Kleuter

25 Juli 2011



>Hallo, ik ben een kleuter, een kleuter in Amsterdam. Ik ben hier geboren, op de Middenweg, tegenover de feestwinkel. Ik ga overal mee met mijn mammie en mijn pappie. Lopend aan de hand van een van mijn ouders, of op de fiets. Daarop hebben mijn ouders allebei een speciaal stoeltje voor mij gemaakt. Als we de stad in moeten dan nemen wij de tram, tram 9.

In de jungle moet een kind uitkijken voor tijgers. Ik moet uitkijken voor trams, auto's, fietsers, vrachtwagens: de tijgers van hier.

Ik weet veel. Ik weet bijvoorbeeld dat ik mijn voeten op de steunen van mijn fietsstoeltje moet houden. Een keer deed ik dat niet en toen kreeg ik mijn voet in het wiel. Gelukkig was mijn mama maar net gaan rijden dus deed het bijna geen pijn maar toch, ik ben geschrokken. Ik let nu goed op.

In de tram kijk ik uit voor het klapdeurtje. Dat is een keer in mijn gezicht geslagen, toen iemand uitstapte. Ik weet dat nu, ik hou het deurtje vast. Als ik de tram uitloop, dan moet ik goed kijken of er geen fiets aankomt. Aan beide kanten moet ik kijken. Dat heb ik ook geleerd. Ik weet ook dat ik niet op het fietspad moet lopen, en ook niet op straat. Natuurlijk weet ik dat, dat was het eerste wat ik leerde.

Ik ben een Amsterdams kind. Ik ben hier geboren, ik groei hier op. Ik weet hoe het gaat. Ik leer veel, nog steeds, elke dag.

Ik was een kleuter in Amsterdam. Afgelopen dinsdag om 5 uur kwam ik mijn deur uitrennen, de stoep op. En toen ben ik doodgereden. Twee jongens kwamen met hun scooter de stoep op scheuren, omdat zij sneller gingen dan de fietsen op het fietspad, en het fietspad te smal was om in te halen. Dát had ik nog niet geleerd.



Eerder op AT5 gepubliceerd.
Tags: Amsterdam

- Aanraders -

De serieduwer

Jorn had zijn fricadel net uit de muur getrokken. Hij smaakte hem goed. Hij was iemand van de late fricadel, zo uit het café, met de alcohol en de adenaline in zijn bloed die zeurden om calorieën. "Voor me maag" zei die dan tegen zichzelf "er moet iets in, als vulling". De happen vielen halfgekauw...

(lees meer)

Een echte kapitein

Hebbu al de nieuwe mode op het water waargenomen? Het Staande Varen? Het zijn voornamelijk kerels in de leeftijd 40-50 die dat doen - ik heb werkelijk nog geen één vrouw staande zien varen, terwijl ze toch aan een geweldige opmars zijn begonnen wat betreft het besturen van boten. De echte stoer...

(lees meer)

R.E.N.Z.

U moet weten: ik ben geen circusfan. In tegendeel. Beelden op TV van opgetuigde paardjes in een ronde zandbak of van olijke clowns die elkaar met water besproeien zijn voor mij acute zapmomenten. Ook ben ik en jaar of 10 geleden naar een circus geweest – een onderneming die mij in mijn vermoed...

(lees meer)

Surf dudes

Wist u dat Amsterdam zijn eigen Malibu beach heeft, compleet met coole strandkotten om te loungen en knappe surf dudes die nonchalant paraderen, hun surfplank onder de arm, hun krappe wetsuits tot gevaarlijk sexy laagtes uitgerold? In Wijk aan Zee bevindt zich die bijzondere plage, bij de Noordpier...

(lees meer)

Krakers en loempia's

Voor mijn werk moet ik vaak in de Stopera zijn. Zo ook afgelopen dinsdag. Vrolijk stap ik de brede hal binnen, met het glazen dak en de buitenmaatse terracotta potten met heuse bomen erin. Ik ruik kruit. Maar niemand rent in paniek, er is überhaupt niemand, dus ik loop gewoon verder en denk er niet...

(lees meer)

Oefening in Vuisjes' stijl

De aangekondigde vertrektijd op de digitale borden schuift met je mee. Je komt aan: er staat 10:42 uur. 5 min. later verandert dat in: 10: 47 min. Het is inmiddels 10:48 uur: je eigen tram in geen velden of wegen te bekennen. Wel hordes andere trams, die je op dat moment toevallig en jammerlijk niet...

(lees meer)

Diva

Ik ben een diva in een verkeerd lichaam.Het klinkt leuker dan het is. Ik raak daardoor mensen kwijt. Mensen die de diva in mij niet erkennen. Wat ik ze niet kwalijk kan nemen: ik kom immers totaal niet over als een diva. Maar de daaraan verbonden kapsones, die heb ik in overvloed. Zo moest ik van me...

(lees meer)

File

De file. Als ik enkel in de stad had gewoond zou ik erom lachen. De belachelijkheid ervan. Blik na blik na blik na blik, in een eindeloze snoer in elkaar bijtende segmenten, als een kilometerslange lintworm op weg naar de anus.Ik pas ervoor. Ooit moest ik mijn onderkomen verlaten op last van asbestv...

(lees meer)

Big Mama

Waarom, in godensnaam, waarom ben ik me hier in Amsterdam komen vestigen? Uit alle mooie, bruisende steden waar ik mijn jonge jaren sleet, waarom uitgerekend Amsterdam? Het antwoord is simpel en vaag tegelijk. Omdat Amsterdam de liefde van mijn leven was. Ik voelde het meteen. Bij minuut 1. Ik re...

(lees meer)