Stasi

11 April 2012




De AIVD is niet meer nodig. Onze Roel van Duin, vroeger door Jasper Grootveld liefkozend Groen van Tuin genoemd, is tientallen jaren gescreend door de BVD.
Hij heeft daar een boek over geschreven: Diepvriesfiguur. Hij vroeg info bij de AIVD – wat op zich een mooie omkering van de situatie is en tegelijkertijd een bevestiging van de functie van die dienst, want dat is wat die doet, informatie verzamelen – en ontdekte dat sommige van zijn vrienden, bijvoorbeeld, geen vrienden waren maar agenten van die dienst. In het artikel in het Parool van 7 april staat dat agenten van verschillende veiligheidsdiensten hem jarenlang op de korrel namen. Letterlijk: door “de BVD en andere geheime organisaties”. Welke dat zijn wordt niet genoemd. In een artikel van twee volle pagina's. Zó geheim zijn die. Het doet je denken aan No Such Agency, spotnaam van de National Security Agency van de VS.

Dat zijn Stasipraktijken. Zó 20ste eeuw. Anno nu heeft het geen enkele zin om mensen te volgen: ze geven toch elke dag hun ziel bloot op de sociale media. Boeven die het gelukt is om naar het buitenland te ontsnappen worden toch ingerekend omdat ze online opscheppen over hun daden. China gedijt bij het strak volgen van alle mogelijke subversieve sujetten. Ai Weiwei, de wereldberoemde kunstenaar (die trouwens as we speak een expo in de Pont in Tilburg heeft, u leest het goed: in Tilburg of all places) hoort vanzelfsprekend bij de doelgroep. De overheid houdt hem elke minuut in de gaten door middel van 15 camera's die in zijn huis zijn opgehangen. Dus deed Ai Weiwei het enige passende: hij hing er nog eens vier bij, die alles live uitzonden wat ze van zijn privé leven filmden. Maar dat mocht weer niet van de autoriteiten: hij kreeg een telefoontje en moest de beelden op zwart zetten.

De vraag die zich opdringt is dan ook: hoe lang geven we zulke regeringen?



Op AT5 gepubliceerd.

- Aanraders -

Citizen of the World

Deze maand in Civis Mundi (Lees dat blad!) een special over burgerschap. Erg leerzaam.In hun respectieve bijdragen vertellen S. W. Couwenberg en R. Bodelier onder meer over de wereldburgerschap van Prinses Maxima. Ik begrijp nu dat dat wereldburgerschap niet iets is dat zomaar voor iedereen is wegge...

(lees meer)

Eurokapsones

In de 20ste eeuw waren inwoners van de VS berucht om hun arrogantie ten opzichte van het buitenland ("welk buitenland?"). Op reis stonden ze erop overal Engels te spreken. En met dollars te betalen.Met dat doel werden zelfs biljetten nagetekend met gewone inkt op gewoon papier: de Traveller Cheques....

(lees meer)

Ambtenaren in tijden van nood

Ambtenaren regeren ons land. Ambtenaren hebben gestructureerde brains die uitmuntend presteren in normale omstandigheden. Ze verdelen de informatie in handige hokjes volgens vaste stramienen. Bij het gewone leven werkt dit prima. Bij rampen en oorlogen echter, zijn ambtenaren de laatsten...

(lees meer)

Zzp'er is de klos

Het zit me toch niet lekker dat het juist de werkgeverskoepel is die een lans brak voor betere sociale zekerheid voor zzp'ers (met andere woorden: dat de overheid beter zorgt voor hun arbeidsongeschiktheid, pensioen etc.). Edele motieven? Of eigen belang? Ik ga voor het tweede. He...

(lees meer)

Gaza

Gisteren zijn de ondergrondse gangen van Gaza gebombardeerd. Daar liepen vast ook kindertjes die zojuist een kalf of een lammetje terug sleepten naar huis. De rillingen lopen je over de rug. Voor Israeli's is het niet te doen om onschuldigen te ontwijken: strijders en burgers, het loopt in Gaza alle...

(lees meer)

Catharsis

Het Amerika van de jaren 60 produceerde een golf van verontwaardiging tegen rock n roll. Tegen, met de kennis van nu, zoetsappige lieden als Chuck Berry en Elvis Presley. De burgerlijke braveriken van weleer vonden de teksten aanstootgevend. Of het ritme. Of de moves. Het deugde allemaal van geen...

(lees meer)

1985

George Orwell zat er niet veel naast. Want niet 1984 maar 1985 blijkt de ultieme tijdsgrens te zijn geworden. In termen van moderniteit dan, van mee kunnen met de nieuwe tijd of niet.Bij sollicitaties voor whitecollar-functies blijft de blik tegenwoordig slechts schallinks op de inhoud van opleiding...

(lees meer)

Weelde

Deze tijden doen me denken aan de Franse Revolutie. Aan meer revoluties. Aan álle revoluties. Het ís een revolutie! Want in revoluties gaat het zo: de have nots keren zich tegen de haves. En hoe je het went of keert, niettegenstaande wat die arme professor uit Denemarken (rust in vrede...

(lees meer)

Het paradijs

Kapitalisme, net als religies, houdt het domme volk een paradijs voor. Het consumentenparadijs. Waar de mens van alle gemakken is voorzien, zelfs ruim voordat hij een behoefte voelt. Dat houdt het zwoegende volk in bedwang. Bij religies is het paradijs te bereiken na een verschrikkelijk leven vol...

(lees meer)