Aard

25 December 2010



Zoals heel Nederland vertrokken we tijdens die vermaledijde sneeuwstorm aan het begin van de Kerstvakantie. In heel Europa werden gigaveel vluchten en treinen geannuleerd. Van de vliegmaatschappij dienden wij toch op tijd op het vliegveld aanwezig te zijn, waarna we de 4 uur vertraging van onze vlucht in dat wezenloze niemandsland hebben doorgebracht. Dat onderdeel overleefden wij kordaat en moeiteloos.

Bij de landing op het kleinste vliegveld dat ik ooit zag bleek de laatste pendelbus vertrokken. Taxi's in geen velden of wegen te bekennen. Uiteindelijk lukte het de infobalie een chauffeur zover te krijgen om dit noodgeval op zijn vrije dag op te lossen, nadat de gastvrouw zelfs haar eigen man opgetrommeld had om reizigers naar hun skigebied te brengen. Onze chauffeur vertelde dat alle taxi's ingezet waren om gestrande passagiers naar bestemmingen honderden kilometers verderop - tot Parijs bijvoorbeeld - te rijden: als je vlucht of trein gecanceld is, en je loopt het risico om een miljoenendeal of het huwelijk van je dochter te missen, dan doe je dat blijkbaar. We werden gigantisch afgezet.


In het vliegtuig had ik nog moeite gedaan om mijn buurman uit te leggen dat onze bestemming wel degelijk "Zuidfrans" was. Hij vond van niet. Ik zei tegen hem dat je Frankrijk in tweeën kon delen: Noord Frankrijk en Zuid Frankrijk, dat ik niet precies wist waar de grens liep, maar dat ik in één ogenblik kon vaststellen of een Fransoos een Noordelijk of een Zuidelijk exemplaar was. Voor mijn buurman hield Zuid Frankrijk op bij de Provence. Ik kreeg sneller dan mij lief was gelijk: in de bagagehal van het vliegveldje geen bagagekarretjes te bekennen. Overal gezocht, maar nee. Navraag bij de balie leerde ons dat ze "daarmee opgehouden waren omdat het geen muntjeskarretjes waren en ze er genoeg van kregen om ze overal op het terrein vandaan te plukken." Mijn buurman was helaas niet in de buurt, zodat hij de triomfantelijke blik in mijn ogen miste.

Die Zuidfranse inslag heeft zich in de loop van de vakantie verder openbaard: drie dagen nadat een aangestoken brandje had gewoed in de afvalcontainer van onze gîte zijn ze een hele etmaal bezig geweest met het legen daarvan. 3 jongens in de twintig kwamen met 3 megavoertuigen aanrijden - één de man. De jongste porde eerst langdurig handmatig met een piekhaak. Na één uur gingen ze over tot driftig overleg en sigaretten gerook. Tenslotte werd er, nog steeds de peuk aan de onderlippen bungelend, besloten tot het mechanisch optillen van de bak, met de kraan van een enorme gele shovel. De inhoud pleurde in zijn geheel op voorspelbare wijze dramatisch op de grond. De muil van de shovel raapte dat slordig op en hees het in de bak van een truck, samen met de gesmolten binnenkant van de bak. Daarna verdwenen de werkers in de cabine van de shovel die echter bewegingloos bleef staan.

Ik ging iets anders doen.

Toen ik eeuwen later terugkwam zaten ze er nog. Op een gegeven moment verzamelden zij zich wederom rondom de lege bak om peuken te roken en nogmaals langdurig te overleggen. Op dat punt aanbeland durfde ik niet meer weg te gaan uit angst belangrijke ontwikkelingen te missen: het heeft me een volle vakantieochtend gekost. Tenslotte veegden zij de boel schoon met een sneeuwschop, klommen in hun voertuigen, die wederom een eeuwigheid bleven staan, en vertrokken uiteindelijk alledrie in een busje. Ze lieten de truck en de shovel achter samen met de dranghekken die ze voor hun operatie hadden geplaatst. Die benaming kunnen wij echter symbolisch opvatten: van dringen kan in dit godverlaten oord immers geen sprake zijn.

Anderhalf uur later kwamen ze alledrie terug om de truck op te halen. De shovel lieten ze staan.

Kent u overigens het woord "passé"? Duidelijk een Frans woord lijkt me. In Frankrijk zeggen ze echter "asbine". Het heeft een paar dagen geduurd voordat ik begreep dat dat een verfransing van "has been" was. Ils sont VRAIMENT fous ces Français.




Eerder op AT5 verschenen.

- Aanraders -

Queen of the World

You may say I'm a dreamer But I'm not the only one I hope someday you'll join us And the world will be as one John Lennon If I were Queen of the World, I would address the people of the World in the following manner: People of the World, Thank you for electing me. Together...

(lees meer)

Gaza

Gisteren zijn de ondergrondse gangen van Gaza gebombardeerd. Daar liepen vast ook kindertjes die zojuist een kalf of een lammetje terug sleepten naar huis. De rillingen lopen je over de rug. Voor Israeli's is het niet te doen om onschuldigen te ontwijken: strijders en burgers, het loopt in Gaza alle...

(lees meer)

1985

George Orwell zat er niet veel naast. Want niet 1984 maar 1985 blijkt de ultieme tijdsgrens te zijn geworden. In termen van moderniteit dan, van mee kunnen met de nieuwe tijd of niet.Bij sollicitaties voor whitecollar-functies blijft de blik tegenwoordig slechts schallinks op de inhoud van opleiding...

(lees meer)

Weelde

Deze tijden doen me denken aan de Franse Revolutie. Aan meer revoluties. Aan álle revoluties. Het ís een revolutie! Want in revoluties gaat het zo: de have nots keren zich tegen de haves. En hoe je het went of keert, niettegenstaande wat die arme professor uit Denemarken (rust in vrede...

(lees meer)

Catharsis

Het Amerika van de jaren 60 produceerde een golf van verontwaardiging tegen rock n roll. Tegen, met de kennis van nu, zoetsappige lieden als Chuck Berry en Elvis Presley. De burgerlijke braveriken van weleer vonden de teksten aanstootgevend. Of het ritme. Of de moves. Het deugde allemaal van geen...

(lees meer)

Het paradijs

Kapitalisme, net als religies, houdt het domme volk een paradijs voor. Het consumentenparadijs. Waar de mens van alle gemakken is voorzien, zelfs ruim voordat hij een behoefte voelt. Dat houdt het zwoegende volk in bedwang. Bij religies is het paradijs te bereiken na een verschrikkelijk leven vol...

(lees meer)

Citizen of the World

Deze maand in Civis Mundi (Lees dat blad!) een special over burgerschap. Erg leerzaam.In hun respectieve bijdragen vertellen S. W. Couwenberg en R. Bodelier onder meer over de wereldburgerschap van Prinses Maxima. Ik begrijp nu dat dat wereldburgerschap niet iets is dat zomaar voor iedereen is wegge...

(lees meer)

Het Plagiaat

Een van de zeldzame constanten in mijn leven is dat ik van de ideeën barst. Ze spruiten welig in de voedzame zachte grond van mijn brein. Maar owee als ik mijn bedenksels tegen kom in een publicatie of een uitzending. Dan kan ik daar niet meer met goed fatsoen over schrijven.Gezien de omvang van de...

(lees meer)

Oudejaarsconference 2010

Mijn oudejaarsconference is dit jaar 2010 te zien op Nurks, om 20:00 uur! Mis hem niet! Ergens deze avond komt daar een serie smakelijke bloopers achter. ....

(lees meer)