Let's go party

2 April 2008



I'll have to write a column in english from time tot time, for those of my dear readers who won't read long pieces of dutch prosa.

When the day after you went to a party you find in your pocket a folded piece of paper with words like: "Mojo", "Kwa", "to find a minder" written on it, you know it has been a good party. If besides that you won't come out of your slumber, not even if lifted by a crane, to attend to the daily task of taking the little children to school, then you know it has been a really, really good party.

And when you finally wake up, and the bits of the night before which come to your inner eye through the mists of marihuana and beer are full of magic and marvel, what then do you call such a party? A party where you came into the bizarrely constructed loft in an old hospital where your friend lives, to find there a circle of good old whitches with or without their occasional man, each one of them beautiful and strong, telling you rightaway the most interesting story, digging deep, a German Goddess, walking through the room at a slow pace, head upright, the gorgeous fullness of her flesh cast in tight moulding veils of colours that soften the eye, three girls near their teens coming out of an adjacent closet with theatrical costumes on and starting dancing, not for one song, but two or three, and then a fourth (having changed costumes), till all the dance-eager women would rise from their seats and follow their example to dance on the craziest and funniest of music for hours, occasionnally dragging one of the men along who would comply and not do bad at all? Where the hostess, your good friend of old, dances along in her Volendammer costume, thumping her clogs on the floor, being Australian and all? Where you have done nothing else than laugh and be merry for hours and hours?

I call it: "Back to the eighties" and "So glad to be alive."
I call it: "Give me some more of that, please!"

- Aanraders -

Afterparty

img: Paul Schaaps Op facebook werd uitgebreid getamtamt voor de expo van Arturo Vega in Bacardi op de Oudezijds Voorburgwal. Ik had nooit van Arturo Vega gehoord, maar naar de genodigdenlijst te oordelen, was dat duidelijk een misser van mij. Tout underground Amsterdam zou...

(lees meer)

test 8 arial

En terecht, die volle zalen, als u het mij vraagt. Één van de fraaiste James Bond. De cameravoering is oogstrelend, het plot up to date, de effecten adembenemend. En last but not least: de casting. Behalve Blofeld die wellicht op een haar na niet helemaal klopt, is de rest van een tref...

(lees meer)

Het Plagiaat

Een van de zeldzame constanten in mijn leven is dat ik van de ideeën barst. Ze spruiten welig in de voedzame zachte grond van mijn brein. Maar owee als ik mijn bedenksels tegen kom in een publicatie of een uitzending. Dan kan ik daar niet meer met goed fatsoen over schrijven.Gezien de omvang van de...

(lees meer)

Het paradijs

Kapitalisme, net als religies, houdt het domme volk een paradijs voor. Het consumentenparadijs. Waar de mens van alle gemakken is voorzien, zelfs ruim voordat hij een behoefte voelt. Dat houdt het zwoegende volk in bedwang. Bij religies is het paradijs te bereiken na een verschrikkelijk leven vol...

(lees meer)

Lev Tolstoj's Anna Karenina

[spoiler alert] Merkwaardig hoe een wezen zoals ik, dat geen ogenblik onbenut laat om met Dostojevski, Gontsjarov of Gogol te dwepen, drie kwart van haar leven kon slijten zonder vanLev Tolstojte hebben gehoord. Deze lacune, die waarschijnlijk kwam doordat ik de auteur vanaf mijn ...

(lees meer)

Wit paard

Een wit paard is geen paard, volgens de Chinese wijsgeer Gongsun Longzi. Wat is dan een prìns op een wit paard? Zover het collectieve bewustzijn van de westerse vrouwen terug in de tijd reikt, hangt die zogenaamde prins als een wolk boven hun geluk. Het begint als meisje. Al eeuwen worden zij ...

(lees meer)

test 12 Varela

En terecht, die volle zalen, als u het mij vraagt. Één van de fraaiste James Bond. De cameravoering is oogstrelend, het plot up to date, de effecten adembenemend. En last but not least: de casting. Behalve Blofeld die wellicht op een haar na niet helemaal klopt, is de rest van een tref...

(lees meer)

De kattensupermarkt

In het Parool van 18 november een uitgebreid artikel over het asiel in Osdorp. Zo te lezen een modelinstituut, een oase van altruïsme en diervriendelijkheid op deze wrede, wrede wereld.Het asiel op de Polderweg werd opeens te klein bevonden, dus moesten ze uitwijken naar een volkomen onbereikbare p...

(lees meer)

Beste immigrant

Beste immigrant, In het Parool van 14 oktober las ik uw bezwaar tegen het primitieve onderkomen dat de Nederlandse overheid u verschaft in uw vlucht voor de oorlog in Syrië. U wilt een echt huis. En geld. De tijd is aangebroken dat ik u vertel wat ik, ook immigrant, zoal ondergaan heb om...

(lees meer)