In de Waalse kerk

15 December 2013



"Moeder, ik moet morgen in de Waalse kerk zingen..."
"WHATTT?.... Kan ik komen kijken?"
Mijn dochter zingt als een nachtegaaltje, 24/7, sinds ze 2 is. Ik heb dan ook altijd gedacht: die wordt zangeres. Maar toen zij naar het gymnasium ging stopte zij acuut en tot mijn verdriet met piano- en zangles. Dan maar geen zangeres. Weet je wat? Doe je ding. Leef je uit. Ga je eigen weg. Wie ben ik ook helemaal? 

Nu is ze in de 2de en treedt steeds vaker op. Blijkbaar hebben anderen haar gehoord, het ook wonderschoon gevonden, en haar zover gekregen dat ze dat voor een publiek deed. Een gevalletje bloed dat kruipt waar het niet gaan kan. Zoiets.

15 trompetten uit alle leeftijdcategorieën nemen plaats op het podium. Ze blazen met bravoure een serie kerstliederen. 3 daarvan houden hun lange noten vast, nooit dezelfde 3, en nooit tegelijk. Een ukkie laat zijn trompet vallen. Een lammetje houdt de zijne, een geval dat veel te groot voor hem is, voor zich. Ik huil en lach tegelijk, waarbij ik noteer dat de eerste rang niet de beste plaats is voor zulke gelegenheden; ik hou het immers nooit droog bij amateur uitvoeringen. Dat het om toneel, muziek of dans gaat, ik heb er zoveel meer pret dan bij pro's. Het enthousiasme! De passie! De missers! De minder begaafden die mee het podium op gezeuld worden, en uiteindelijk gedragen worden door de beteren. Daar teken ik voor.

De docent stelde het volgende voor: een pianosolo van Bach dat niet van Bach was, gevolgd door een stuk van Mozart, gek genoeg, wel van Mozart. Vervolgens kondigde hij een morceau aan uit de track van Amélie dat hij met "Le Mollet" (de Kuit), aanduidde, afijn, dat is wat ik begreep. 

De Waalse doden onder de hardstenen vloer huilden toen mijn dochter de gebladgoude crypte vulde met haar hemels gezang.

Met het klarinetensemble klauterde een 100-jarige het podium op, gesteund door een barmhartige. Een vrouw hield een meterslange saxofoon voor zich. Het ten gehore gebracht was beeldschoon. In de VS hadden de performers een zwart pak aan gehad, en fatsoenlijke schoeisel. Nederlanders krijg je nooit unaniem zo ver, ook niet voor een Kerstrecital in de Waalse kerk op een keurige zondagavond. Het was gympies die de klok sloegen, colberts nonchalant losgeknoopt op vale t-shirts, wilde afro's bij de jonkies, afgedragen corduroy en fleece bij de heren. Aan de paar slabberende colberts zag je dat ze hun best hadden gedaan.

Een t-shirt van 'Les Vikings' had de mongool aan toen hij het podium op struikelde voor een aria uit een musical van Frank Groothof. Hij zong zeer vals maar vol rake emotie. Hij had ons bij de ballen zeg maar. De zaal was genageld aan haar stoel toen de laatste noten klonken, en barstte in hysterisch gejuich wanneer hij, als enige van de solisten, met een weids gebaar ons applaus naar de pianist dirigeerde, naar zijn docente, naar de techniek, en eindigde met luchtkussen naar de toeschouwers. A star was born, zoveel was duidelijk.

- Aanraders -

Op de Valreep

Wie de Slag om Nederland volgt weet dat bouwen in een stad gepaard gaat met dubieuze zaken. Dubbele agenda's van stadsbestuurders, steekpenningen en andere privébelangen of simpelweg domheid, leiden tot fiasco's, waarvan de gevolgen elke keer voor rekening van de machteloze burgers ...

(lees meer)

Soja de witte moker

Je bent erop berekend dat de alcoholisten en de tabakisten als eerste de pijp aan Maarten geven. Hoe dan te verklaren dat in mijn vriendinnenkring uitgerekend de vegetariërs vroegtijdig de reis naar de eeuwige jachtvelden aanvingen? Ik had hier geen antwoord op. Dat was één van d...

(lees meer)

Aan het werk

Voor het eerst in mijn leven heb ik geen zin. De taken grijnzen mij tegemoet; hun tanden geel van sleur, uitnodigend, dreigend. Ik wil terug naar bed. En dan huilen. Ik wil terug naar de besneeuwde velden zo ver het oog reikt, de wegschietende hazen, de kraakheldere hemel boven oneindig wit lan...

(lees meer)

Lof der Loser

Ik kan het woord loser niet meer horen.Toen ik jong was en deze benaming nog niet uit de VS was overgewaaid, wemelde het van zulke types in Amsterdam. Het waren gezellige jongens en meisjes, mannen en vrouwen, en ook bejaarden, die niet voor de heb gingen, maar hun leven in het teken van relaxed en ...

(lees meer)

Betaalreklame

Ik hou van films. En ik hou van reklame. Van welgemaakte spotjes met humor en puik acteerwerk, waar Nederlanders zo goed in zijn. Maar films èn reklame... dat is een dodelijke combinatie. Er bestaan nu TiVo-achtige opnameapparaten en digitale abonnementen waar de Ster voor je gepasseerd wordt. Maa...

(lees meer)

Moeders & Werk

Marianne Zwagerman heeft een boek geschreven. Hoewel... “Is dit een boek?” riep Bleker bij Pauw & Witteman. Daar had hij een punt, en Marianne Zwagerman niet. Haar betoog rammelde aan alle kanten. Ze verklaarde in het belang van vrouwen te willen opkomen, door ze te pushen om een “carri...

(lees meer)

De JR van de streek

Max J. Molovich zei eens: "Maar, Oud Zeikwijf, begrijp ik nu dat je vader een in Suriname werkzame Brabander is?" Afgezien van het feit dat mijn vader noch een Brabander noch in Suriname werkzaam is, Molovich did hit the nail. Mijn vader zou inderdaad van het kaliber van een in Suriname werkzame ...

(lees meer)

Dode talen

Zullen we het Nederlands maar afschaffen? En het Frans, het Spaans, het Japans, het Javaans, het Chinees, het Afrikaans, noem maar op? Al die talen zijn maar ballast. Ze zijn eigenlijk nergens meer echt tot nut. We slepen ze achter ons aan als de loden bal van gevange...

(lees meer)

Brandgevaarlijk

De brandweer heeft onder leiding van vertrekkend commandant Caroline van de Wiel het roer omgegooid: brand blussen is passé. Brand voorkom je. Dus slaan ze ons om de oren met preventieve maatregelen die ze de komende maanden in persona bij u thuis komen controleren: hebben we wel allemaal brandmeld...

(lees meer)