Tinkebell

25 Januari 2013






Katjienk! Hoorde u dat? Dat was Tinkebell die van haar voetstuk viel. Tot
AVRO kunstuur was zij de heldin die taboe's doorbrak. Die onze dubbelzinnige houding ten opzichte van dieren bloot legde. Want, laten we wel wezen, we knuffelen onze huisdieren inderdaad kapot en tegelijkertijd kiezen wij in de supermarkt telkens voor het goedkoopste vlees.

Dus doodde ze haar kat en maakte daar een tasje van, liet tientallen hamsters in doorzichtige ballen rondrennen bij wijze van kunst. Waarom ook niet? We snijden toch elke dag de gevoelige zaakjes af van duizenden onverdoofde biggetjes. Maar dan. Dan kwamen de reacties van het volk. En die waren niet mals. Onze Tinkebell kreeg de volle laag. Je denkt dan: wees een kerel en incasseer. Je zegt dat niet hardop want je gaat er van uit dat, haar als een dappere Jeanne d'Arc kennende, zij dat vanzelf doet. Wie schetst onze verbazing als ze naar het wapen reikt van het uitgeven van de bedreigingen die haar ten deel vielen (wat trouwens een rage begint te worden). Omdat ze nog op haar voetstuk staat als hoogst subversief, intelligent wezen denken we te maken te hebben met Kunst. Maar dat is buiten het divadom rekenen. In interviews schreeuwt de dame vervolgens van de daken dat het toch hoogtijd is voor een radicale vernieuwing van het, jawel, basisonderwijs. Kinderen moeten les krijgen in beschaafd internetgebruik. Dat zij een rabiate activiste is die geen middel schuwt om de aandacht te trekken mag op alle mogelijke manieren, maar owee als er krachtige reacties komen: dan moet heel het land heropgevoed worden. Want dat is niet de bedoeling, hé. Kunst mag (MOET!) wel reacties oproepen, mag (MOET!) ons op unsettling times overdonderen met de heftigste emoties, maar de kunstenaar mag die reacties natuurlijk niet direct ervaren. Nee, kom op zeg. Dat zou echt te erg zijn. Het onfatsoenlijke volk moet van hogerhand de mond gesnoerd worden.

Ondertussen gaat het aandacht trekken gewoon door, onder het motto Kunst. Nu wordt ons haar geschoren kut door de strot geduwd, op een naaktkalender gemaakt om twee prostituees uit Manilla een hart onder de riem te steken. Ik zeg expres niet 'helpen', want van de officiële goededoelenbedoeling zal niets terechtkomen: het project kost meer dan het opbrengt. 'Door de strot geduwd' zal de mannelijke helft van mijn lezers niet erkennen: geen ophef hierover van die kant, dat kan ik u verzekeren. Kunst is fun en zeker als er blote tieten te zien zijn. Of een blote kont, of een blote kut. En alle drie he-le-maal. Maar zeg eens eerlijk: had Tinkebell die blote delen wel laten zien als ze hangtieten, -kont, -buik en -schaamlippen had? Of had ze de boel keurig laten photoshoppen? Het huidige resultaat komt op mij niet over als diepgevoelde solidariteit met Manilleense hoertjes maar meer als uiting van dé hoedanigheid van elke kunstenaar qui se respecte. Egocentrisme. In dit geval zelfs platvloers exhibitionisme. Ze beargumenteert haar laatste kunstwerk met (vrij vertaald): “Ik wilde iets doen dat ik echt niet wil, zoals de Manilleense hoertjes dat elke dag doen. Voor mij is dat naakt voor een team fotografen staan.” Dat naakt poseren voor een team doorgewinterde fotografen het ergste is dat Tinkebell kan doorstaan, gaat er bij mij niet in. Net zo min als dat ze haar benen niet uit elkaar zou willen doen voor de gynaecoloog. Als Tinkebell zo nodig solidariteit moet betuigen met twee Manilleense hoertjes door het ondergaan van iets vergelijkbaars, waarom je dan niet dagelijks tientallen keren laten neuken door gore wildvreemden voor geld dat je afstaat aan je pooier? Want dat is het hele eieren eten, niet naakt poseren als je toch over een subliem lichaam beschikt en een drang van hier tot gunder om dat te laten zien.


