Camera obscura

25 Juli 2009



Een jaar of tien geleden werd ik telkens verrast door figuren die rondliepen te fotograferen door de camera zo ver mogelijk van zich af te houden.

Ik probeerde ze na te doen, zonder veel sukses. De plaatjes die ik in die periode geschoten heb zijn dan ook van het type: geen hoofden en/of geen voeten. Of geen linkerkant, of helemaal niets: zo bezit ik een serie prachtige kiekjes van het meubilair, het patroon op het linoleum, de vochtvlekken op het plafond. Die reeks bewaar ik met zorg als stille getuige van mijn heldhaftige pogingen.

Na een tijdje begon het aan mij te knagen. Ik zag heus wel dat op foto's van derden hoofden noch voeten sneuvelden. Was ik zo'n kneus geworden? Waarom kon uiterekend ìk mij dat trucje niet eigen maken?

Op ongeveer dat ogenblik legde mijn camera het loodje en moest ik naar de winkel voor een nieuwe. Wie schetste mijn verbazing toen bleek dat op de achterkant van àlle camera's een enorm venster was ingesneden, waar je tot twee kilometer afstand het objekt van je fotografische lust haarscherp kon zien?

Hier moest ik aan denken toen ik vanmiddag bij een potje Monopoly een foto wou maken van de drie kaarten "verlaat de gevangenis" die mijn zoon in minder dan een uur had vergaard. De enige fotocamera voorhanden was van het model archaïsch. Ik hield echter geen rekening met diens ouderdom en zwaaide desperaat met uitgestrekte arm met het apparaat. Na een paar minuten vroegen de kinderen waarom het niet lukte en viel pas het kwartje. Ik heb gehuild van de slappe lach, gadegeslagen door twee paar verbijsterde ogen. Als ik tussen twee lachbuien naar adem hapte probeerde ik deze kinderen uit te leggen wat er nou zo grappig aan was; wat niet lukte: zij hebben nooit anders meegemaakt dan dat dat de normaalste houding bij het fotograferen is. Deze onmogelijkheid maakte mij nog weker waardoor ik bijkans stikte.



.

- Aanraders -

Félins

Op België 1 gisteravond het relaas van een tijgerfokker uit de VS. Bezat rond de twintig van die prachtige dieren waarmee hij een warme band had opgebouwd. Zonder vrees stapte hij in hun kooien, ze likten zijn gezicht, hij wandelde in de wei met de jongste aan de lijn.De documentaire was bedoeld al...

(lees meer)

Transgeen

Ik ben een kat in een verkeerd lichaam. Ik verlang naar een zachte vacht die ik schoon zou likken. Ik lig een gat in de dag, en in de nacht, te slapen. Je kan me dan op mijn buik aaien en ik spin. Als een vogel langs vliegt, spring ik naar het raam. Een vluchtende muis heb ik al bloothandig gepa...

(lees meer)

Vertrutting

Michael van Eekeren, kent u die man? Waarschijnlijk niet. Terwijl het hem de laatste jaren toch gelukt is af en toe een aardig ballonnetje in de media los te laten. Hij hoort in het rijtje van de neoconservatieve mannen die onze tegenwoordige tijd proberen op te fleuren met hun hang naar een mythisc...

(lees meer)

Vrouwendag

Alleen losers krijgen een dag. Losers by the million. Moeders waren zulke losers. Thuis gekluisterd aan koters & aanrecht. Gespeend van elke ontwikkeling. Dus een moederdag. Tot de vaderrrrs het niet eerlijk vonden en een eigen dag eisten, wat geschiedde. Een dag die beter aan de Dwaze Vaders...

(lees meer)

11-9

<