Opinio

20 Mei 2009



All of men keep their own ideas, like they should. There is no telling how you would feel when cast into somebody else's life. You'd probably be just as trapped inside it as they are.

You can feel understanding or abhorence at some appalling views, and you should not be obliged to connect with the bearers of those, other than on a mere superficious plane. But otherwise: what is there to condemn?

Of course you dislike atheists when being brought up a fervent religious person. As it is but just fair that one who grew up among the free minded bohemians of the world would not acknowledge the existence of narrowminded flocks: why should one? One has never experienced it directly. Therefore one tends to underestimate the effects of such narrowmindedness, and that can bring a nation into a great deal of troubles. Like we all can see these days of recurrence of the very strict religious codes and golddigging lust under the loving eye of leftwinged souls, who poor things, just can't bear the thought of another being having less than humanity's good in mind. Who of course by their own standards all do.

I for one, would not find it impressive that other people could have other views. It is all so natural. If one lives in the countryside, one would never come to know about the problems that inhabitants of certain neighbourhoods in big cities have to deal with on a day to day basis, and vice versa. And even if he suspects them, from articles read in newspapers, or items on TV or the internet, then again, as long as he has not been immersed in that peculiar situation, one can not expect him to profoundly feel how it really is, and therefore produce enough empathy to bend his views to meet the opponent's point.

That's perhaps why I avoid discussion. It's all but right I should be able to vent my views by means of the internet (I really have to have something to write about, which is my only purpose and one great joy in my life, and I just can't write on the subject of bees and flowers for ever, can I), but as to have them publicly corrected by people who have no idea what I am talking about, though still act as if they had all rights to do so, which is something quite in the fashion of this day, that is a stage I'd rather not reach.

Neither will you find me at a debate. I just don't see the point of arguing. It all just seems to me like you are thrown into the ring and have to knock it off. At the end of the match one is bruised and dishonoured, but the ideas stay much the same after all. So why bother?

Like my friend the anarcho-monarchist says: "Everyone a king on his own island", by which he also means "queen", because that's the way he is: he would never put a woman down the ladder if he could avoid to, and in this particular phrase it is a case of language not been able to keep up with one's moral standards.

So there I remain, and wish to do so for still a while: Queen on my own island. I'll write when and where the fancy takes me, and you'll read, and you'll enjoy the language and have a laugh and may be you won't. Perhaps I'll move you as far as being brought to ponder upon the things I wrote. Or even dislike them very much. Well after all, that's not something that bad, is it. At least you have a little idea now what it is to be a person like me in a situation like mine.




Tip: read the columns on this site as a book or a portfolio.
Tip #2: if your need of posting a comment starts getting the better of you, create a blog of your own with the title: "Reacties op Oud Zeikwijf". I promise I'll have a look now and then. I don't promise I'll comment.
Tip #3: Post your comment on Naakte Molrat. I promise...


Naschrift oktober 2009: Bob-de-Hollander-in-fokking-Duitsland besloot aan het geklaag van Leo-ik-weet-alles-beter gehoor te geven (Leo had herhaaldelijk bij Molrat geklaagd dat het niet kon dat ik geen reacties toeliet) en heeft waarempel, geheel uit eigen initiatief, een blog gemaakt waarop u kunt reageren op mijn schrijfsels en hersenspinsels. Ik verzin dit niet, het is waar gebeurd, en het werkt! Lezers blijken potdikkeme daaromtrent te discussiëren, en op een leuke manier ook.  Het adres is: Reacties op Oud Zeikwijf.

- Aanraders -

Opzij

Mijn (ouderwets, saai) lijfblad blijkt allerminst achterover te leunen in de vaart der volkeren, maar heeft een slimme marketingzet bedacht: het vertikt het om langer voor schrijfsels te betalen. Het was er niet traag bij om het overweldigende aanbod aan schrijfzucht op neerlandse bodem te onderkenn...

(lees meer)

Offline

Oud Zeikwijf is de komende tijd offline. Varen met haar zoontje op het IJsselmeer op haar zelfgebreide drijvende eiland.Ondertussen kunt u:IsmeDesignWeemoedGodPsycheMonarchWit paardLolEilandenDrukteetc... etc... etc...(her)lezen. Toedels! ....

(lees meer)

De ping

Er zijn mensen aan wie ik een hekel heb, niet veel, maar ze zijn er. Zo bedacht ik me laatst. En zijn er mensen die ik haat? Vroeg ik mezelf verder af. Ja, was het antwoord. 3. Precies 3 mannen haat ik. Met die waaraan ik een hekel heb wil ik wel omgaan maar dat lukt niet: zodra ze in mij...

(lees meer)

Pianola

Bent u ook zo iemand die zich niet wezenloos lacht bij het zien van Chaplinfilms? Een bescheiden lachje, ja, maar bulderend, over de vloer rollend? Nee? Dat komt doordat u niet in het Pianolamuseum voor een "Film en pianola" voorstelling van Yvo Verschoor was, en niet eerst een komisch pornofilmpje ...

(lees meer)

Sintvrij

Mij begint de vraag “Wanneer vieren jullie Sinterklaas?” danig de keel uit te hangen. Waarom die vraag überhaupt gesteld moet worden is mij een raadsel en een ergernis. Je vraagt toch ook niet: Wanneer vieren we Kerst? Of Oud & Nieuw? Die data staan vast. De datum voor de viering van Sinte...

(lees meer)

Mijn oma

Dit was Fonsina, mijn oma, de moeder van mijn moeder. Ik was gek op haar, en zij op mij. Ze werd geboren in 1910 in de omgeving van Bologna, Italië, als oudste van een familie van tig kinderen. Haar moeder, Zelinda, kreeg al jong kanker en stierf in haar eigen bed na een jarenlang...

(lees meer)

Openhuizendag

Het is vandaag zaterdag 31 maart 2012, Openhuizendag. Dus trekken wij, Mijnheer Oud Zeikwijf en ik, erop uit om de huizen te bezichtigen waar we al tijden nieuwsgierig naar zijn. Dat kan vandaag! We moeten een keuze maken qua buurt. IJburg lijkt ons een goeie. Allemaal kekke gebouwen op een stel ver...

(lees meer)

Opvoeden? Zo!

De J/M heeft onderzocht dat kinderlozen zich ergeren aan kinderen, en nog meer aan ouders omdat ze die kinderen niet opvoeden. Ik ook. Mateloos. Kan geen kinderen meer zien. Dat had ik niet 15 jaar geleden mijn oudste naar de basisschool ging. Ik vond ze toen wel leuk, de vriendjes en vriendinnetjes...

(lees meer)

Sint

Mijn mentor en vriend wijlen Jasper Grootveld geloofde in Sinterklaas. Heilig. Zijn vrouw Thea geloofde in Sinterklaas. En ik, zijn leerlinge en kroonprinsesje, geloofde er vanzelfsprekend ook in. Hij had er allemaal onderzoeken over gelezen en kon magistraal vertellen over het ontstaan en de geschi...

(lees meer)