Recensie van Boek [256 blz.] van Oxysept alias Robert van Eijden

6 Mei 2015



“Ik ben niet gek. Ik hou gewoon niet van verandering.” Aldus Oxysept in zijn eerste papieren worp. Rectificatie: in zijn eerste papieren roman. Want papieren worpen, die had Oxysept in alle soorten en maten, maar een roman tot nu toe nog niet.
Nu is dit gewoon een leugen. Een fikse, gore leugen. Want dat boek van hem zit vol veranderingen ten opzichte van zijn blog. En als er iemand is die niet van veranderingen houdt, dan ben ik dat wel. Ik heb dus met een stijgend afgrijzen zitten lezen hoe de Utrechtse stadje U's en de Groningse stadje G's in “de verre stad” veranderden (en zelfs in 'Amsterdam' o machteloze woede en ergens was er ook sprake van een 'Florence' waar het Florentijnse stadje F had moeten staan). Knarsetandend zag ik hoe de vet gemarkeerde woorden cursief gemarkeerde woorden werden. En zo voorts en zo verder. “Het is geen Oxysept meer! Dit is plat geredigeerd door een middelmatige geest! Precies zoals ik vreesde!” fulmineerde ik pagina na pagina.
 
Ondertussen was het best chill om mijn favo blogger overal mee te kunnen nemen: naar buiten als het even niet waaide, in de trein, in de wachtkamer van de tandarts, de internist, de orthodontist, overal waar ik mijn laptop meestal niet bij me heb. Dat is het leuke aan een boek op papier. Het vreet geen stroom. Het heeft geen stekker. Het leest lekker in de volle zon. En! Je kan er van alles in de marge krassen. Ik hou daarvan, dingen in de marge krassen. Dat kan niet op een blog. Tenzij je dat blogje in een ander programma opslaat en daarin gaat krassen, of uitprint en daarop gaat krassen. Het is ook sneller gepakt, een boek. Hoppa je hebt het beet, je slaat het open en je leest. Precies waar je een hoekje hebt omgevouwen en in de marge hebt gekrast waar je gebleven was. Om een blog te lezen moet ik mijn laptop aandoen, wat tweeënhalve weken duurt, en dan moet hij zin hebben om iets te doen, zin hebben om iets te blíjven doen (dat kreng wil nogal crashen). En dan moet ik me ook nog herinneren waar ik gebleven was (een hele opgave). Ja, een boek heeft voordelen.
 
Over het plot heb ik niets te klagen, gezien ik zelf mijn fokking eigen vendetta heb met mijn eigen woningbouwmaffia. Het verschil tussen Oxysept en ik (apart van dat hij geniaal is en ik iets minder geniaal), is dat hij daarover mag schrijven zonder dat hij eruit gegooid wordt en ik niet. Want als ík dat doe, word ik als 'slechte huurder' bestempeld en wordt mijn huurcontract ontbonden. Tja.
 
Maar dat uitgerekend een genie van het woord zoals Oxysept moet zwichten voor dat 19de eeuwse fossiel genaamd de roman... DUDES! Het is twee duizend bloody VIJFTIEN. Lezen we nog ROMANS???? Je moeder ja, oh, en ook de twintigjarige hipsters in de Grote Zaal van de Rode Hoed als Literaturfest daar speelt. Hoewel ik elke keer het gevoel kreeg dat ze daar rondlopen met een roman tot equivalent van lezen van een roman hebben gebombardeerd.
 
En die A.L. Snijders die op de omslag stijf achterover valt van dit staaltje 'nieuwe literatuur'. Ten eerste: A.L.? A fokking L? Sodemieter toch lekker op. Neem een voornaam dude. Ten tweede: heeft die A.L. onder een steen geleefd de afgelopen 15 jaar, heeft hij toen het hele ontstaan van de literaire blogs alsmede dat van het blog van Oxysept - toch wel één van de vermaardste - straal gemist? Komt ie er nu van onder uit (zijn steen) en stammelt ie iets over Nieuwe Literatuur? Djeez man, ga toch lekker terug onder je steen. Vallen we je de komende 15 jaar niet wéér lastig.
 
