Het Eilanden *non*overleg

26 Maart 2012



De Kattenburger- Wittenburger- en Oostenburgergracht worden voor de zoveelste keer onder de schop genomen. Ze gaan nu heten: De Eilandenboulevard.

De stad doet al een tijdje verwoede pogingen om toeristen uit het drukke centrum te weren (“Nix te doen hier!”) en naar de periferie te sturen (“Leuk! Daar moet je zijn”). Het lukt ze maar mondjesmaat. Ja, je hebt de architectuurliefhebber die zich waagt aan een rit naar de Nieuwe Oostelijke Eilanden om bouwkundige schepsels te bewonderen, maar verder blijft het op dat front nog stil in de banlieues van Amsterdam.

Dat vinden ze niet leuk, bij het stadhuis.

Dus doen ze er een schepje bovenop. Met de Eilandenboulevard. Die Oostelijke Eilanden zitten immers zowat geplakt aan het centrum, het is toch zonde dat mensen daar alleen maar wónen? Dat het daar zo dicht bij het drukke centrum toch lekker stil en aangenaam is? Dat moest maar niet mogen. Er moeten zoveel mogelijk toeristen die kant op gestuurd worden. Bijvoorbeeld door de vele woonboten daar weg te doen, zodat de toeristen beter zicht op het water hebben. Want daar houden ze van, de toeristen, van zicht op het water. Dat ze de Oostelijke Handelsekade vol geplempt hebben met kolossen, zij aan zij, zodat je geen iota van het IJmeer ziet, is geen argument. Die kolossen zijn immers renovaties van vermaarde architecten, dus, die moet je willen hebben. Zicht op het water moeten de toeristen maar op de Eilandenboulevard op doen.

Wat ze ook moeten hebben, die toeristen, is goed zicht op het Scheepvaartmuseum. De stokoude iepen op het Kattenburgerplein moeten daarvoor tegen de grond, om het zicht op het Scheepvaartmuseum te verbeteren. Tegen dat neoklassistische monster is afgelopen jaren 68 miljoen euritjes stuk gesmeten, dat moet het gepeupel in al zijn glorie zien, zo redeneren onze bestuurders, nietwaar?

Ook moeten de vurig gewenste toeristen de scheepswerven van de Nieuwe Vaart beter kunnen zien. Stel je voor dat ze dat niet genoeg deden. Vanaf de Oostenburgergracht heb je dat zicht al volop. Nu moeten ze dat zicht ook vanaf het zijwatertje de Wittenburgervaart – het grachtje tussen Oostenburg en Wittenburg – krijgen. Dat de toeristen dáár niet komen is een kleinigheid: dan máák je toch dat ze daar komen? Maar hoe? Daar is geen stoep bij de oevers, maar huizen, met bewoners erin, tot aan het water. Een woonbuurt dus, zonder iets interessants te zien sinds de werf 't Groenland weg is. Het idee is nu om de sluis tussen de Nieuwe Vaart en de Wittenburgervaart open te breken zodat rondvaartboten erdoor kunnen. Ja, dan hebben we de toeristen waar we ze willen, en het zicht dat we voor de toeristen in petto hebben. De rondvaartindustrie (waaruit de adviseur van de gemeente voor de Eilandenboulevard afkomstig is), zal zelf er ook snel achterkomen dat het bar oninteressant is voor hun duur betalende menselijke vracht: Na een seizoen zullen ze de oude routes hervatten. Het kwaad zal echter al geschied zijn, waardoor plezierboten deze welkome shortcut zullen blijven gebruiken, rakelings langs de woonhuizen varend met knallende motoren, tot diep in de nacht. Je verstoort hiermee een rustige woonbuurt drastisch en onomkeerbaar (de gracht is de achtertuin van die huizen, de rustige kant dus), maar dat mag geen obstakel vormen.

Want obstakels, dat is precies waar het om draait in dit plan voor de Eilandenboulevard. Of liever gezegd: het vellen van obstakels. Al jaren probeert de bewonersdenktank “het Eilandenoverleg” samen te werken met de regenten. Tijdens de laatste – druk bezochte – vergadering werd duidelijk hoe tevergeefs dat is.



Op AT5 gepubliceerd.  

- Aanraders -

Op de Valreep

Wie de Slag om Nederland volgt weet dat bouwen in een stad gepaard gaat met dubieuze zaken. Dubbele agenda's van stadsbestuurders, steekpenningen en andere privébelangen of simpelweg domheid, leiden tot fiasco's, waarvan de gevolgen elke keer voor rekening van de machteloze burgers ...

(lees meer)

Postkantoor

Wisten jullie dat de postkantoren binnenkort dicht gaan? ALLE postkantoren? Ik verzin het niet. De mijne dus ook, aan het Waterlooplein. Een klein drama. Heb al veelvuldig staan treuren met het baliepersoneel (5000 man ontslagen!), met mijn ziel onder de arm gelopen, steen en been geklaagd. Het i...

(lees meer)

Daar beginnen we niet aan, Mevrouw!

Online verkoop is in. De conzument (ja een z hoor je tegenwoordig opTV) heeft het gemak van bestellen vanuit de luie stoel ontdekt. Er zijnnog wel winkels IRL. Je zou zeggen dat ze er mogen zijn voor de service. Dat zou je zeggen, ja. Maar nee. Je komt keer op keer van een koude kermis thuis. Het...

(lees meer)

Patat

De patatzaak in de Voetboogsteeg moet weg. Sinds de kruistochten bakken ze de sterren van de hemel. Nu stopt de huidige eigenaar en mag hij zijn vergunning niet overdragen aan de opvolging. Waarom niet? Omdat het een zogenoemde loketvergunning betreft. “Het is verboden vanuit de gevel...

(lees meer)

Macht

Woningbouwcorporaties hebben veel macht. Officieel zijn het bedrijven maar ze hebben het mandaat om zich als overheid te gedragen. Zo mogen ze bijvoorbeeld huiszoekingen verrichten, en in je afgeschermde gegevens bij burgerzaken rondneuzen. Machtsmisbruik kennen ze ook. Oja.Ze willen graag dat de wo...

(lees meer)

Shop till U drop

Winkels en winkeliers - niet mijn favorieten. Maar met pubers in huis moet je toch af en toe geloven aan het ondankbare en uitputtende karwei dat shoppen heet. Zo begaf ik me afgelopen donderdag op het winkelpad. Eerst mijn vooroorlogse gasfornuis met haar pitten die niet meer aan zijn te krijgen...

(lees meer)

Huurdertje pesten

Een hoop Amsterdammers zijn verwikkeld in een strijd om behoud van hun stulpje. Als je middenin zo'n gevecht zit, dan verlies je de werkelijkheid uit het oog. Dat gaat vanzelf. Je huis is een te ingrijpend onderdeel van je leven, je duikt in de problemen en gaat kopje onder. Terwijl je baat ...

(lees meer)

Zwerver

Het is berekoud buiten. Daklozen worden onder dwang van de straat gehaald. Het doet mij denken aan de tijd dat ik op straat sliep, en dat een scharrel van me 's nachts stierf in de vrieskou. Hij was jong, in de twintig, en kerngezond. Sliep waar hij kon, net als ik. Die nacht was zijn keuze geval...

(lees meer)

Kern

Het lek in de Golf van Mexico is gedicht, staat eindelijk in de krant van 20 september. Mijn zoon zei: ‘Waarom hebben ze geen buis op de buis geschoven?’ Daar had hij een punt, vond ik. Als de buis maar strak genoeg was, dan was dat te doen, leek mij. Ik ben echter niet verbaasd dat de BP-gasten...

(lees meer)