Liefde

26 Juni 2008



Op een mooie zomernacht zaten wij mijn man en ik wiet te roken op het balkon. Tegenover ons, aan de overkant van de straat bevond zich een bushalte die zo geconstrueerd was dat je alles kon horen wat mensen daarin zeiden. Het toetereffekt. Opeens kwamen twee geliefden staan wachten op de bus. Ze waren jong, erg jong, in hun tienerjaren nog. De jongen was Marokkaan en het meisje Nederlands. Zij waren immens aan het vozen, zich onbespied op een verlaten bushalte wanend. Het aanblik was zo lief en teder dat we niets zeiden om de betovering niet te doorbreken.

Nare gedachten drongen zich op: van ouders, imam, cultuur. Van Nederlandse hoeren met wie je mocht vrijen maar niet trouwen. Van dat nichtje uit het geboorteland voor wie hij dat bloedmooie wijf zou moeten verlaten. Ik keek nogmaals naar ze.

Ze glommen van verliefdheid. De jongen ging op in haar weelderige warmte. Zij was alles voor hem hij was alles voor haar. Zij zaten in de bubbel, de magische bubbel van liefde waar niets je kan raken. Met z'n tweeën veegden zij de vloer aan met mijn waanbeelden. High als ik was zag ik de deur naar de toekomst op een kier gaan, en daarachter trof ik een glimp aan van een verre tijd, wanneer Big Mama Amsterdam de kleinzoon van deze jongen en zijn nichtje aan haar boesem zou voeden, wanneer die strenge wetten lang en breed vergeten waren, waar de kleinzoon vrijde met een Hollandse, en tegen haar zei: "Jij bent alles voor mij ik ben alles voor jou, we blijven samen." Een tijd wanneer ze dat allebei vanzelfsprekend vonden.

Ik daalde terug in het hier en nu. De jongen en het meisje lachten samen. Ik brak hun zeepbel met een ferm applaus. Ze keken op, geheel niet verbaasd, lachten naar mij, dol van geluk en ik wierp ze toe: "Je liefde gaat Amsterdam redden, echt waar."

Toen, toen voor het eerst en misschien toen voor de enige keer, besefte ik volledig het gezegde: "Liefde is sterker dan haat."Liefde ìs sterker dan haat. Zelfs übercynicus Oud Zeikwijf ziet dat. Haat kan veel kapot maken, maar wat is dat "kapot maken" wanneer liefde toveren kan? Een koud kunstje. De kracht van liefde is onverwoestbaar. Liefde, seks, lust of hoe je het wilt noemen, dàt is de grootste drive van de mens. Dat laat zich niet lang intomen, dat walst over regels en cultuur. Dat is sterker dan geld en, ja, sterker dan haat.

Als ik godin van de liefde was, dan liet ik een golf van lust over Amsterdam komen, een tsunami van seksuele verlangens. Een ontembare oerkracht die alle culturen aan elkaar smeedde... Wij copuleerden met elkaar ongeacht rang of stand, huidskleur of geloof... Amsterdam kreeg de mooiste kinderen op aarde... En wij leefden heel lang en heel gelukkig.



.

- Aanraders -

Liefde

Hier een filmpje van jullie Ouwe Zeikwijf dat de column Liefde voorleest op de bijeenkomst Love Quota in het Wilhelmina Pakhuis te Amsterdam.....

(lees meer)

Don't Disturb the Peace

Je denkt, tegen beter weten in, dat de regeerders oog voor Kunst hebben. Tenminste, ík denk dat. Ik hóóp het. Elke keer word ik echter weer teleurgesteld – één van de vele illusies die je met het ouder worden kwijt raakt. Vrijdag 15 juni in het Parool: “Dichtregels van buur...

(lees meer)

De Jaap Edenbaan

Het is winter. Wat doe je in Nederland in de winter? Je schaatst.In Amsterdam doe je dat op de Jaap Edenbaan. Jij doet dat. Ik niet. Vroeger wel hoor, volop. Twee jaar geleden wierp ik de handdoek in de ring: "Nooit meer." En ik hield moeiteloos woord, terwijl schaatsen mij een zeer dierbaar tijdver...

(lees meer)

Del

Waar hebben we moeite mee tegenwoordig? Met de traditionele frustraties die plattelandsemigranten met zich meebrengen naar moderne steden. Een idee van mijnheer Oud Zeikwijf: wis het geheugen van de immigrant bij het passeren van de stadsgrenzen. Nix geen klaxoneren meer bij elke trouwerij: je we...

(lees meer)

Reuzin

Nederlandse meisjes lopen er vrij bloot bij. Décolletés, topjes met spaghettibandjes, broek op de heupen waar een string uit piept, korte rokjes op ellenlange benen. Gedeeltelijk valt dit te verklaren uit het gebrek aan taboe's onder de Nederlandse bevolking. Maar in de tram vanmiddag, kijkend naa...

(lees meer)

Doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg

In haar afscheidscolumn in het Parool vraagt Mette te Velde zich af waar de excentriekelingen zijn gebleven die in de jaren '80 het centrum van Amsterdam opfleurden. Ik heb het antwoord op deze vraag. Het is er een die zeer pijnlijk is om te horen, en moeilijk om te uiten zonder voor racist te worde...

(lees meer)

Niqaab

Op de eerste lentedag van het jaar loop ik door Park Frankendael. De zon is wakker geworden na maanden zwijgen; hij verwarmt de natuur die ontwaakt in een kakofonie van vrolijkheid. Een moedereend heeft al drie kuikentjes, die zich, onwennig jegens de wereld, tegen hun moeder aan vlijen. In het moer...

(lees meer)

Hangjong

In de NRC van 15 januari 2010 een paginagroot artikel over Fatima Lamkharrat, een Rotterdamse met Marokkaanse roots die haar steentje bijdraagt aan begrip tussen de verschillende bevolkingsgroepen die Rotterdam-Noord rijk is.Niet elke buurt heeft zijn Fatima Lamkharrat. De onze niet, bijvoorbeeld, w...

(lees meer)

Patat

De patatzaak in de Voetboogsteeg moet weg. Sinds de kruistochten bakken ze de sterren van de hemel. Nu stopt de huidige eigenaar en mag hij zijn vergunning niet overdragen aan de opvolging. Waarom niet? Omdat het een zogenoemde loketvergunning betreft. “Het is verboden vanuit de gevel...

(lees meer)