[Ook op Sargasso en Nurks gepubliceerd.]

- Aanraders -

A Room of one's Own

"A woman must have money and a room of her own if she is to write fiction"Virginia Woolf, A Room of One's Own, 1929Virginia Woolf had een belangrijke tip voor de gebonden (schrijvende) vrouw: bewaar je eigenheid door midden van een eigen plek, waar je je terug kan trekken wanneer je dreigt kopje ond...

(lees meer)

De Uitslover

Was u gister bij het Flevobad en zag u een uitslover vreselijk afgaan? Dat was ik. Als voormalige wedstrijdzwemster dook ik geroutineerd van het startblok en borstcrawlde ik me een weg naar de overkant, in sprinttempo. Bij 3/4 aangekomen verdronk ik. Niet echt, uiteindelijk, maar het scheelde weinig...

(lees meer)

Een rustige dag aan zee

Staat het op mijn voorhoofd geschreven? Feit is dat mij constant van alles gebeurt. Een suïcidaal wezen beslist zich voor de trein te werpen? Dan steevast voor de mijne. Elke keer dat ik denk: de gekke tijden zijn over, is het raak. Ik hou van rust. Dat wil zeggen: ik kan niet teg...

(lees meer)

ING veroorzaakt nationaal boekhoudprobleem

Sinds een maand of wat ontvangen wij geen giroafschriften meer in onze postbus. Of liever gezegd: één keer tussendoor is dat wel gebeurd, de andere niet. Wat blijkt? Onze postbus is toen per ongeluk "afgesloten" door de post. Waarom? De post heeft geen antwoord. Deze actie heeft wel ten minste é...

(lees meer)

Ad aeternam

We mogen niet aftakelen. Daar denk ik aan tegenwoordig. Aan aftakeling. Aan het goede van aftakeling. Mijn tante Euphrosine placht te zeggen: "De natuur heeft het expres zo gedaan dat pubers zo onuitstaanbaar zijn. Anders lieten we ze nooit gaan." Zoiets is aan de gang met de ouderd...

(lees meer)

Goede doelen

Lang geleden werden de goede doelen uitgevonden om arme sloebers in primitieve landen wat beschaving bij te brengen. Meestal door Christenen die onder het mom van vredelievendheid zieltjes hoopten te winnen als contraprestatie voor het boren van een waterput. Nu zijn de goede doelen een indus...

(lees meer)

Hypocriet

In de Trouw van zaterdag 17 januari een artikel van Ludette el Barkany over de problemen die kleven aan het houden van je Marokkaanse paspoort. Je hebt dat gedonder met die verplichte voornamen. Ben je een van de zeldzame Marokkaanse schaatsfans, dan mag je van Mohammed VI je kind niet Sven noemen. ...

(lees meer)

Fraude

In de meivakantie moest ik van nr.2 met hem naar Gamemania om te getuigen dat hij zijn oude games mocht verkopen. Het baliejongetje keurde de schijven, scanned ze en vroeg naar mijn ID. Terwijl ik het stukje plastic overhandigde kreeg ik een helderheidsmoment. “Wat ga je met mijn ID doen?...

(lees meer)

Mao

Volgens het drietal van Halal is afvalligheid "geen item" bij de moslims in Nederland. Ehsan Jami moet zich maar niet zo aanstellen. En de nar Hans Teeuwen moet op de (neppe) pijnbank, waarboven uittorenend de drie schreeuwen: "Waarom heb je ons beledigd? Waarom heb je ons beledigd? Wij eisen excus...

(lees meer)