Gogogirls

12 September 2015



Ik moest vreselijk plassen, dus liep ik het eerste het beste cafeetje binnen. Blijkt het Japans te zijn, en ook in Japan, terwijl ik zonet gewoon in Nederland was, of was het toch niet zo? Je weet het tegenwoordig ook niet meer. 2 WC-deuren. Voor mij 2 zuid-aziatische meiden in gogogirlsattributen, dwz non-attributen, enkel een glitterbikini en hoge haken. Ze openen de verkeerde deur – die van de mannen-WC, en giechelen terwijl ze over iets heen stappen. Ik wil ze nog wijzen op de vrouwen-WC (ervan uitgaande dat ze geen Japans kunnen lezen) als ik zie dat eentje haar piemel uit haar broekje haalt. Travestieten stel ik gelaten vast en ik pak de andere deur. Als ik de deurknop dicht draai gil ik keihard: die zit onder het bloed. De hele wand zit onder het bloed. Ik wil eruit, maar dan moet ik de draaiknop weer aanraken. Dilemma.

Ik raap mijn moed bij elkaar en bijt erdoor heen. Dan zie ik dat waar ze overheen stapten een dode man is. De toog is een paar meter tegenover (het is een miniklein eethuisje, zoals je ze veel hebt in Tokio). Ik wil de bediening waarschuwen maar weet verdomme niet meer hoe je “Er ligt een dode man daar” zegt. Ik stamel wat. De politie wordt gebeld.

Als die aankomt blijkt de detective niemand minder dan mijnheer Oud Zeikwijf te zijn. Een kennis fietst voorbij: “Goh, ben jij op die zaak?” Ik word wakker van een niet op te houden drang om te plassen. そこ死んだ人いる dát moest ik zeggen! Hoe kon ik dat vergeten zijn? Meestal spreek ik Japans in dromen juist beter dan in werkelijkheid. Het gordijn van vergetelheid wordt als het ware opgetild.

Uitgerekend dat, en niets anders, was de inceptionbug die mij in de droom vertelde dat het niet klopte.




- Aanraders -

Aard

Zoals heel Nederland vertrokken we tijdens die vermaledijde sneeuwstorm aan het begin van de Kerstvakantie. In heel Europa werden gigaveel vluchten en treinen geannuleerd. Van de vliegmaatschappij dienden wij toch op tijd op het vliegveld aanwezig te zijn, waarna we de 4 uur vertraging van onze vluc...

(lees meer)

Queen of the World

You may say I'm a dreamer But I'm not the only one I hope someday you'll join us And the world will be as one John Lennon If I were Queen of the World, I would address the people of the World in the following manner: People of the World, Thank you for electing me. Together...

(lees meer)

Weelde

Deze tijden doen me denken aan de Franse Revolutie. Aan meer revoluties. Aan álle revoluties. Het ís een revolutie! Want in revoluties gaat het zo: de have nots keren zich tegen de haves. En hoe je het went of keert, niettegenstaande wat die arme professor uit Denemarken (rust in vrede...

(lees meer)

Vlucht

We zijn op weg naar een kernvrije samenleving, dat spreekt voor zich. Maar wat nu? "Zon en wind", schijnt de mantra te zijn. Wind, die hebben we hier in overvloed, maar turbinemoeheid begint te tieren onder de bevolking. Het is ook een aanslag op je welzijn, zo’n stroboscoop die je daglicht in moo...

(lees meer)

Robots

Volgens Lodewijk Asscher, en ik vrees dat hij gelijk heeft, zijn we aanbeland in het tijdperk van de robots. De robots en de non-androïden zijn bezig al onze banen over te nemen. 'Ze zijn goedkoop, snel, nooit ziek, werken 24 uur per dag.' En ze vreten stroom. Dát, wordt...

(lees meer)

Zzp'er is de klos

Het zit me toch niet lekker dat het juist de werkgeverskoepel is die een lans brak voor betere sociale zekerheid voor zzp'ers (met andere woorden: dat de overheid beter zorgt voor hun arbeidsongeschiktheid, pensioen etc.). Edele motieven? Of eigen belang? Ik ga voor het tweede. He...

(lees meer)

1985

George Orwell zat er niet veel naast. Want niet 1984 maar 1985 blijkt de ultieme tijdsgrens te zijn geworden. In termen van moderniteit dan, van mee kunnen met de nieuwe tijd of niet.Bij sollicitaties voor whitecollar-functies blijft de blik tegenwoordig slechts schallinks op de inhoud van opleiding...

(lees meer)

Het paradijs

Kapitalisme, net als religies, houdt het domme volk een paradijs voor. Het consumentenparadijs. Waar de mens van alle gemakken is voorzien, zelfs ruim voordat hij een behoefte voelt. Dat houdt het zwoegende volk in bedwang. Bij religies is het paradijs te bereiken na een verschrikkelijk leven vol...

(lees meer)

Catharsis

Het Amerika van de jaren 60 produceerde een golf van verontwaardiging tegen rock n roll. Tegen, met de kennis van nu, zoetsappige lieden als Chuck Berry en Elvis Presley. De burgerlijke braveriken van weleer vonden de teksten aanstootgevend. Of het ritme. Of de moves. Het deugde allemaal van geen...

(lees meer)