Neige

6 Januari 2010



De besneeuwde velden zijn naar mij toe gekomen. De stad ligt verdoofd onder een deken sterrepoeder. Stralend wit, gedempt stil. De normaal zo lawaaiige auto's sjokken stapvoets; het gespin van hun laagdraaiende motoren verklettert in rondvliegend drab. De bomen komen eindelijk tot hun recht: wat een takken! Zo fijn en zovelen, nu goed zichtbaar in de avondnacht, tot de kleinste afsplitsing, wit wolgebrei van arm tot pink - fiere aftekeningen op de donkere achtergrond. Het park is verlaten. Natuur in haar zuiverste vorm in de boesem van de grote stad. Wij lopen, een moeder en haar twee jongen, ploeterend, schuivend. Sprakeloos van eerbied en bewondering; beschouwelijk.

De heemtuin in, het meertje langs. Een reiger maakt zijn ongenoegen hoorbaar, een menselijk wezen zoeft langlaufend voorbij. Het slanke gestalte verdwijnt gezwind uit het zicht, en het weidse gebied is weer van ons. We lopen, een moeder en haar twee jongen, ploeterend, schuivend. Sprakeloos van dankbaarheid en verwondering; in heilzame betovering.



Andere gedichten van Oud Zeikwijf: Aan het werk, Adem, Krimp, Onderweg, Time flies, Lebensfreude, Aanzuigkracht.





.

- Aanraders -

Onderweg

.In de tram naar buiten kijkend zie ikeen nette man in een nette jasop handen en knieën kruipenlangs de hortussluishij kijkt omhoog naar de voorbijgangersdie hem inhalen en glimlacht.Wie is hij?Bij de halteeen vrouw met hoofddoekkind aan de handeentje in de buggyze kijkt zoekend achteruit.Is ze er ...

(lees meer)

Zomer in Amsterdam Centrum

17 uur. Het is windstil. De stad ligt verdoofd in afwachting van de hoosbui die komen gaat. Het licht is minder – geen vuurwerk van de zon op het water dit keer – maar het geluid maakt veel goed. Het geluid wordt gecoat, het stadslawaai ingepakt in een wollig omhulsel. De meeuwen, de eenden, de ...

(lees meer)

De knuffelbeer

. hij ligt op zijn zij te drijven alsof hij rust zijn gezicht is onder water als een dood lichaam een groot lichaam drijft hij in de groene gracht het is windstil en bedompt hij beweegt niet maar drijft op zijn zij in de gracht de wilgen treuren Gepubliceerd op AT5....

(lees meer)

Kazerne Kiest Kunst

24 november. Ik loop van het Kwakersplein naar het Bellamyplein. Op het bruggetje overvalt de weidsheid mij. Het braakliggende grasveld waar de buurt zo blij mee is heeft een gigantisch gat gecreëerd, waarboven de hemel zich magnifiek uitvouwt, nog blauwig aan het einde van deze mid...

(lees meer)

Huurdertje pesten

Een hoop Amsterdammers zijn verwikkeld in een strijd om behoud van hun stulpje. Als je middenin zo'n gevecht zit, dan verlies je de werkelijkheid uit het oog. Dat gaat vanzelf. Je huis is een te ingrijpend onderdeel van je leven, je duikt in de problemen en gaat kopje onder. Terwijl je baat zo...

(lees meer)

Shop till U drop

Winkels en winkeliers - niet mijn favorieten. Maar met pubers in huis moet je toch af en toe geloven aan het ondankbare en uitputtende karwei dat shoppen heet. Zo begaf ik me afgelopen donderdag op het winkelpad. Eerst mijn vooroorlogse gasfornuis met haar pitten die niet meer aan zijn te krijgen...