Girl power

11 December 2014



Back in the old days in rural England, farmers would gather at the pub after a day of hard labour in the fields. They would drink a pint of beer and sing many songs. The youngsters novelties, the old ones ancient tunes now forgotten, like the one below: Outlandish Knight
Flora thompson: "The singers were rude and untaught and poor beyond modern imagining; but they deserve to be remembered, for they knew the now lost secret of being happy on little."
 
An outlandish knight, all from the north lands,
  A-wooing came to me,
He said het would take me to the north lands
  And there he would marry me.
 
'Go fetch me some of your father's gold
  And some of your mother's fee,
And two of the best nags out of the stable
  Where there stand thirty and three.'
 
She fetched him some of her father's gold
  And some of her mother's fee,
And two of the best nags out of the stable
  Where there stood thirty and three.
 
And then she mounted her milk-white steed
  And he the dapple grey,
And they rode until they came to the sea-shore,
  Three hours before it was day.
 
'Get off, get off thy milk-white steed
  and deliver it unto me,
For six pretty maids I have drowned here
  And thou the seventh shall be.
 
'Take off, take off, thy silken gown,
  And deliver it unto me,
For I think it is too rich and too good
  To rot in the salt sea.'
 
'If I must take off my silken gown,
  Pray turn thy back to me,
For I think it's not fitting a ruffian like you
  A naked woman should see.'
 
He turned his back towards her
  To view the leaves so green,
And she took hold of his middle so small
  And tumbled him into the stream.
 
And he sank high and he sank low
  Until he came to the side.
'Take hold of my hand, my pretty ladye,
  And I will make you my bride.'
 
'Lie there, lie there, you false-hearted man,
  Lie there instead of me,
For six pretty maids hast thou drowned here
  And the seventh hath drowned thee.'
 
So then she mounted the milk-white steed
  And led the dapple grey,
And she rode till she came to her own father's door,
  An hour before it was day.
 

- Aanraders -

De 15

Bus 15 was de langste lijn van Amsterdam. Hij kronkelde door zowat heel de stad. Je hoefde je ook nooit af te vragen "Welke bus moet ik ook weer nemen?" want als je de 15 nam, dan zat het goed. Het was slechts een kwestie van tijd: hoe lang moest je blijven zitten voordat de 15 jouw halte aandeed. M...

(lees meer)

Stalen rossen met de snelheid van het licht

Al is Amsterdam geen ijzingwekkende megapool geworden à la Brasilia of Tokio, het dorpie met internationale allure van de jaren 80 is het definitief niet meer. Het barst uit zijn voegen. Ik ervaar dat het meest in het verkeer. De fiets was zonder meer één van de redenen w...

(lees meer)

Zomergasten

Het is Zomergastenseizoen geblazen. Een paar dringende oproepen aan de VPRO:1-Vermeld in de gids èn mondeling wanneer de fragmenten aggressie bevatten. De twee weerzinwekkendste tv-beelden die ik ooit in mijn toch wel lange leven voor mijn kiezen heb gekregen waren door Zomergasten uitgezonden; bee...

(lees meer)

Zomergasten recensie Arjen Lubach

Toen ik opdracht kreeg om Zomergasten op 7 augustus 2016 te recenseren was ik al in het bezit van kaartjes voor de show van Bill Burr - die ging ik niet laten schieten. Maar de opdracht weigeren was ook niet in Frage. Soms werkt het even niet helemaal mee in het leven. Ik ontdekte Arjen in 20...

(lees meer)

Gedichie

Mijn lief Mijn lief Mijn hartedief. Hartedief is expres zonder N....

(lees meer)

Twee tokkies op een bank gezeten

Onze voorraad laoganma, de verrukkelijke Chinese sambal die we overal op kwakken - die met pinda's niet die met zwarte bonen - begon danig te krimpen. Ik gooide mijn poncho over mijn kloffie, pakte mijn krukken, en we zetten de gang in naar de toko van het eeuwig vrolijke Chinese echtpaar op de ...

(lees meer)

Time flies

Time is flying but I ain'tI am just sitting herewatching timeflying by.Andere gedichten van Oud Zeikwijf: Adem, Aanzuigkracht, Lebensfreude, Onderweg, Aan het werk, Krimp, Neige....

(lees meer)

Zomer in Amsterdam Centrum

17 uur. Het is windstil. De stad ligt verdoofd in afwachting van de hoosbui die komen gaat. Het licht is minder – geen vuurwerk van de zon op het water dit keer – maar het geluid maakt veel goed. Het geluid wordt gecoat, het stadslawaai ingepakt in een wollig omhulsel. De meeuwen, de eenden, de ...

(lees meer)

Zomergasten met Johan Simons

Wij Amsterdammers mogen van de VPRO Zomergasten op het witte doek gaan kijken. In de Uitkijk, met het benodigde natje en droogje van het huis. Ik heb even geaarzeld of ik dat niet zou doen. Maar met een hel verlichte laptop op die pluche in die verder donkere zaal gaan zitten leek me toc...

(lees meer)