van vele homo's voor de Gay Parade (Leuk Bedacht, Slecht Uitgepakt). Ik vond die tot nu toe overdreven. "Laat ze nou maar op schallende beats zwaaien met roze struisvogelveren in hun togus gestoken, wie doe je ermee kwaad?", dacht ik in mijn onnozelheid, en egoïsme.

Egoïsme, ja, want zodra het over míjn levensstijl ging, vond ik het opeens niet meer kunnen. Dan is het niet meer lollig, maar gevaarlijk. In een wereld waar homo's verketterd worden, vrouwen weer eens de schuld krijgen van hun verkrachtingen en kleuters schaamlippen onverdoofd worden weggesneden is seksualiteit ook een ernstige zaak. Helaas. En helaas helpt het dan niet om je excentriciteit in het gezicht van de omstanders te duwen. De slettenmars moet dan ook geen podium worden waar elke aandachtsfreak zijn gratis showtje komt geven. Daar hebben ze al de Gay Parade voor.



Eerder op AT5 gepubliceerd

- Aanraders -

Floor

Floor van der Wal, comédienne, mooi, slim, vrolijk en grappig. Ik zie haar nog voor me in Toomler: "Normaal ben ik spastisch maar nu ben ik gewoon dronken!" Dat bezoek aan Toomler was het verjaardagscadeau van mijn oudste zoon. We hadden even op hem moeten wachten, maar hier kwam hij binnen lope...

(lees meer)

Amor fatalis

. NULLUS LIBER ERIT, SI QUIS AMARE VOLET. No one will be free, if he wishes to love Je bent een onbezorgde meid, in de twintig. Het leven kabbelt lekker voort met beduidend meer ups dan downs. Al voelt dat niet perse zo -- weinig jonge mensen weten op dat moment hoe gelukkig ze zijn. Het besef ...

(lees meer)

Pianola

Bent u ook zo iemand die zich niet wezenloos lacht bij het zien van Chaplinfilms? Een bescheiden lachje, ja, maar bulderend, over de vloer rollend? Nee? Dat komt doordat u niet in het Pianolamuseum voor een "Film en pianola" voorstelling van Yvo Verschoor was, en niet eerst een komisch pornofilmpje ...

(lees meer)

De Nachtwacht

Elmiro In het Parool stond 16 juni 2011 een ingezonden brief met als titel: Heden te koop: ‘De Nachtwacht’ waarin uit de doeken werd gedaan hoe uit de de huidige culturele malaise te komen: Als de regering Rutte het zo nodig vond Amsterdam te doen bloeden voor zijn bezuinigingswoede op de kunst...

(lees meer)

All inclusive

Je hebt mensen die voor de grap hun huis opzeggen en in hotels gaan wonen. Geef ze ongelijk. In Amsterdam huren is een crime. Vroeger kon dat nog: als je moeder de tegenwoordigheid van geest had om je tijdens de zwangerschap al in te schrijven bij de woningbouwvereniging, dan had je tegen je 25ste l...

(lees meer)

Man & Mode

In het kader van de journalistiek toogden uwer Ouwe Zeikwijf alsmede uw Max Molovich, beiden verwoede twitteraars, naar de zgn "twitter preview" van de expo "Man & Mode" in het Historisch Museum. Een onbegrijpelijke bedoening. Een handvol twitteraars sjokte drie kwartier achter de conserv...

(lees meer)

Aangeraakt

De gruwel van kaartjes bestellen voor een voorstelling is dat je echt moet gaan. Ik trotseer een fikse verkoudheid en sleep me naar het Pleintheater, waar het stuk "Aangeraakt" van het splinternieuwe gezelschap Aumento in premiere gaat.Opeengepakt in de kleine zaal wachten wij op wat komen gaat. De ...

(lees meer)

Reuzin

Nederlandse meisjes lopen er vrij bloot bij. Décolletés, topjes met spaghettibandjes, broek op de heupen waar een string uit piept, korte rokjes op ellenlange benen. Gedeeltelijk valt dit te verklaren uit het gebrek aan taboe's onder de Nederlandse bevolking. Maar in de tram vanmiddag, kijkend naa...

(lees meer)

Hangjong

In de NRC van 15 januari 2010 een paginagroot artikel over Fatima Lamkharrat, een Rotterdamse met Marokkaanse roots die haar steentje bijdraagt aan begrip tussen de verschillende bevolkingsgroepen die Rotterdam-Noord rijk is.Niet elke buurt heeft zijn Fatima Lamkharrat. De onze niet, bijvoorbeeld, w...

(lees meer)