Ik aai mijn 8-jarige zelf

2 September 2015



Ik aai mijn 8-jarige zelf. Mijn wangen voelen wat droog, het vet is onder de kin gaan kruipen. Het veert niet meer zo mee. “Kijk wat je geworden bent” ik praat tegen mijn 8-jarige zelf “wat vind je ervan? Wij werken, en daarnaast zijn wij blogger. Wat vind je van onze man? Is ie knap? En lief? En heb je onze kinderen gezien? Ben je blij met wat je geworden bent? Ben je blij met mij? Hebben wij het goed gedaan vind je?”

- Aanraders -

Een zomerdag op het Nederlandse platteland

Vakantie op het Nederlandse platteland, zonovergoten, heerlijk. Ik lig in het kort gemaaid gras, turend naar de obsceen blauwe lucht. Allerlei vogels krijsen hysterisch in allerlei bomen, vliegen zoemen, een hommel zuigt aan een bloem, langdurig, onvermoeibaar. Of is het steeds een andere? Een vogel...

(lees meer)

Zomer in Amsterdam Centrum

17 uur. Het is windstil. De stad ligt verdoofd in afwachting van de hoosbui die komen gaat. Het licht is minder – geen vuurwerk van de zon op het water dit keer – maar het geluid maakt veel goed. Het geluid wordt gecoat, het stadslawaai ingepakt in een wollig omhulsel. De meeuwen, de eenden, de ...

(lees meer)

De baby-olifant in Artis

Warm gemaakt door het verslag van Sylvia Witteman spoedde ik me zodra ik even kon naar Artis om de baby-olifant te zien. De olifanten, een moeder, haar puberdochter en de baby, hadden een nieuwe tuin gekregen, naast hun oude, die nu diende als nachtverblijf. De nieuwe tuin was royaal van opzet: e...

(lees meer)

Het Meer

Heb ik al gezegd dat ik van het IJsselmeer hou? Een paar jaar geleden zag ik bij de lijstenmaker een klein schilderij hangen, van drie platbodems op een stukje open water. ‘Het IJsselmeer,’ zei ik. ‘Dat is beslist het IJsselmeer.’ De ambachtsman was daar niet van onder de indruk, het kon ...

(lees meer)

Schaap

Deze zomer heeft Oud Zeikwijf gepoogd vrede te vinden. Ze had last van de drukte en het lawaai, en de constante vraag om aandacht. Van de klanten, van de werkkring, van de kindjes en vooral van de scholen van de kindjes, die een moeder als een melkkoe zien, die je elke dag wel wat kan vragen van haa...

(lees meer)

De Ooi

De schapen op de dijk zijn van Cor, want die pacht de dijk. Ze waren eerst een kruising van twee soorten. Dit jaar is er een Zwarte Tesselaar als ram bijgehaald. De jonkies hebben opeens zwarte koppen. "Waarom doen ze dat?" vraag ik de boer. "Het is goed voor het onen." Het ...

(lees meer)

Herrie

Wat een zon! En dat op een zaterdag... Op naar het IJsselmeer, naar de dijk waar ik nog een klusje heb liggen, dat een winterlang wachtte op precies zo'n dag.Vrolijk begin ik aan het uitladen van de spullen, het sjouwen van de zware materialen bovenop de uitgestrekte stenen rug. Het uitzicht is verb...

(lees meer)

Niqaab

Op de eerste lentedag van het jaar loop ik door Park Frankendael. De zon is wakker geworden na maanden zwijgen; hij verwarmt de natuur die ontwaakt in een kakofonie van vrolijkheid. Een moedereend heeft al drie kuikentjes, die zich, onwennig jegens de wereld, tegen hun moeder aan vlijen. In het moer...

(lees meer)

Stalen rossen met de snelheid van het licht

Al is Amsterdam geen ijzingwekkende megapool geworden à la Brasilia of Tokio, het dorpie met internationale allure van de jaren 80 is het definitief niet meer. Het barst uit zijn voegen. Ik ervaar dat het meest in het verkeer. De fiets was zonder meer één van de redenen w...

(lees meer)