Egootjes

7 Oktober 2011




In de jaren tachtig werden wij, de jongeren, om de oren geslagen met restanten ideologieën uit de jaren ’60-’70. Zoals vreemdgaan dat moest mogen, jaloezie dat juist niet mocht, en de kreet: “Van een ander kun je pas houwen als je van jezelf houdt.”

Alle drie de grootste flauwekul als u het me vraagt, zeg ik met de kennis van nu. Vreemdgaan, heb ik meer dan eens mogen vaststellen, mocht alleen degene die de slogan hanteerde. Zodra zijn of haar wederhelft zich diezelfde recht meende toe te eigenen was het gedaan met de peace & love. Opeens kwam heel wat jaloezie te voorschijn, en dat mocht subiet ook al.

Van zichzelf hield niemand in de jaren ’60-’70, althans niet uit zichzelf. Ze waren stuk voor stuk de rigide provincie ontvlucht, waaraan ze benauwende herinneringen overhielden over een liefdeloze jeugd tussen godsdienstfanaten van de hoogste plank. Getucht en gesterkt in het aanzien Gods waren die stakkers uitgegroeid tot desperate wezens, bereid elke zucht van vrijheid-blijheid als een laatste strohalm te omarmen.

In onze jaren echter, is er, afgezien van een paar godvergeten Marokkaantjes die nog ouderwets en wekelijks afgeranseld worden op hun Koranlessen, vrijwel geen ziel in ons kikkerlandje die geen honingzoete kindertijd heeft meegekregen. Al die prinsen en prinsessen hebben de paringsrijpe leeftijd bereikt onder onophoudelijke liefkozingen en overvloedige complimenten van hun genitors, wat resulteerde, behalve in nietsontziende brutaliteit, in een grenzeloze liefde voor het ik.

De gevolgen hiervan zijn velerlei. Aan de ene kant is er een openlijk beleden, agressieve haat tegen de Klager. Iemand die zijn ongenoegen tegen je durft te uiten, over iets wat je gedaan zou hebben dat een negatief effect op die persoon zou hebben gehad: on-ver-teer-baar. Een regelrechte aanklacht. Een aantasting van het onwrikbare grondrecht van het van jezelf houden. We gaan ondertussen collectief door met keihard muziek draaien, onder de ramen van slaperige mensen brallen, in de lange rijen voordringen, haaientanden consequent negeren, fietsers inhalen zodat  ze op de rem moeten trappen en nooit en nimmer richting aanwijzen (richting wat?). Enzovoorts en zo verder.

Onze kindjes zijn het verlengde van onszelf. Die mag u, als buitenstaander die er last van heeft, natuurlijk niet vermanen, hoe erg ze zich ook gedragen. Kinderen vermanen, dat deden we vroeger in dorpjes, niet anno 2011 in de grote stad, waar 18- zich naar hartenlust mag misdragen. Wat minder voor zich spreekt is dat de huidige generaties ouders zelf ook niet hun kinderen durven aan te spreken op sociaal ongewenst gedrag. Want, stel, we zouden agressief uit de hoek kunnen komen, of nog erger, NEGATIEF! Dat zou pas een smet zijn op het blazoen van onberispelijkheid dat we van onszelf eisen om mateloos van onszelf te houden. Tegen een ander, op straat bij voorbeeld, mogen we wel bruut uitvallen, zeker als het Klagers zijn. Dat zijn vreemden, die tellen niet mee, en die hebben bovendien, per definitie, altijd ongelijk.

Nooit, nooit zult u iemand nog horen roepen: “Van een ander kun je pas houwen als je van jezelf houdt.” Van open deuren in trappen houden wij prinsjes en prinsesjes namelijk niet. Dat doet zeer aan onze tere voetjes.




Ook op Nurks gepubliceerd.

- Aanraders -

Verpilling

Het is droevig gesteld met de medemens in het algemeen en met zijn gezondheid in het bijzonder. We verpillen. Massaal. We slikken medicijnen om ons op de been te houden. We denken nog dat we dat uit vrije wil doen, maar wat niet is kan komen: het is net als met mobieltjes op het werk. Uiteindelij...

(lees meer)

Nieuwe regels inzake observatie peuters in de kinderopvang

Uw kind wordt op zijn opvang geobserveerd en bij het minste geringste doorgeseind naar Jeugdzorg. Achter uw rug om. Dat zijn de nieuwe regels in de branche kinderopvang. Ik spreek Marita, leidster in een peuterspeelzaal in Amsterdam en omstreken, die vorige week deel nam aan een acht da...

(lees meer)

Stof

De vergrijzing van Rouvoet is het fijnstof van Marijke Vos en Tjeerd Herrema. Oneigenlijke argumenten. Dubbele agenda's. Je vromer dan de paus voordoen.Van Brussel mag Amsterdam niet meer bouwen. Een beetje Groenlinkser begrijpt dat dat eigenlijk erg goed is. Want waarom zou je? Wil je van Amsterda...

(lees meer)

De Spoken uit het Verleden: Taartje

"De Spoken uit het Verleden": zo noem ik de wezens die een schaduw op mijn bestaan hebben geworpen, en aan wie de herinnering mij steevast een knoop in de maag legt. Al wordt dat laatste minder met de jaren, het moet gezegd. Je groeit er overheen, zoals met al het nare des le...

(lees meer)

Karōshi

Bij de Franse telecom hebben er sinds vorig jaar 24 werknemers zelfmoord gepleegd. Ze hielden duidelijk niet van hun werk, of van de omstandigheden waaronder zij hun werk moesten doen. Voor ons Europeanen is dit fenomeen tamelijk nieuw. In Japan echter, zijn ze daar al ongeveer een halve eeuw mee ve...

(lees meer)

Carrière en moederschap

Michiel Huisman is het nieuwste boegbeeld van Chanel, de eerste Nederlander op die felbegeerde en dik betaalde post. In die hoedanigheid speelt hij een hoofdrol in het laatste reclamefilmpje van het concern. Dat door de huidige strategie geen reclamefilmpje meer mag heten maar een heuse film....

(lees meer)

Zwerver

Het is berekoud buiten. Daklozen worden onder dwang van de straat gehaald. Het doet mij denken aan de tijd dat ik op straat sliep, en dat een scharrel van me 's nachts stierf in de vrieskou. Hij was jong, in de twintig, en kerngezond. Sliep waar hij kon, net als ik. Die nacht was zijn keuze geval...

(lees meer)

Kinderwens wenselijk?

Willen we meer of minder mensen? Dit is de vraag die we ons moeten stellen nu de wereldbevolking op de 8 miljard afstevent. Ik ben aanhangster van de Club van 10 miljoen (v/h Club van 5 miljoen, maar dat aantal bleek al snel niet haalbaar), een stroming die reductie van de bevol...

(lees meer)

Daar beginnen we niet aan, Mevrouw!

Online verkoop is in. De conzument (ja een z hoor je tegenwoordig opTV) heeft het gemak van bestellen vanuit de luie stoel ontdekt. Er zijnnog wel winkels IRL. Je zou zeggen dat ze er mogen zijn voor de service. Dat zou je zeggen, ja. Maar nee. Je komt keer op keer van een koude kermis thuis. Het...

(lees meer)