 
Kortom:
Voor degenen die Oxysept niet als blogger kennen zeg ik: leest dat boek! Het is het beste wat je de afgelopen 15 jaar is gebeurd!
Voor de anderen: het blog is beter.

 

 

 

- Aanraders -

L'enfer, c'est les autres

De beroemdste zin uit het stuk Huis clos van Jean-Paul Sartre, “l'enfer c'est les autres”, wordt, al dan niet in het Nederlands “de hel, dat zijn de anderen”, te pas en te onpas gebruikt, wanneer men hinder ondervindt van de medemens. Toch is dat niet wat Sartre heeft...

(lees meer)

Louis CK in Ziggodome

[onafgewerkt verslag, te brak om af te maken] was mega. Van a tot z lachkiks achter elkaar gehad. Allemaal nieuwe grappen, niets van die ouwe meuk van ik ben zo dik en oud. (bijna) Allemaal crisp and shiny. Nietsontziend. Meedogenloos. Gruwelijk grappig. Alomcynisch. (voor de registratie van de sh...

(lees meer)

Sweet dreams, Mister President!

Prins Obama has talked, praised the US for their great spirit. Hebben hij en ik twee verschillende versies van de werkelijkheid bekeken? Want in de mijne komen Amerikanen er niet zo geweldig van af. Immer vretende, niet al te schrandere dikzakken die allemaal te vroeg de kanker krijgen en geo...

(lees meer)

Het Einde van de Wereld

Een opname (in 2 delen) van mijn bijdrage aan de Avond van Dichters op Het Einde van de Wereld:Dit is de tekst van de voorgelezen column "Cameraregistratie" (best nodig, omdat ik zo hard doorratel, en de klemtonen ook nog zo verkeerd zet, dat je er niets van verstaat):[De verkoop van 2de tv's per hu...

(lees meer)

Humor bij de Appie

De vaststelling op deze mooie paasdag: ze hebben humor bij de Appie. Met Pasen zijn de traditionele boterlammetjes dit jaar vervangen door boterkonijntjes, wat van mij mag, maar onderdoet voor bijv. boterpiemels. Het is tenslotte het feest van de reproductie, laten we dat niet vergeten, een heide...

(lees meer)

Erwin

Zodra kunstenaars beroemd worden, en zeker als ze mega-(wereld-) beroemd zijn, neig je te vergeten dat ze kunstenaars zijn. Dat rijk worden, die zakelijkheid, dat is numero due. Dan schrik je, of in ieder geval schrik ik, ervan te beseffen dat ze een klein hartje hebben. Want dat is het juist: kunst...

(lees meer)

Stof

De vergrijzing van Rouvoet is het fijnstof van Marijke Vos en Tjeerd Herrema. Oneigenlijke argumenten. Dubbele agenda's. Je vromer dan de paus voordoen.Van Brussel mag Amsterdam niet meer bouwen. Een beetje Groenlinkser begrijpt dat dat eigenlijk erg goed is. Want waarom zou je? Wil je van Amsterda...

(lees meer)

Dave Chappelle @ Heineken Music Hall Amsterdam

[het volgende is in Engels en NLs door elkaar geschreven. Moe na de show kan ik het niet opbrengen alles keurig in het NLs te vertalen] Het coolste wat Amsterdam op het gebied van de zwarte medemens te bieden heeft had zich verzameld voor komiek Dave Chappelle's eerste show in Nederland: nege...

(lees meer)

Jelle & Paulien

Het was weer eens gezellig gisteren bij Jelle. Ben ik de enige die vond dat die twee angstwekkend goed bij elkaar pasten? Waren we aanwezig bij de geboorte van iets moois? Of is een van die twee gay? Allebei? Dat zou zomaar kunnen, ik heb het lang niet altijd door.Eindelijk kon ik de hele aflevering...

(lees meer)