Reklame

17 Mei 2009



Gisteravond bij het zappen stuitte ik op een spotje voor hulp in tijden van crisis, over het kweken van wiet voor financiële doeleinden.

Een tiental adepten waren opgetrommeld, en, geheel volgens de wetten in PR-world, ze waren allemaal even bevallig, even blond, en even van het vrouwelijke geslacht. Navraag leerde dat hun man of vader met de kwekerij aan was komen zetten: een kniesoor die daarop lette. De dames stonden er immers veel mediagenieker voor dan de werkelijk verantwoordelijke kerels. Elk vertelde haar verhaal: dat hun mannen cq vaders de kwekerijen hadden opgezet omdat zij geld nodig hadden. Niet omdat ze zelf wiet rookten. High worden kwam niet in hun vocabulair voor. Het ging hier om de poen, en uitsluitend om de poen. Veel geld kon je blijkbaar verdienen met een goedje dat zo makkelijk groeide als brandnetels en dat de overheid in haar onmetelijke onwijsheid verboden had, waardoor de prijzen himmelhoog waren gerezen. Maar hoe hoog dan?

De dames stammelden een paar schattingen waarvan ze gehoord hadden. Ze werden prompt gecorrigeerd door de Coordinator van de Taskforce Aanpak Georganiseerde Hennepteelt, die voor de gelegenheid zijn uniform van de politie had aangetrokken. Hij wist pre-cies te vertellen hoeveel planten je op je zolderkamer kon verbouwen, en hoeveel cash het opleverde. En dat was veel. Heel veel. Voor de minst bedeelden ging hij zelfs zo ver de gouden tip te geven eerst aan te kloppen bij de georganiseerde misdaad voor het subsidiëren van het startkapitaal. Met, wederom, tot de komma de hoeveelheid euro's die de grote criminelen in jouw kleine plantage zouden investeren, en hoeveel jij daar weer van zou verdienen. Toen hij begon op te scheppen over het daadwerkelijk vangen van deze kleine boeven ging de microfoon geruisloos over naar de advocaat van dat geboefte, die stellig verkondigde dat de pakkans almost nihil was.

Vandaag was de telefoon roodgloeiend bj de softdrugsmaffia: koffersvol krakende euro's vinden hun weg naar de nieuwste en slimste boeren. Bij de Praxis rinkelt de kassa overuren: grote lampen en meterslange electradraden worden aangeschaft, timers en wat dies meer zij. De kleine detaillist voor wietkwerkersbenodigdheden wordt links gepasseerd: maandag zult u duizenden pakketten aantreffen in de tassen van de internetbodes. Ze bevatten alle hulpstukjes die verder nodig blijken te zijn voor het opzetten van een lucratief handeltje.

Heeft het vermarde PR-buro KesselKramer getekend voor deze briljante spot? Al past het geheel in hun stijl, het antwoord is nee. Het team van Rondom Tien is de maker. Ze zijn ermee in de race voor de Gouden Loekie.


Tip voor de Taskforce Aanpak Georganiseerde Hennepteelt: Verplicht iedere Nederlander één Marihu-plant in zijn woonkamer te kweken en aan de dichtsbijzijnde koffieshop te schenken. Zo los je de netelige kwestie van de achterdeur op.

- Aanraders -

Marmot

Waar ik vandaan kom zijn er bossen met wilde dieren, die je zomaar kunt tegenkomen. Mijn overgrootouders hebben nog beren gezien, nu worden wolven weer uitgezet. Een dier dat er altijd al was (maar dan niet in de bossen maar boven de bomengrens) is de marmot. Een lekker ding van een dier. Zo'n c...

(lees meer)

Asis

Een beroerde columniste ben ik. Altijd te laat met reageren op de actualiteit, nooit te verlegen om een pluimpje te geven aan collega's die ik voor de rest volstrekt waardeloos werk vind leveren, en om een veeg uit te delen aan wie het wèl goed doen.Zo geschiedde met Asis Aynan. In mijn queeste teg...

(lees meer)

Norm

Vrijdag 23 oktober bij Pauw & Witteman een debat tussen Emile Ratelband en Michiel Mulder, PvdA-lid van de Amsterdamse raad. Emile vond dat je best tegen homo's tekeer kon gaan. Homo's moesten zich maar leren verdedigen. Hij vond ook dat homosexualiteit een afwijking was. Michiel bleef steken in...

(lees meer)

Lev Tolstoj's Anna Karenina

[spoiler alert] Merkwaardig hoe een wezen zoals ik, dat geen ogenblik onbenut laat om met Dostojevski, Gontsjarov of Gogol te dwepen, drie kwart van haar leven kon slijten zonder vanLev Tolstojte hebben gehoord. Deze lacune, die waarschijnlijk kwam doordat ik de auteur vanaf mijn ...

(lees meer)

Greer

Gisteren naar het optreden van Germaine Greer in Felix Meritis geweest. Ze gaf een lezing ter ere van de Nederlandse uitgave van haar boek over Ann Hathaway, de vrouw van Shakespeare. Wat een podiumbeest. Je vergeeft haar onmiddelijk alle bizarre standpunten die ze de wereld in lanceert, want ze is ...

(lees meer)

Het Bostheater

Mijn eerste en laatste bezoek aan het Bostheater zo'n 20 jaar geleden zal ik nooit vergeten: in mijn chique avondtenue (hoge hakken, blote jurk), heb ik eerst achter mijn toenmalige vriendje een uur op de stalen ros moeten peddelen voordat we de plek des onheils gewaarwerden. Mijn makeup was teg...

(lees meer)

My Queen Karo

Ik heb een bijzondere muts. Dat weet ik omdat als ik hem op heb mensen op straat meer dan normaal naar mij kijken, en vertederd glimlachen. Het is een beetje een komische muts, de dubbelepuntmuts van een nar. Maar ook ontzagwekkend chic. Hoe zou het ook anders: het is immers een creatie van de Belgi...

(lees meer)

Sophie's choice

Jullie kennen vast Idols. Nou, vergeet het ook maar meteen, want we hebben nu Holland's got talent. Veel. Beter.De uitzending van vandaag, vrijdag de 13de, was een tv-moment van jewelste. De acts waren zonder uitzondering beregoed.Het publiek stemde. Onze favorieten werden, heel voorspelbaar, wegges...

(lees meer)

Kunst & Kitsch

U zult Mijnheer Oud Zeikwijf en ik niet bijster vaak samen voor de buis betrappen of het moet voor een aflevering van Kunst & Kitsch zijn.Hoe is het mogelijk? U kunt immers moeilijk enige belangstelling voor het materiële bij ons aantonen. De zeldzame meubels die we bezitten hebben we hetzij ge...

(lees meer)