Kleuter

25 Juli 2011



>Hallo, ik ben een kleuter, een kleuter in Amsterdam. Ik ben hier geboren, op de Middenweg, tegenover de feestwinkel. Ik ga overal mee met mijn mammie en mijn pappie. Lopend aan de hand van een van mijn ouders, of op de fiets. Daarop hebben mijn ouders allebei een speciaal stoeltje voor mij gemaakt. Als we de stad in moeten dan nemen wij de tram, tram 9.

In de jungle moet een kind uitkijken voor tijgers. Ik moet uitkijken voor trams, auto's, fietsers, vrachtwagens: de tijgers van hier.

Ik weet veel. Ik weet bijvoorbeeld dat ik mijn voeten op de steunen van mijn fietsstoeltje moet houden. Een keer deed ik dat niet en toen kreeg ik mijn voet in het wiel. Gelukkig was mijn mama maar net gaan rijden dus deed het bijna geen pijn maar toch, ik ben geschrokken. Ik let nu goed op.

In de tram kijk ik uit voor het klapdeurtje. Dat is een keer in mijn gezicht geslagen, toen iemand uitstapte. Ik weet dat nu, ik hou het deurtje vast. Als ik de tram uitloop, dan moet ik goed kijken of er geen fiets aankomt. Aan beide kanten moet ik kijken. Dat heb ik ook geleerd. Ik weet ook dat ik niet op het fietspad moet lopen, en ook niet op straat. Natuurlijk weet ik dat, dat was het eerste wat ik leerde.

Ik ben een Amsterdams kind. Ik ben hier geboren, ik groei hier op. Ik weet hoe het gaat. Ik leer veel, nog steeds, elke dag.

Ik was een kleuter in Amsterdam. Afgelopen dinsdag om 5 uur kwam ik mijn deur uitrennen, de stoep op. En toen ben ik doodgereden. Twee jongens kwamen met hun scooter de stoep op scheuren, omdat zij sneller gingen dan de fietsen op het fietspad, en het fietspad te smal was om in te halen. Dát had ik nog niet geleerd.



Eerder op AT5 gepubliceerd.
Tags: Amsterdam

- Aanraders -

Stembureau 398

Wanneer ontmoet je nou een principiële niet stemmer? Op verkiezingsdag natuurlijk! En waar? In Zaal 100 in de Staatsliedenbuurt, waar je ouderwets voor een prikkie verrukkelijk kunt eten. Hij heet Jan en ik schuif bij hem aan met mijn kopje Thaise pompoensoep à 1 euro...

(lees meer)

Afterparty

img: Paul Schaaps Op facebook werd uitgebreid getamtamt voor de expo van Arturo Vega in Bacardi op de Oudezijds Voorburgwal. Ik had nooit van Arturo Vega gehoord, maar naar de genodigdenlijst te oordelen, was dat duidelijk een misser van mij. Tout underground Amsterdam zou...

(lees meer)

Dorp

Toen ik 28 jaar geleden hier neerstreek, na in megapolen als Parijs en Tokio te hebben gewoond wist ik zeker: dát niet meer. Het moest iets kleiners worden, iets intiemers, iets waar je bekenden spontaan op straat tegenkwam. Het werd Amsterdam: het dorp der dorpen, maar toch kosmopolitisch ...

(lees meer)

Parool

Het Parool. Mijn krant. Na jaren gezwoeg door stroperige reuzen Volkskrant en NRC en een korte flirtation met Trouw ben ik al decennia's verknocht aan die leuke stadskrant.Ik heb het Parool zien veranderen. Toen ik hem voor het eerst kocht, 25 jaar geleden, had zijn voorpagina nog iets naoorlogs in ...

(lees meer)

Manuscripta

Joost Zwagerman stapte op zijn fiets richting het bruggetje dat de Westergasfabriek van de Haarlemmerweg scheidt. En die boomlange slungel die de hoek van de Bakkerswinkel om liep, was dat Renske de Greef? Geen twijfel mogelijk: ik was op de goede weg naar Manuscripta, de jaarlij...

(lees meer)

Openhuizendag

Het is vandaag zaterdag 31 maart 2012, Openhuizendag. Dus trekken wij, Mijnheer Oud Zeikwijf en ik, erop uit om de huizen te bezichtigen waar we al tijden nieuwsgierig naar zijn. Dat kan vandaag! We moeten een keuze maken qua buurt. IJburg lijkt ons een goeie. Allemaal kekke gebouwen op een stel ver...

(lees meer)

De serieduwer

Jorn had zijn fricadel net uit de muur getrokken. Hij smaakte hem goed. Hij was iemand van de late fricadel, zo uit het café, met de alcohol en de adenaline in zijn bloed die zeurden om calorieën. "Voor me maag" zei die dan tegen zichzelf "er moet iets in, als vulling". De happen vielen halfgekauw...

(lees meer)

Krakers en loempia's

Voor mijn werk moet ik vaak in de Stopera zijn. Zo ook afgelopen dinsdag. Vrolijk stap ik de brede hal binnen, met het glazen dak en de buitenmaatse terracotta potten met heuse bomen erin. Ik ruik kruit. Maar niemand rent in paniek, er is überhaupt niemand, dus ik loop gewoon verder en denk er niet...

(lees meer)

De Nieuwendijk

We maken de fietsen vast tegen een van de grote iepen al voor de Beurs van Berlage. Verderop zal geen plek meer zijn, weten we. Aan het einde van de Damrak loeit de kermis. Het is herfstvakantie, ik moet met mijn dochter de kleren en schoenen kopen die ze deze winter gaat dragen. ...

(lees meer)