Stof

28 Februari 2008



De vergrijzing van Rouvoet is het fijnstof van Marijke Vos en Tjeerd Herrema. Oneigenlijke argumenten. Dubbele agenda's. Je vromer dan de paus voordoen.

Van Brussel mag Amsterdam niet meer bouwen. Een beetje Groenlinkser begrijpt dat dat eigenlijk erg goed is. Want waarom zou je? Wil je van Amsterdam het Hongkong van het Noorden maken? Het is een kwestie van geld, of course. En daarom moet ik mijn mond houden. Want geld is koning en spant zelfs hoge pieten van de zogenaamde groene partijen voor zijn karretje. De economie moet draaien, de fabrieken moeten ronken, er moet nog meer volk gepropt worden in de stad.

Fijnstof, dat leek ze een goed middel om het Amsterdamse volk in de ogen te strooien. "Ziedaar, onwetende luitjes, de kwaadaardigheid van fijnstof: het verkort je leven, het is vies, het is slecht voor het milieu!" Je kàn niet anders dan ja knikken, en nog vaker op lieve Groenlinksers stemmen. Ze hebben toch het beste met ons voor? En trouwens op welke partij moet je stemmen als je echt van het milieu houdt? Als je het beetje natuur wat Nederland nog heeft wilt behouden? Niet (meer) op Groenlinks, die inmiddels alleen nog maar wil bouwen, bouwen, bouwen. Groenlinks herbergt een tegenstrijdigheid in zijn statuten: aan de ene kant winnen ze zieltjes met een geveinsde hang naar ongerepte natuur, aan de andere kant zijn ze een "sociale" partij. Wie sociaal zegt, zegt volk. Wie volk zegt, zegt drommen armelui die gehuisvest willen worden. Nergens anders dan in Amsterdam. En dat moet dan maar. Het volk wil het immers. Wie sociaal zegt, zegt tenslotte geen groen. Helemaal geen groen meer, op een paar openbare plantsoentjes na waar de (allocht... onee, dat mag ik niet zeggen) jeugd onbeperkt luidruchtig kan hangen. Tenminste als je het aan Marijke Vos overlaat, die onverdroten de stekker uit de financiering van het onderhoud van monumentale parken trekt om geld bij elkaar te sprokkelen voor haar geliefde betonprojekten.

Wat Tjeerd Herrema betreft, tja... van zijn partij hoeven wij geen blits meer te verwachten. En de man zelf, die heeft wel vaker zulke ballonnetjes opgelaten. Jongelingen die vroegtijdig school verlaten, doen dat omdat ze in te krappe woningen wonen lees ik in zijn "Uitvoeringsplan Jongerenhuisvesting." Hij doelt op de grote Turkse en Marokkanse gezinnen. Je zou kunnen zeggen: hou op met zo belachelijk veel kinderen te maken, daar is een stad niet op gebouwd. Als je veel kinderen wilt, ga dan in minder belaste regioenen wonen. Dat zeg je dan niet in worden maar in beleid: afschaffing van de kinderbijslag, verhuispremies, belastingvoordelen in leeglopende delen van het land, het creeëren van werkgelegenheid in die delen door ook belastingvoordelen... Noem maar op. Het kan.

Maar nee. Iedereen mag in Amsterdam komen wonen want Amsterdam is nog lang niet zo vol als Parijs, Tokio of New York. Dat is waar de projektontwikkelaars naar kijken, op hun hektische reizen door de wereld, dat is wat hun lobby's onze politici, die ze onophoudelijk bestoken, voorspiegelen. De bevolking moet niet morren wanneer hun uitzicht wordt verknalt, de herrie onuitstaanbaar is geworden en de kwaliteit van hun leven keldert. Ze moeten kijken naar andere megapolen en beseffen dat ze in een hopeloos ouderwets dorp wonen.

