To Bieber or not to Bieber

10 Juli 2012






Over het gedrag van de meeste ouders tegenover hun kinderen ben ik tegenwoordig niet te spreken. Zij zadelen mij namelijk op met onnodig en zelfs kwalijk extra werk.

Het begint op de lagere school. Op de crèche gaat het nog wel, maar op de lagere school barst het pas los. Moeders (het zijn voornamelijk moeders) zijn verwikkeld in een wedloop om de ingewikkelste traktaties als het kind verjaart, de meest vergezochte (en duurste) partijtjes en de meest vroegtijdige disco avonden. Ik ging met 13 jaar voor het eerst naar de disco, 's middags mind you, maar dat was omdat een vriends vader de eigenaar was. Bij mijn tweede nest begonnen de avonddisco's in groep 7. Aangezien 90% van groep 7 volgens de nieuwe mode allemaal met 5 jaar naar groep 3 overgingen, zijn ze dus 9 als de late dansfeesten losbarsten. In groep 8 willen ze tig keer per schooljaar naar een Frisfeest tot het uur nul, en reken maar dat zij allemaal a.s. donderdag klokslag 9 uur aan de computer zitten want op dat tijdstip, gedurende enkele seconden, worden de tickets uitverkocht voor het optreden van Justin Bieber op 13 april 2013 in Arhem, à 99 euro p.stuk, startprijs. 99 euro per stuk! In sodding Arnhem! Op 13 april tweeduizend fokking dertien! Je hebt kans dat er op 13 april 2013 niet eens meer een Gelredome is, of een euro, of zelfs een aarde, en dat je tiener over zijn Biebergekte finaal heen is. Er zijn dus ouders die dat betalen (voor één of meer kinderen) en die op 13 april naar Arnhem heen en weer rijden met hun vroege volwassentjes, alsof het de normaalste zaak van de wereld was.

Ik haat ze.

Je kan bij hoog en bij laag springen maar zie je daar tegen te verzetten. Peer pressure, heet dat, en elke ouder weet precies wat dat betekent. Het betekent afzien. Het is de kink in de kabel die je niet voor mogelijk hield toen je aan kinderen begon. “Peer pressure? Fingers in ze nose. Ik beslis zelf wel wat goed of slecht voor mijn kind is” moet je toen geroepen hebben. Tot het begon, niet meer terug te draaien viel, en je finaal gek maakte.

Onnodig is het ja, in het licht van de jaren '80 wanneer ik mijn eerste nest kreeg. Toen was iedereen straatarm: dat scheelde een slok op een borrel wat betreft de mogelijkheden tot verwennen van je kroost. Geen Justin Bieber à 99 euro per kaartje, dat kan ik u vertellen, en geen ingewikkelde verjaardagspartijtjes. Als je jarig was dan nodigde je je klasgenoten uit op de woensdagmiddag om te spelen en taart te eten. Aan het einde van de middag werden de spruitjes opgehaald: ze blaakten niet minder van vreugde dan de groeisels die nu op een zondagmiddag blasé terug komen van lasergamen of paintballen. Maar dat krijg je ze niet uitgelegd.

Tenslotte is het inderdaad kwalijk, vind ik, omdat je je kind wel iets moet bijbrengen over verleidingen weerstaan en zo. Over reptiele hersenen versus neocortex. Dat soort dingen. Ik zou het goed vinden als u dat niet deed – tenslotte is iedereen vrij om te doen wat hij of zij goeddunkt – als dat mij niet dwong om zelf de lat van de uitsloverij jegens mijn kinderen steeds hoger te zetten.

Ik heb nog één dag de tijd om te beslissen of ik een bitch van een moeder ben die haar kind de goddelijke ervaring onthoudt om Justin Bieber in levende lijve te aanschouwen. Als het me allemaal even te veel wordt kan ik altijd een “stressreductie training voor ouders” op de UvA gaan volgen. Daarvan kreeg mijn jongste onlangs een folder mee van school. Onbaatzuchtige empathen zijn het, die leraren.

Op Sargasso.nl gepubliceerd.

- Aanraders -

Annet

Om nog even terug te komen op Annet Malherbe. Die bij Zomergast was. En die geen zin had. Of in ieder geval, die heur dag niet had.Ze vergat continu binnen 3 woorden waar ze het ook weer over had. Hing lusteloos op tafel, krabde aan haar bovenneusbeen, aan haar hoofd, in haar oor, kon niets bruikbaa...

(lees meer)

Zomergasten: Henny Vrienten

Zomergasten 22 juli 2012 Henny Vrienten zanger en bassist van o.a. Doe Maar, geïnterviewd door een Vlaamse presentator: Jan Leyers. 'Zomergazzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz' zei een vriend en gelijk had hij. Het was een slaapverwekkende uitzending. Op alle fronten (in de uitzending...

(lees meer)

Twee tokkies op een bank gezeten

Onze voorraad laoganma, de verrukkelijke Chinese sambal die we overal op kwakken - die met pinda's niet die met zwarte bonen - begon danig te krimpen. Ik gooide mijn poncho over mijn kloffie, pakte mijn krukken, en we zetten de gang in naar de toko van het eeuwig vrolijke Chinese echtpaar op de ...

(lees meer)

Het menselijk tekort

Op mijn oude dag word ik lollig. Als kind was ik dat niet. Bazig, ja. En avontuurlijk, en intellectueel. Maar lollig? Nee. Lolligheid is me voor het eerst aan komen waaien met de persoon van mijn oudste zoons vader. Hij was een groots komiek. Zag overal en altijd de humor van in. Elke avond rolde...

(lees meer)

Inflatie

De inflatie is overal behalve in de lonen. De huren in mijn straat zijn in 20 jaar verVIJFTIGvoudigd: van 50 gulden per maand tot 1.200 euro nu. Onze inkomens? De bijstandsuitkeringen, het minimumloon, een modaal inkomen: formeel verdubbeld, feitelijk nagenoeg hetzelfde, omdat in 2002,...

(lees meer)

Opvoeden? Zo!

De J/M heeft onderzocht dat kinderlozen zich ergeren aan kinderen, en nog meer aan ouders omdat ze die kinderen niet opvoeden. Ik ook. Mateloos. Kan geen kinderen meer zien. Dat had ik niet 15 jaar geleden mijn oudste naar de basisschool ging. Ik vond ze toen wel leuk, de vriendjes en vriendinnetjes...

(lees meer)

Kinderwens wenselijk?

Willen we meer of minder mensen? Dit is de vraag die we ons moeten stellen nu de wereldbevolking op de 8 miljard afstevent. Ik ben aanhangster van de Club van 10 miljoen (v/h Club van 5 miljoen, maar dat aantal bleek al snel niet haalbaar), een stroming die reductie van de bevol...

(lees meer)

De Grote Roerganger

Jan Marijnissen roemt Lula, de socialistische president van Brazilië, die bij zijn victorie de woorden sprak: "Als elk mens in dit land elke ochtend ontbijt, elke middag luncht en elke avond dineert, dan pas ben ik klaar met mijn missie." Marijnissen kijkt met een verlangen dat niet valt in te tome...

(lees meer)

De oerstem

[hypothese] Instinct, intuïtie, ik zie dat steeds meer als de 'oerstem', de stem van onze voormoeders. Ik krijg steeds meer de indruk dat we de ervaring van onze moeder congenitaal meekrijgen. Congenitaalwant gevormd tijdens ons verblijf in de baarmoeder, maar ook erfelijk, want w...

(lees meer)