File

23 Mei 2009



De file. Als ik enkel in de stad had gewoond zou ik erom lachen. De belachelijkheid ervan. Blik na blik na blik na blik, in een eindeloze snoer in elkaar bijtende segmenten, als een kilometerslange lintworm op weg naar de anus.

Ik pas ervoor. Ooit moest ik mijn onderkomen verlaten op last van asbestvergiftiging, en ging ik schuilen op het platteland, in een oude boerderij die achteraf ook tjokvol gemene bouwmaterialen zat. Natuurlijk. Àlles zit vol gif, in ieder geval alles wat door de klauwen van de bouw-, de voedings- en de farmaceutische maffia is gegaan.

's Ochtends om 5 uur moesten wij uit de veren, wilden wij de file voor zijn. En dan nog mislukte het dikwijls: iedereen stond met de kippen op, de file begon steeds eerder, en strekte zich 's avonds steeds later uit in het rustige landschap. We brachten uren per dag door levend ingeblikt. We hadden peuters: ooit de hel op aarde willen meemaken? Neem 2 of 3 peuters de file in. Herhaal dit 80 keer. Vergeet je niet van tevoren op te geven voor de psychiatrische instelling van je keuze: tegen de tijd dat je volstrekt krankzinnig bent geworden kun je daar zo inrollen.

Voor het zover was bedacht ik dat leven op het platteland niet voor mij was weggelegd _ tenminste zolang ik dagelijkse verplichtingen type 9 tot 5 in de stad had. We kwamen terug naar Amsterdam, met z'n vijven in één kamer, tot het asbestprobleem in de rest van het huis onder controle was. Niet dat het gesaneerd werd, nee. Alle betrokken instanties hadden plechtig verklaard dat er geen gevaar voor de volksgezondheid was. Tien jaar later werd de hele straat ontruimd en met groot trammelant van astronautenpakken en roodwitte linten van het gevaarlijke goedje ontdaan. We waren gewoon te vroeg. Of te laat. Alles, of bijna, is een kwestie van timing.

Sindsdien heb ik me nooit meer echt relaxed gevoeld midden in de grote stad. Ik voel die enorme spitstentakels uit en in mijn megapool gaan. Gevangen. Wij zitten gevangen in een bubbel waaruit je niet kunt ontsnappen.



Tip: in de file kijk naar de lucht. Hoe mooi die nog is. Straks zal die ook vol auto's zijn. Geniet ervan nu het nog leeg is. Voor je het weet is de file opgelost en wil je nog niet rijden.
Tags: Amsterdam

- Aanraders -

Krakers en loempia's

Voor mijn werk moet ik vaak in de Stopera zijn. Zo ook afgelopen dinsdag. Vrolijk stap ik de brede hal binnen, met het glazen dak en de buitenmaatse terracotta potten met heuse bomen erin. Ik ruik kruit. Maar niemand rent in paniek, er is überhaupt niemand, dus ik loop gewoon verder en denk er niet...

(lees meer)

Nijlpaard

'We horen nu de nijlpaarden uit Artis.' Mister OZ deponeert op de zondagochtend deze wetenswaardigheid op mijn bord, terwijl hij de terrasdeur achter zich dichttrekt. 'De nijlpaarden? Het was er toch maar één? Die ouwe Tanja? Die nu dood is?' Denk ik dan. Ik maak af waar ...

(lees meer)

Manuscripta

Joost Zwagerman stapte op zijn fiets richting het bruggetje dat de Westergasfabriek van de Haarlemmerweg scheidt. En die boomlange slungel die de hoek van de Bakkerswinkel om liep, was dat Renske de Greef? Geen twijfel mogelijk: ik was op de goede weg naar Manuscripta, de jaarlijkse pa...

(lees meer)

De weg naar de Dam

Sinds een jaar of zo loop ik. Ik heb de fiets aan de wilgen gehangen. Te druk, 020-centrum-centrum-oost, te aso, te veel stress. Nu ik loop geef ik te pas en te onpas advies aan verdwaalde toeristen: "Are you looking for something?" De toeristen weten dat inmiddels, en komen helemaal uit he...

(lees meer)

De serieduwer

Jorn had zijn fricadel net uit de muur getrokken. Hij smaakte hem goed. Hij was iemand van de late fricadel, zo uit het café, met de alcohol en de adenaline in zijn bloed die zeurden om calorieën. "Voor me maag" zei die dan tegen zichzelf "er moet iets in, als vulling". De happen vielen halfgekauw...

(lees meer)

Een echte kapitein

Hebbu al de nieuwe mode op het water waargenomen? Het Staande Varen? Het zijn voornamelijk kerels in de leeftijd 40-50 die dat doen - ik heb werkelijk nog geen één vrouw staande zien varen, terwijl ze toch aan een geweldige opmars zijn begonnen wat betreft het besturen van boten. De echte stoer...

(lees meer)

Surf dudes

Wist u dat Amsterdam zijn eigen Malibu beach heeft, compleet met coole strandkotten om te loungen en knappe surf dudes die nonchalant paraderen, hun surfplank onder de arm, hun krappe wetsuits tot gevaarlijk sexy laagtes uitgerold? In Wijk aan Zee bevindt zich die bijzondere plage, bij de Noordpier...

(lees meer)

R.E.N.Z.

U moet weten: ik ben geen circusfan. In tegendeel. Beelden op TV van opgetuigde paardjes in een ronde zandbak of van olijke clowns die elkaar met water besproeien zijn voor mij acute zapmomenten. Ook ben ik en jaar of 10 geleden naar een circus geweest – een onderneming die mij in mijn vermoed...

(lees meer)

Kleuter

>Hallo, ik ben een kleuter, een kleuter in Amsterdam. Ik ben hier geboren, op de Middenweg, tegenover de feestwinkel. Ik ga overal mee met mijn mammie en mijn pappie. Lopend aan de hand van een van mijn ouders, of op de fiets. Daarop hebben mijn ouders allebei een speciaal stoeltje voor mij gemaakt....

(lees meer)