Scooters

11 Oktober 2011



We hebben een scooterprobleem in de stad. We hebben stoepen voor de voetgangers, fietspaden voor het ongemotoriseerd verkeer, en wegen voor de auto's. Geen verkeersstrook voor de scooters. Scooters gaan sneller dan fietsen en langzamer dan auto's: dat schept gevaarlijke situaties. Op de fietspaden voor de fietsers, op het wegdek voor de scooters. Een nieuwe strook naast het fietspad creëren is geen optie: daarvoor ontbreekt de ruimte.

Een lezer van het Parool opperde eens dat fietspaden an sich een gevaarlijke bedenksel waren geweest: volgens hem waren het onwenselijke dingen die het verkeer gevaarlijker hebben gemaakt. Zo konden wij buiten de aangewezen plekken vaak niet eens meer van of op het fietspad, vanwege soortement muurtjes die de paden van het overige wegdek scheidden, en waren scooters en (bak-)fietsers veroordeeld op hetzelfde krappe strookje. Kwam er een sneller voertuig aan, dan kon dat nergens meer uitwijken, zelfs als de autostrook compleet leeg was.

Hij heeft een punt, vind ik. Ik voel me opgesloten op zo'n afgeschermde strookje. Van mij mogen fietspaden allemaal een rood lintje op de grond zijn, zonder muurtje erlangs. Dat rood heb ik als belangrijk ervaren: waar dat gesneuveld is heerst chaos, zoals op het Koningsplein of de Dam. Gebruik het rood voor het fietspad, dat is lekker herkenbaar en gaat zich in het onderbewuste branden.

Wat ik een leefbare oplossing zou vinden: een gehandhaafde 30 km-zone in de gehele stad. Waar scooters makkelijk naast auto's rijden, op ongefragmenteerde wegdekken, en waar alle voertuigen in geval van nood naar een andere strook kunnen uitwijken. Waarom zou je überhaupt in de stad moeten scheuren? Het gaat maar om een twintigtal kilometers van oost naar west. Je komt er toch wel. Sterker nog: je komt er eerder als iedereen langzamer rijdt. Goed voor het milieu, want 30 km/u wil geen automobilist tenzij hij niet anders kan, dus blijven de karren vaker thuis. Voor de Amsterdamse kinderen zou het een verademing zijn, voor het toerisme een booster, en mij persoonlijk lijkt het paradijselijk. Ik kan me niet voorstellen dat ik hier alleen in sta.



Ook op AT5 gepubliceerd.

- Aanraders -

Chimp-agressie

Zaterdag werd ik op straat voor mijn deur ernstig toegetakeld.Weliswaar had ik het over mij af geroepen, maar de agressor had een ultrakort lontje en is volledig buiten haar boekje gegaan (ja het was een zij). Ik was thuis de terugkomst van mijn dochter aan het voorbereiden. Ik dekte de tafel...

(lees meer)

Doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg

In haar afscheidscolumn in het Parool vraagt Mette te Velde zich af waar de excentriekelingen zijn gebleven die in de jaren '80 het centrum van Amsterdam opfleurden. Ik heb het antwoord op deze vraag. Het is er een die zeer pijnlijk is om te horen, en moeilijk om te uiten zonder voor racist te worde...

(lees meer)

Hangjong

In de NRC van 15 januari 2010 een paginagroot artikel over Fatima Lamkharrat, een Rotterdamse met Marokkaanse roots die haar steentje bijdraagt aan begrip tussen de verschillende bevolkingsgroepen die Rotterdam-Noord rijk is.Niet elke buurt heeft zijn Fatima Lamkharrat. De onze niet, bijvoorbeeld, w...

(lees meer)

Reuzin

Nederlandse meisjes lopen er vrij bloot bij. Décolletés, topjes met spaghettibandjes, broek op de heupen waar een string uit piept, korte rokjes op ellenlange benen. Gedeeltelijk valt dit te verklaren uit het gebrek aan taboe's onder de Nederlandse bevolking. Maar in de tram vanmiddag, kijkend naa...

(lees meer)

Niqaab

Op de eerste lentedag van het jaar loop ik door Park Frankendael. De zon is wakker geworden na maanden zwijgen; hij verwarmt de natuur die ontwaakt in een kakofonie van vrolijkheid. Een moedereend heeft al drie kuikentjes, die zich, onwennig jegens de wereld, tegen hun moeder aan vlijen. In het moer...

(lees meer)

Patat

De patatzaak in de Voetboogsteeg moet weg. Sinds de kruistochten bakken ze de sterren van de hemel. Nu stopt de huidige eigenaar en mag hij zijn vergunning niet overdragen aan de opvolging. Waarom niet? Omdat het een zogenoemde loketvergunning betreft. “Het is verboden vanuit de gevel van een ...

(lees meer)

Kunstgelden

Er is een nieuw kunstwerk in onze straat: 150 lampions met waxinelichtjes hangen aan een lange draad, van huis naar huis. Elke avond bij het vallen van de duisternis komt een individu met een ladder langs om ze aan te steken. In de jaren '80 had ik in mijn klein vers hoofdje van toen enkel bewond...

(lees meer)

Shop till U drop

Winkels en winkeliers - niet mijn favorieten. Maar met pubers in huis moet je toch af en toe geloven aan het ondankbare en uitputtende karwei dat shoppen heet. Zo begaf ik me afgelopen donderdag op het winkelpad. Eerst mijn vooroorlogse gasfornuis met haar pitten die niet meer aan zijn te krijgen...

(lees meer)

Lekker scheuren in 020

In Het Parool van zaterdag vertelt een jongen het volgende verhaal: hij kwam met zijn vriendin uit de Rialto, en ze staken de Ceintuurbaan over om bij hun fietsen te komen. Ze hadden groen en liepen keurig op het zebrapad. Een bolide komt aan scheuren, negeert het rode licht en schept ze op een haar...

(lees meer)