Eens was Amsterdam uniek in de wereld: een dorp, ja, maar dan wel van internationale allure. Met een aanbod op cultuurgebied waar je u tegen zei. Met een borrelende geest die op allerlei onverwachte hoeken van de stad de vrije hand kreeg. Met een hoge graad van creativiteit. Als het aan Marijke Vos en Tjeerd Herrema ligt, wordt Amsterdam het zoveelste Vinexgebied van de wereld, uitdrukkingloos en saai, volgestouwd met Legoflats. Groot, anoniem en kil. En dan hier en daar een paar opgelegde "broeiplaatsen" creëren, in de hoop dat de eigenzinnige geest van weleer weer eens tot leven komt.



.

- Aanraders -

The world according to Oud Zeikwijf

Veel europeanen zijn verontwaardigd over de tegenwoordige invulling van de qualificaties links/rechts. De vorige generatie bijvoorbeeld, waande zich veilig links, tot hun steden overspoeld werden met immigranten die, op grond van hun religie of gewoontes, allerlei vanzelfsprekendheden terug lieten d...

(lees meer)

Moordbusiness

Is het ooit gebeurd dat een ex-minister van een westers land achter de tralies verdween? Dit hoogst ongebruikelijke evenement vond dinsdagavond plaats in Parijs. Daar werd Charles Pasqua, oud-minister van Binnenlandse Zaken, veroordeeld tot "un an de prison ferme". "Ferme", daar zit het hem in, niet...

(lees meer)

De Spoken uit het Verleden: Taartje

"De Spoken uit het Verleden": zo noem ik de wezens die een schaduw op mijn bestaan hebben geworpen, en aan wie de herinnering mij steevast een knoop in de maag legt. Al wordt dat laatste minder met de jaren, het moet gezegd. Je groeit er overheen, zoals met al het nare des le...

(lees meer)

Egootjes

In de jaren tachtig werden wij, de jongeren, om de oren geslagen met restanten ideologieën uit de jaren ’60-’70. Zoals vreemdgaan dat moest mogen, jaloezie dat juist niet mocht, en de kreet: “Van een ander kun je pas houwen als je van jezelf houdt.” Alle drie de grootste flauwekul als ...

(lees meer)

Europa

Vrijdag 12 oktober bij P & W werd er geschamperd over de toekenning van de Nobel Prijs aan Europa want, ja, Griekenland, he. Neelie Kroes pareerde met: 'Hier is het mee begonnen: de founding fathers hebben een moedig besluit genomen: dat moeten we nooit meer willen meema...

(lees meer)

Sweet dreams, Mister President!

Prins Obama has talked, praised the US for their great spirit. Hebben hij en ik twee verschillende versies van de werkelijkheid bekeken? Want in de mijne komen Amerikanen er niet zo geweldig van af. Immer vretende, niet al te schrandere dikzakken die allemaal te vroeg de kanker krijgen en geo...

(lees meer)

Verpilling

Het is droevig gesteld met de medemens in het algemeen en met zijn gezondheid in het bijzonder. We verpillen. Massaal. We slikken medicijnen om ons op de been te houden. We denken nog dat we dat uit vrije wil doen, maar wat niet is kan komen: het is net als met mobieltjes op het werk. Uiteindelij...

(lees meer)

Crisis? What crisis?

Tegenlicht19 sept 2011: We aanschouwen de hersenspinsels van internationale denktank The Aftermath Network, een bonte gezelschap van westerse wetenschappers en denkers bij elkaar geroepen door Manuel Castells, socioloog, en Spanjaard. Het is in Spanje menens wat de crisis betreft. In Griekenland, ...

(lees meer)

De kattensupermarkt

In het Parool van 18 november een uitgebreid artikel over het asiel in Osdorp. Zo te lezen een modelinstituut, een oase van altruïsme en diervriendelijkheid op deze wrede, wrede wereld.Het asiel op de Polderweg werd opeens te klein bevonden, dus moesten ze uitwijken naar een volkomen onbereikbare p...

(lees meer)