Patat

6 Augustus 2012




De patatzaak in de Voetboogsteeg moet weg. Sinds de kruistochten bakken ze de sterren van de hemel. Nu stopt de huidige eigenaar en mag hij zijn vergunning niet overdragen aan de opvolging. Waarom niet? Omdat het een zogenoemde loketvergunning betreft. “Het is verboden vanuit de gevel van een gebouw op of aan de weg of op of aan het openbare water eetwaren en dranken te verkopen”. Dat er geen loketvergunningen meer worden afgegeven is beleid. Wat ik niet wist, tot nu toe.

Zonde.

Een dijk van een zaak, dat frietkot in de Voetboogsteeg (niet te verwarren met die in de parallele Handboogsteeg). Zo eentje waarvoor heel 020 dik omliep. Wereldberoemd in heel Amsterdam. Een van de weinige die nog wist hoe patat te bakken, op z'n Vlaams dus, vers en dik gesneden, met mayo uit België. Er worden nu petities getekend, en een heel arsenaal aan sociale media is in staat van paraatheid gebracht.

De wet moet gehandhaafd. Maar een wet staat niet op zichzelf, als het goed is. Een wet is afhankelijk van allerlei andere wetten. Van gewoonterecht en van het algemeen belang. Je mag als hoeder van de wet uitzonderingen maken, als je zeker weet dat de maatschappij daarbij gebaat is. Maar loketverkoop? Van patat? In de Voetboogfuckingsteeg? In de wedstrijd langste wachtrij kan dat kot zich meten met het Anne Frankhuis en Madame Tussaud. En díe mogen wel, sterker nog, ze worden als wenselijk aangemerkt. Stadsdeel Centrum neemt stelling voor het niet perpetueren van de vergunning, maar ziet zelf al snel in dat haar argumentatie niet klopt. Dan wijzen ze fijntjes en opportunistisch naar de Gemeenteraad. Die moeten het maar oplossen, als ze dat niet okee vinden. Stadsdeel Centrum wil zich niet branden aan een gevalletje uitzonderingspositie.

Het is verdikkeme recessie: als gemeentebestuur grijp je toch elk vleugje wil om iets te beginnen aan? Gewoon om wat werk te creëren? Voor wat economische reuring? Van elke gek met een beetje ondernemersbloed? Je kan immers niet meer alleen op megaorganisaties leunen. Elk steentje lijkt me welkom. Maar nee, geen vergunningen meer voor loketten. Laat ze maar weer steriele grand café's openen voor de hipsters. Van mafiose ondernemers vooral. Boventallig en kwalijk als puisten op een pubergelaat.


Maar weet je, waar ik me het allermeeste zorgen over maak is de patat. Daar draait het eigenlijk om, want die is daar nu nog lekker, in de Voetboogsteeg (en bijna nergens anders in 020). Iedereen vergeet die patat maar, maar als het van eigenaar verandert, wat gebeurt er dan met de patat? Mag ik me dáár zorgen over maken ja?


Op AT5.nl gepubliceerd.

- Aanraders -

Op de Valreep

Wie de Slag om Nederland volgt weet dat bouwen in een stad gepaard gaat met dubieuze zaken. Dubbele agenda's van stadsbestuurders, steekpenningen en andere privébelangen of simpelweg domheid, leiden tot fiasco's, waarvan de gevolgen elke keer voor rekening van de machteloze burgers ...

(lees meer)

Huurdertje pesten

Een hoop Amsterdammers zijn verwikkeld in een strijd om behoud van hun stulpje. Als je middenin zo'n gevecht zit, dan verlies je de werkelijkheid uit het oog. Dat gaat vanzelf. Je huis is een te ingrijpend onderdeel van je leven, je duikt in de problemen en gaat kopje onder. Terwijl je baat ...

(lees meer)

Shop till U drop

Winkels en winkeliers - niet mijn favorieten. Maar met pubers in huis moet je toch af en toe geloven aan het ondankbare en uitputtende karwei dat shoppen heet. Zo begaf ik me afgelopen donderdag op het winkelpad. Eerst mijn vooroorlogse gasfornuis met haar pitten die niet meer aan zijn te krijgen...

(lees meer)

Macht

Woningbouwcorporaties hebben veel macht. Officieel zijn het bedrijven maar ze hebben het mandaat om zich als overheid te gedragen. Zo mogen ze bijvoorbeeld huiszoekingen verrichten, en in je afgeschermde gegevens bij burgerzaken rondneuzen. Machtsmisbruik kennen ze ook. Oja.Ze willen graag dat de wo...

(lees meer)

Drugs

Op de site van De Alliantie, een grote woningbouwvereniging in Amsterdam en omstreken, staat dat het verboden is om wietplanten in je woning of in je tuin te laten groeien. Geen woord van relativering, geen jota over het verschil tussen een hele wietplantage op poten zetten met lucratieve bedoel...

(lees meer)

NZ-lijn

Amsterdam ligt er open en bloot bij. De ingewanden van de stad verstoffen in diepe wonden. Wij Amsterdammers fietsen voortdurend om bouwputten heen, onze auto's bereiken het centrum niet meer _ ooit het centrum zo heerlijk autoluw meegemaakt?_ dagelijks zitten onze longen vol zand. Wij zuchten en ...

(lees meer)

Lekker scheuren in 020

In Het Parool van zaterdag vertelt een jongen het volgende verhaal: hij kwam met zijn vriendin uit de Rialto, en ze staken de Ceintuurbaan over om bij hun fietsen te komen. Ze hadden groen en liepen keurig op het zebrapad. Een bolide komt aan scheuren, negeert het rode licht en schept ze op een haar...

(lees meer)

Kunstgelden

Er is een nieuw kunstwerk in onze straat: 150 lampions met waxinelichtjes hangen aan een lange draad, van huis naar huis. Elke avond bij het vallen van de duisternis komt een individu met een ladder langs om ze aan te steken. In de jaren '80 had ik in mijn klein vers hoofdje van toen enkel bewond...

(lees meer)

Chimp-agressie

Zaterdag werd ik op straat voor mijn deur ernstig toegetakeld.Weliswaar had ik het over mij af geroepen, maar de agressor had een ultrakort lontje en is volledig buiten haar boekje gegaan (ja het was een zij). Ik was thuis de terugkomst van mijn dochter aan het voorbereiden. Ik dekte de tafel...

(lees meer)