Moordbusiness

29 Oktober 2009



Is het ooit gebeurd dat een ex-minister van een westers land achter de tralies verdween? Dit hoogst ongebruikelijke evenement vond dinsdagavond plaats in Parijs. Daar werd Charles Pasqua, oud-minister van Binnenlandse Zaken, veroordeeld tot "un an de prison ferme". "Ferme", daar zit het hem in, niet voorwaardelijk. Nu ben ik toch wel erg benieuwd hoe zijn celletje eruit ziet. Je gooit een ex-minister toch niet op een hoop met het doorsnee geboefte dunkt mij.

Dat hele proces is een wonder. Angolagate heet het in Frankrijk. Voor het eerst werden kopstukken van regering en zakenleven ter verantwoording geroepen om hun aandeel in wapenleveranties. De straffen zijn niet mals: tot 6 jaar cachot, en enorme boetes. Zelfs een zoon van wijlen president Mitterand moet eraan geloven: een voorwaardelijke celstraf van 2 jaar plus
375 000 euro boete. Dit keer heeft "le piston" het laten afweten. Hebben de Franse politici en bestuurders werkelijk wapens verkocht? Als je hen moet geloven niet. Ze hebben wel de boel gefacilieerd cq misbruik gemaakt van hun positie om een en ander te laten plaatsvinden. Althans, dat zijn de aanklachten.

In dit geval gaat het om een specifiek geval dwz de levering van wapens en legervoertuigen aan Angola in de jaren '90, toen dat officieel niet mocht. Maar zulks vindt op quasi dagelijkse basis plaats, overal ter wereld. Dat weet iedereen. En toch wordt er nooit wat ondernomen om deze praktijken te stoppen.

Dat maakt deze veroordelingen zo bijzonder. Charles Pasqua werd terstond naar de set van het franse journaal geroepen om zijn weerwoord te geven. En dat deed hij magistraal, dat moeten we hem nageven. Hij begon met onschuldig te pleiten, dat spreekt voor zich. Maar dan komt het: volgens hem gaf het blijk van hypocrisie om zomaar in het wilde weg onschuldige mensen zoals hemzelf te gaan veroordelen, terwijl elke regering in elk land doorlopend en ongezien wapens verkoopt aan arme sloebers die elkaar de hersens in willen slaan. "Iedereen doet het behalve ik." Hij sloot af met een pleidooi voor volledige transparantie omtrent eventuele leveranties van wapens van westerse regeringen aan andere landen. Daar had de interviewster niet van terug. Zij, en de kijkers samen met haar, konden in de verte president Sarkozy en zijn crew heel hartelijk horen lachen op het Elysée. En dat kristalheldere geping, dat waren de champagneglazen die tegen elkaar werden gehesen. Zij waren de dans wederom ontsprongen, zij wel. Proost!


Naschrift 31 okt:
In afwachting van de veroordeling van ex-premier Villepin op 28 januari (affaire Clearstream) waarbij anderhalf jaar voorwaardelijke celstraf is geëist, kunnen we sinds gisteren ook genieten van de malheurs van niemand minder dan ex-president Chirac. Hij wordt verdacht van het tracteren van vriendjes op wellustig betaalde nepbaantjes op het Elysée (goed voor 10 jaar onvoorwaardelijk). In deze affaire hangt het zwaard van Damocles trouwens ook heel dreigend boven de kop van Jean de Gaulle, kleinzoon van le Grand Charles. We moeten onwillekeurig denken aan het echtpaar De France-Habsburg, die terug in het jaar 1793 hun prachtig getooide hoofden in het afvalmandje zagen rollen. We mijmeren dat het adagium "tyrannicide is no homicide" door de Fransen ruim wordt opgevat. Als ik Balkenende was, zou ik me twee keer achter de oren krabben voor ik die baan bij de Europese Unie accepteer...



.

- Aanraders -

The world according to Oud Zeikwijf

Veel europeanen zijn verontwaardigd over de tegenwoordige invulling van de qualificaties links/rechts. De vorige generatie bijvoorbeeld, waande zich veilig links, tot hun steden overspoeld werden met immigranten die, op grond van hun religie of gewoontes, allerlei vanzelfsprekendheden terug lieten d...

(lees meer)

Europa

Vrijdag 12 oktober bij P & W werd er geschamperd over de toekenning van de Nobel Prijs aan Europa want, ja, Griekenland, he. Neelie Kroes pareerde met: 'Hier is het mee begonnen: de founding fathers hebben een moedig besluit genomen: dat moeten we nooit meer willen meema...

(lees meer)

The World According to Oud Zeikwijf #2

Kapitalisme is best oké. Het vooruitzicht op winst werkt als een magneet op zowat elke mens op deze planeet. En andersom: wordt er geen winst gemaakt dan zakt de ondernemingslust ver onder het vriespunt, met alle verlammende effecten van dien voor een land. Zie de communistische bolwerken. ...

(lees meer)

Protectionisme

Zaterdag 22 september 2007: de Volkskrant publiceert de analyse dat protectionisme weer eens salonfähig wordt in Europa (waar "in het Westen" wordt bedoelt). Ons wordt zwart, groen en rood protectionisme voorgesteld. Allemaal heel gedegen en spraakmakend maar wel erg op het Westen gericht, inderdaa...

(lees meer)

Stof

De vergrijzing van Rouvoet is het fijnstof van Marijke Vos en Tjeerd Herrema. Oneigenlijke argumenten. Dubbele agenda's. Je vromer dan de paus voordoen.Van Brussel mag Amsterdam niet meer bouwen. Een beetje Groenlinkser begrijpt dat dat eigenlijk erg goed is. Want waarom zou je? Wil je van Amsterda...

(lees meer)

Kern

Het lek in de Golf van Mexico is gedicht, staat eindelijk in de krant van 20 september. Mijn zoon zei: ‘Waarom hebben ze geen buis op de buis geschoven?’ Daar had hij een punt, vond ik. Als de buis maar strak genoeg was, dan was dat te doen, leek mij. Ik ben echter niet verbaasd dat de BP-gasten...

(lees meer)

Parkeergeld

Vaak doen wij columnisten ons uiterste best om het nieuws op te leuken. Heel soms hoeft dat niet: het nieuws is dan vanzelf al grappig. Gister in het Parool zo'n staaltje hilarische mededeling.Het stadhuis zit in de financiële problemen nu de instroom van parkeergelden keldert. Wat is het geval? On...

(lees meer)

Groei

Van de (seculiere?) overheid moet àlles groeien. Dat is de huidige mantra, overal ter wereld. Helaas hebben ze het niet alleen over gras en boompjes, maar meestal over "de economie" en vooral het aantal van hun onderdanen.Waarom de economie steeds moet groeien is me een raadsel. Groei is relatief, ...

(lees meer)

Crisis? What crisis?

Tegenlicht19 sept 2011: We aanschouwen de hersenspinsels van internationale denktank The Aftermath Network, een bonte gezelschap van westerse wetenschappers en denkers bij elkaar geroepen door Manuel Castells, socioloog, en Spanjaard. Het is in Spanje menens wat de crisis betreft. In Griekenland, ...

(lees meer)