File

23 Mei 2009



De file. Als ik enkel in de stad had gewoond zou ik erom lachen. De belachelijkheid ervan. Blik na blik na blik na blik, in een eindeloze snoer in elkaar bijtende segmenten, als een kilometerslange lintworm op weg naar de anus.

Ik pas ervoor. Ooit moest ik mijn onderkomen verlaten op last van asbestvergiftiging, en ging ik schuilen op het platteland, in een oude boerderij die achteraf ook tjokvol gemene bouwmaterialen zat. Natuurlijk. Àlles zit vol gif, in ieder geval alles wat door de klauwen van de bouw-, de voedings- en de farmaceutische maffia is gegaan.

's Ochtends om 5 uur moesten wij uit de veren, wilden wij de file voor zijn. En dan nog mislukte het dikwijls: iedereen stond met de kippen op, de file begon steeds eerder, en strekte zich 's avonds steeds later uit in het rustige landschap. We brachten uren per dag door levend ingeblikt. We hadden peuters: ooit de hel op aarde willen meemaken? Neem 2 of 3 peuters de file in. Herhaal dit 80 keer. Vergeet je niet van tevoren op te geven voor de psychiatrische instelling van je keuze: tegen de tijd dat je volstrekt krankzinnig bent geworden kun je daar zo inrollen.

Voor het zover was bedacht ik dat leven op het platteland niet voor mij was weggelegd _ tenminste zolang ik dagelijkse verplichtingen type 9 tot 5 in de stad had. We kwamen terug naar Amsterdam, met z'n vijven in één kamer, tot het asbestprobleem in de rest van het huis onder controle was. Niet dat het gesaneerd werd, nee. Alle betrokken instanties hadden plechtig verklaard dat er geen gevaar voor de volksgezondheid was. Tien jaar later werd de hele straat ontruimd en met groot trammelant van astronautenpakken en roodwitte linten van het gevaarlijke goedje ontdaan. We waren gewoon te vroeg. Of te laat. Alles, of bijna, is een kwestie van timing.

Sindsdien heb ik me nooit meer echt relaxed gevoeld midden in de grote stad. Ik voel die enorme spitstentakels uit en in mijn megapool gaan. Gevangen. Wij zitten gevangen in een bubbel waaruit je niet kunt ontsnappen.



Tip: in de file kijk naar de lucht. Hoe mooi die nog is. Straks zal die ook vol auto's zijn. Geniet ervan nu het nog leeg is. Voor je het weet is de file opgelost en wil je nog niet rijden.
Tags: Amsterdam

- Aanraders -

Oefening in Vuisjes' stijl

De aangekondigde vertrektijd op de digitale borden schuift met je mee. Je komt aan: er staat 10:42 uur. 5 min. later verandert dat in: 10: 47 min. Het is inmiddels 10:48 uur: je eigen tram in geen velden of wegen te bekennen. Wel hordes andere trams, die je op dat moment toevallig en jammerlijk niet...

(lees meer)

De Nieuwendijk

We maken de fietsen vast tegen een van de grote iepen al voor de Beurs van Berlage. Verderop zal geen plek meer zijn, weten we. Aan het einde van de Damrak loeit de kermis. Het is herfstvakantie, ik moet met mijn dochter de kleren en schoenen kopen die ze deze winter gaat dragen. ...

(lees meer)

Dorp

Toen ik 28 jaar geleden hier neerstreek, na in megapolen als Parijs en Tokio te hebben gewoond wist ik zeker: dát niet meer. Het moest iets kleiners worden, iets intiemers, iets waar je bekenden spontaan op straat tegenkwam. Het werd Amsterdam: het dorp der dorpen, maar toch kosmopolitisch ...

(lees meer)

Afterparty

img: Paul Schaaps Op facebook werd uitgebreid getamtamt voor de expo van Arturo Vega in Bacardi op de Oudezijds Voorburgwal. Ik had nooit van Arturo Vega gehoord, maar naar de genodigdenlijst te oordelen, was dat duidelijk een misser van mij. Tout underground Amsterdam zou...

(lees meer)

Halloween op de begraafplaats

Op de meeste begraafplaatsen van Amsterdam is er al een paar jaar aandacht voor Allerzielen, de dag van degenen die van ons heen zijn gegaan. Mijnheer Oud Zeikwijf en ondergetekende waren op De Nieuwe Ooster, op kunstmanifestatie Herinnering Verlicht. Het was zo'n avond dat je j...

(lees meer)

Pop-up dingen

Tegen Sinterklaas werd ik geconfronteerd met een voor mij nieuw verschijnsel: de pop-up winkel. In de Linnaeusstraat was er opeens één. Tot en met Kerst kon je er cadeautjes kopen. Bijzondere cadeautjes wel te verstaan: liefst van biologisch dynamische oorsprong, of - hoe heet het tegenwoo...

(lees meer)

Diva

Ik ben een diva in een verkeerd lichaam.Het klinkt leuker dan het is. Ik raak daardoor mensen kwijt. Mensen die de diva in mij niet erkennen. Wat ik ze niet kwalijk kan nemen: ik kom immers totaal niet over als een diva. Maar de daaraan verbonden kapsones, die heb ik in overvloed. Zo moest ik van me...

(lees meer)

De weg naar de Dam

Sinds een jaar of zo loop ik. Ik heb de fiets aan de wilgen gehangen. Te druk, 020-centrum-centrum-oost, te aso, te veel stress. Nu ik loop geef ik te pas en te onpas advies aan verdwaalde toeristen: "Are you looking for something?" De toeristen weten dat inmiddels, en komen helemaal uit he...

(lees meer)

Big Mama

Waarom, in godensnaam, waarom ben ik me hier in Amsterdam komen vestigen? Uit alle mooie, bruisende steden waar ik mijn jonge jaren sleet, waarom uitgerekend Amsterdam? Het antwoord is simpel en vaag tegelijk. Omdat Amsterdam de liefde van mijn leven was. Ik voelde het meteen. Bij minuut 1. Ik re...

(lees meer)