Wintersport

19 Februari 2010



Een rokerig, zwaar gelambriseerd café in een luxe skioord, 30 jaar geleden. De indianen van de streek - oorspronkelijke bergdorpbewoners - erken je instinktmatig. Aan een tafel twee pubermeisjes. Eentje groot van postuur, hoogblond met een slavisch profiel, de ander klein en donker, zoals de mensen uit de omgeving, maar met net iets subtiels elegants over zich, dat de laatsten ontberen. 

Die twee zijn nazaten van immigranten uit het begin van de eeuw; ze komen van een andere berg, iets verderop. Ze bestellen telkens 11 borrelglaasjes kyr. Op een teken beginnen ze elk aan een kant van de zojuist gevormde rij glaasjes, te drinken. Een glaasje per keer, tot ze in het midden zijn. Wie drinkt het elfde glas? Daar gaat het om, in hun spel, waar ze zich met veel gelach in verliezen. De toeristen zijn niet geboeid. Zij zijn van het soort machtigen der aarde met veel poen, ze hebben andere dingen aan hun hoofd - hùn pubers snuiven thuis cocaïne. De plaatselijke jeugd heeft wel interesse. Bij de tweede of derde ronde hebben de meiden een kring gelijkgestemden om zich heen, die ze in de loop van de krokusvakantie beter zullen leren kennen, en met een paar waarvan ze misschien zelfs naar bed zullen gaan. De Italiaanse in ieder geval. De Poolse waarschijnlijk niet, die is wat preutser. Tongzoenen zal ze des te meer, en kyr drinken, dat ook.


***

Deux filles dans un café à Méribel. Elles sont merveilleusement belles. L'une est grande et blonde, elle a le profil slave. L'autre est petite et brune, elle ressemble aux habitants des lieux, sauf qu'elle possède une sorte de je ne sais quoi de subtil que l'on voit rarement chez les montagnards. Elles commandent 11 kyrs, qu'elles mettent en ligne entre elles. Puis elles commencent, un verre après l'autre, jusqu'à ce qu'elles se rencontrent - se cognent - au centre. Qui des deux aura le dernier verre? 

Les touristes s'en foutent; ils sont puissants et riches, ils ont d'autres soucis. Les jeunes du coin, eux, se pressent autour de leur table. Ils reconnaissent les filles des montagnes. Elles ont une aura de rudesse naturelle que celles de Paris n'auront jamais - même si elles viennent des banlieues, où elles doivent survivre au milieu des brutes. Il y a échange: de paroles, d'idées, de fluides adolescents. L'Italienne finira par coucher avec l'un ou l'autre. La Polonaise se contentera de les embrasser; et de boire des kyrs...

- Aanraders -

La Garzuela

Over haar eigen moeder placht zij te zeggen: 'Zij was intelligent en lui.' Die moeder was de dochter van een armoedige en muzikale edelman uit de Bohemen, zelf had zij ook iets aristocratisch over zich, met het gitzwart haar, lelieblanke huid en hang naar het farniente. Zij sprak dr...

(lees meer)

De Geboorte van Oud Zeikwijf

Het is bitter koud deze winter van '63-'64 hoog in de Alpen. “La bise” blaast onophoudelijk haar noordelijke adem over de bibberende bewoners van het plateau. Sneeuw is metershoog gevallen, reeds in november. Sinds Allerheiligen vriest het dat het kraakt. Je weet: de dooi zal met ...

(lees meer)

De Luizen

Een rode draad in de zelf die ik in mijn jeugd was, betreft het opnieuw uitvinden van het wiel. Niets nam ik zomaar aan. Alles moest door mijzelf opnieuw ondervonden en getest worden. Ik moest er in persona achter komen of de door de generaties voor mij, door de mensheid zelfs, gebod...

(lees meer)

The time is always now

Over de rant van duizendpoot Douglas Rushkoff inVPRO Tegenlicht / Backlight In zijn boekPresent ShockpleitRushkoff voor een herwaardering van het nu. Hij introduceert de twee soorten tijd die de oude Grieken kenden: dechronosen dekauros.Chronos= de strakke, meetkundige tijdlijn.Kauros= onze inn...

(lees meer)

Lange tanden

Toen ik een kwart eeuw geleden in Amsterdam aanbelandde zag het straatbeeld er anders uit. Je had wel wat Chinezen en Surinamers en een enkele verdwaalde Ghanees, maar dat was het een beetje. Voor de rest zag ik enkel oer-Nederlanders. Ze maakten veel indruk op me. Ze waren stuk voor stuk enorm lan...

(lees meer)

De JR van de streek #2

Hoe het met de JR van de streek verliep heb ik verzuimd u mee te delen. Hij kreeg van de zomer een hersenbloeding: een propje bloedvet had zich naar zijn brein begeven en daar schade aangericht. Een tijdje was het ongewis, maar hij is een beer van een vent, dus herstelde. Met de Kerst zag...

(lees meer)

De JR van de streek

Max J. Molovich zei eens: "Maar, Oud Zeikwijf, begrijp ik nu dat je vader een in Suriname werkzame Brabander is?" Afgezien van het feit dat mijn vader noch een Brabander noch in Suriname werkzaam is, Molovich did hit the nail. Mijn vader zou inderdaad van het kaliber van een in Suriname werkzame ...

(lees meer)

De mis

Ik stapte uit de bus bij de Mairie, een statig wit gebouw, ooit op de pontificaalste plek neergezet door een fel antireligieuze burgemeester, die het niet kon hebben dat kerken zo imposant waren. Het was bitterkoud. Na zoveel jaren in Nederland vergeet je hoe onbarmhartig het bergklimaat is. Ik me...

(lees meer)

De kleinzoon van Albert Helman

Ik zou trouwen met de kleinzoon van Albert Helman, de Surinaamse schrijver. Dat deden wij in het toen fonkelnieuwe kantoor van het eveneens fonkelnieuwe Stadsdeel Zeeburg. Zeeburg was nog niet gebouwd. Bijna alle oude loodsen waren tegen de zanderige vlakte. Een grote woestijn was het, overal op het...

(lees meer)