Surf dudes

30 September 2011



Wist u dat Amsterdam zijn eigen Malibu beach heeft, compleet met coole strandkotten om te loungen en knappe surf dudes die nonchalant paraderen, hun surfplank onder de arm, hun krappe wetsuits tot gevaarlijk sexy laagtes uitgerold?

In Wijk aan Zee bevindt zich die bijzondere plage, bij de Noordpier, letterlijk onder de rook van de hoogovens, tegenwoordig Tatasteel genoemd. Een strand speciaal voor surfen, zeilen, kitesurfen, en met bezeilde bolides geheel duurzaam over het strand scheuren. Toegegeven, je moet er voor naar de Noordzee toe, want dat is het dichtstbijzijnde water met genoeg golven voor het surfen, maar zo vreselijk ver is het niet. Zeker als je dat vergelijkt met andere megapolen zoals Tokyo of New York, waar zo'n afstand nog binnen de bebouwde kom valt.

Zeker nu we aan de dageraad van een even heerlijke als onverwachte indian summer staan. Op 1 oktober is er een spetterend eindezomerfeest met chille DJ's. Wat niet betekent dat ze daar de boel opdoeken voor het laagseizoen, integendeel: de tenten zijn de hele winter open.

Het is dat ik stokoud en bezet ben, maar als ik jong en zoekende was, dan zou ik het weten. Dames! Het wemelt er van de prachtigste exemplaren van het mannelijk geslacht. Allemaal even jong, gezond, sportief, goedgemutst en lieftallig, want ongestoord bezig met wat ze het liefste uitoefenen. Waar meteen de angel schuilt, want het zou zo maar kunnen dat die dudes niets anders zo graag doen dan de hele dag surfen. Maar wie niet waagt, wie niet wint. Ik zou zeggen: check it out!



Op AT5 gepubliceerd.
Tags: Amsterdam

- Aanraders -

Oefening in Vuisjes' stijl

De aangekondigde vertrektijd op de digitale borden schuift met je mee. Je komt aan: er staat 10:42 uur. 5 min. later verandert dat in: 10: 47 min. Het is inmiddels 10:48 uur: je eigen tram in geen velden of wegen te bekennen. Wel hordes andere trams, die je op dat moment toevallig en jammerlijk niet...

(lees meer)

Halloween op de begraafplaats

Op de meeste begraafplaatsen van Amsterdam is er al een paar jaar aandacht voor Allerzielen, de dag van degenen die van ons heen zijn gegaan. Mijnheer Oud Zeikwijf en ondergetekende waren op De Nieuwe Ooster, op kunstmanifestatie Herinnering Verlicht. Het was zo'n avond dat je je ve...

(lees meer)

De Nieuwendijk

We maken de fietsen vast tegen een van de grote iepen al voor de Beurs van Berlage. Verderop zal geen plek meer zijn, weten we. Aan het einde van de Damrak loeit de kermis. Het is herfstvakantie, ik moet met mijn dochter de kleren en schoenen kopen die ze deze winter gaat dragen. To...

(lees meer)

Dorp

Toen ik 28 jaar geleden hier neerstreek, na in megapolen als Parijs en Tokio te hebben gewoond wist ik zeker: dát niet meer. Het moest iets kleiners worden, iets intiemers, iets waar je bekenden spontaan op straat tegenkwam. Het werd Amsterdam: het dorp der dorpen, maar toch kosmopolitisch ...

(lees meer)

Pop-up dingen

Tegen Sinterklaas werd ik geconfronteerd met een voor mij nieuw verschijnsel: de pop-up winkel. In de Linnaeusstraat was er opeens één. Tot en met Kerst kon je er cadeautjes kopen. Bijzondere cadeautjes wel te verstaan: liefst van biologisch dynamische oorsprong, of - hoe heet het te...

(lees meer)

Nijlpaard

'We horen nu de nijlpaarden uit Artis.' Mister OZ deponeert op de zondagochtend deze wetenswaardigheid op mijn bord, terwijl hij de terrasdeur achter zich dichttrekt. 'De nijlpaarden? Het was er toch maar één? Die ouwe Tanja? Die nu dood is?' Denk ik dan. Ik maak af waar ...

(lees meer)

Diva

Ik ben een diva in een verkeerd lichaam.Het klinkt leuker dan het is. Ik raak daardoor mensen kwijt. Mensen die de diva in mij niet erkennen. Wat ik ze niet kwalijk kan nemen: ik kom immers totaal niet over als een diva. Maar de daaraan verbonden kapsones, die heb ik in overvloed. Zo moest ik van me...

(lees meer)

File

De file. Als ik enkel in de stad had gewoond zou ik erom lachen. De belachelijkheid ervan. Blik na blik na blik na blik, in een eindeloze snoer in elkaar bijtende segmenten, als een kilometerslange lintworm op weg naar de anus.Ik pas ervoor. Ooit moest ik mijn onderkomen verlaten op last van asbestv...

(lees meer)

De weg naar de Dam

Sinds een jaar of zo loop ik. Ik heb de fiets aan de wilgen gehangen. Te druk, 020-centrum-centrum-oost, te aso, te veel stress. Nu ik loop geef ik te pas en te onpas advies aan verdwaalde toeristen: "Are you looking for something?" De toeristen weten dat inmiddels, en komen helemaal uit he...

(lees meer)