De spijt van een belabberde moeder

21 April 2017



Nederlandse vrouwen worden op de hielen gezeten. Door de overheid, die de helft van zijn bevolking als melkkoe moet missen, door de feministen (“je moet onafhankelijk zijn!”) en door zichzelf (“je bent niets waard als je geen carrière maakt”). Daarbij lijden Nederlandse vrouwen aan het collectieve trauma van “de moeder met de thee.” Ze beschouwen zichzelf als de eerste generatie vrouwen die moederschap en buitenshuis werk moet combineren.

Ze vergeten daarbij naar het buitenland te kijken. In Frankrijk, waar ik vandaan kom, zijn moeders sinds 1870 voltijds buitenshuis aan het werk. Met de Pruisische oorlog zijn de kerels massaal naar het front gegaan en nooit meer teruggekeerd. Want daar kwam de eerste en de tweede wereldoorlog erachter aan. Toen die mannen een poging waagden om de moeders weer achter het aanrecht te kantonneren lieten die laatsten dat niet meer toe. Ze waren het gewend geraakt om de lakens uit te delen, en niet alleen die uit de linnenkast.

Anno nu zijn de Franse moeders overwerkt. Want de economie heeft zich al lang naar de werkelijkheid gevoegd: je redt het simpelweg niet met één inkomen. Dus een voltijds baan ja, maar onafhankelijk? Ten tweede doen ze nog steeds al het zorgen thuis. Vrouwen zijn nu eenmaal, op een paar gelukzaligen na, behept met de zorgmolecuul. Kwakkelt er iemand in een straal van 1 kilometer om een vrouw heen, 10 tegen 1 dat die zich over die ongelukkige zal ontfermen. Een man zegt dan: mij niet gezien. Rectificatie: een man mèrkt dat niet eens.

In de VS is de positie van moeders erbarmelijk. Lees vooral de stukken hierover van Heleen Mees en consorten! Dan ga je naar bed in de zalige onwetendheid van een wereld buiten de Manhattanse high brow society. Ja, dìe vrouwen hebben het voor elkaar. Degenen die hun lofts schoonmaken en daarna naar hun tweede en derde baan rennen alvorens wat chips in de muilen van hun kroost te proppen bij wijze van snelle avondmaaltijd, niet.

Daarom mijn waarschuwing.

Ikzelf heb het allebei gedaan. Ik heb 2 nesten gehad. Bij het één was ik een overbezette alleenstaande moeder met een baan en een voltijdse studie op 3 uur forenzen van huis. Bij het tweede 10 jaar later nog steeds een voltijds werkende moeder, want ditmaal met een flinke manvrouwzaak, maar één die veel meer met de kinderen bleef. Eentje die niet constant de wedstrijd met de man aanging. Eentje die hem liet schitteren in de spotlights, terwijl ze het thuisfront bij elkaar hield, geheel tegen haar carrièredrang. Ik had the hard way mijn lesje geleerd. Mijn eerste nest vertrok zo snel hij kon naar het buitenland. Het voelde als een amputatie zonder verdoving. Hij is zo’n uitzonderlijk mens! Elke dag is het gemis niet te harden. Elke dag heb ik spijt van elke minuut die ik niet met hem als kind heb doorgebracht. Elke dag sla ik me voor mijn kop dat een tweede universitaire studie belangrijker was dan er voor hem te zijn. In het achteraffe licht van de eindigheid van het leven, dat vanzelf met de jaaren komt, bleek mij niets meer aan het hart te gaan dan mijn gezin.

Mijn tweede nest is nu op de leeftijd dat ze weg gaan vliegen. Ik kijk terug op jaren van intense betrokkenheid. Ik heb gezwolgen in moederliefde. En dat voelt verdomd goed.

Wat de feministen er ook van zeggen.





PS: Baby’s en peuters had ik het liefst allemaal 5 dagen naar de crèche, want tegen dat gekrijs kan ik niet. Er zijn grenzen!

 
Tags: m/v, koters

- Aanraders -

Drukte

Eens hoorde ik zoiets als: "Je zegt wel dat je het zo druk hebt maar je vindt mooi de tijd om columns te schrijven." Dat was een hartsvriendin die ik schaamteloos verwaarloosde. Maar het lukt wonderwel om een drukke baan, drie kinderen en het wekelijks schrijven van een column te combineren. Als je ...

(lees meer)

Kashimashii

Drie vrouwen bij elkaar in één karakterteken van de Japanse taal. Rara wat betekent dat? "Luidruchtig". Echt waar. In het Chinees betekent dat karakter weer totaal iets anders, al ben ik straal vergeten wat. "Luidruchtig". Dat ìs wat je krijgt als je drie vrouwen bij elkaar zet. Vrouwen pràten. ...

(lees meer)

Blijf luisteren

Bij de AIVD loopt het leeg. De knappe ICT-koppen kiezen liever voor een rendabele carrière bij het bedrijfsleven, geef ze ongelijk. Dus kwam de baas van de spionnenclub opdraven bij College Tour, om jongvolk te rekruteren met een wervende boodschap. Je moest het niet voor de poen doen ...

(lees meer)

No Such Agency

Een strip van Pukkels: een puber ligt op bed te computeren. Zijn moeder zegt: "Jeroen je deur was dicht" Hij: "Nou en? Ik doe niets verkeerds." Ma: "Waarom wil je dan dat je deur dicht is?" Hij: "Zodat niemand ziet dat ik niets verkeerds doe." Dit is ...

(lees meer)

Data

Kent u de androïde robot van Star Trek nog? Data. Een fabuleuse naam, die ik toendertijd totaal onderschatte. 15 jaar later weet ik beter: Data rule. Data zijn gegevens. In eerste instantie wat dan ook voor gegevens. Tegenwoordig gaat het om digitale data. Coffeeshops worden gesloten, junks een...

(lees meer)

Het internet is kapot

Het internet is kapot. Het was ook te mooi om waar te zijn. Ik wil dit al langer schrijven, sinds ik de tentakels van het online monster zich diep in mijn levend vlees voelde vastbijten. Als de draden van een pacemaker nestelden ze zich in het menselijk weefsel, groeiden ze vast, dieper, steeds ...

(lees meer)

Winston Smith

"Big Brother is watching you." Weet u het nog? 1984, van George Orwell. TV-schermen die niet alleen programma's uitzenden maar bovendien de kijker zelf opnemen en de beelden doorsturen naar de Partij. Onlangs is er storm ontstaan over het bekendmaken van de handel in gegevens via internet verkregen....

(lees meer)

Nieuwe Beroepen #1

De nieuwe wereld schreeuwt om Nieuwe Beroepen. Een greep uit de mogelijkheden. Vandaag: de zelfstandige postbode, oftewel het eenmanspostkantoor, oftewel het mobiele postkantoor.De TNT bezuinigt op alle fronten. Volgens onze bron is het plan om alle vaste krachten te ontslaan. De deeltijders die ove...

(lees meer)

Nieuwe Beroepen #2: De Luizenkapper

Op alle Amsterdamse basisscholen heerst al tientallen jaren een onuitroeibare luizenplaag. Voor werkende ouders een regelrechte ramp. Zodra beestjes zich op het hoofd van kindlief hebben genesteld ben je je avond kwijt aan gif aanbrengen, beddengoed verwisselen, jassen, mutsen, dassen en knuffels i...

(lees meer)