Girl power

11 December 2014



Back in the old days in rural England, farmers would gather at the pub after a day of hard labour in the fields. They would drink a pint of beer and sing many songs. The youngsters novelties, the old ones ancient tunes now forgotten, like the one below: Outlandish Knight
Flora thompson: "The singers were rude and untaught and poor beyond modern imagining; but they deserve to be remembered, for they knew the now lost secret of being happy on little."
 
An outlandish knight, all from the north lands,
  A-wooing came to me,
He said het would take me to the north lands
  And there he would marry me.
 
'Go fetch me some of your father's gold
  And some of your mother's fee,
And two of the best nags out of the stable
  Where there stand thirty and three.'
 
She fetched him some of her father's gold
  And some of her mother's fee,
And two of the best nags out of the stable
  Where there stood thirty and three.
 
And then she mounted her milk-white steed
  And he the dapple grey,
And they rode until they came to the sea-shore,
  Three hours before it was day.
 
'Get off, get off thy milk-white steed
  and deliver it unto me,
For six pretty maids I have drowned here
  And thou the seventh shall be.
 
'Take off, take off, thy silken gown,
  And deliver it unto me,
For I think it is too rich and too good
  To rot in the salt sea.'
 
'If I must take off my silken gown,
  Pray turn thy back to me,
For I think it's not fitting a ruffian like you
  A naked woman should see.'
 
He turned his back towards her
  To view the leaves so green,
And she took hold of his middle so small
  And tumbled him into the stream.
 
And he sank high and he sank low
  Until he came to the side.
'Take hold of my hand, my pretty ladye,
  And I will make you my bride.'
 
'Lie there, lie there, you false-hearted man,
  Lie there instead of me,
For six pretty maids hast thou drowned here
  And the seventh hath drowned thee.'
 
So then she mounted the milk-white steed
  And led the dapple grey,
And she rode till she came to her own father's door,
  An hour before it was day.
 

- Aanraders -

Stalen rossen met de snelheid van het licht

Al is Amsterdam geen ijzingwekkende megapool geworden à la Brasilia of Tokio, het dorpie met internationale allure van de jaren 80 is het definitief niet meer. Het barst uit zijn voegen. Ik ervaar dat het meest in het verkeer. De fiets was zonder meer één van de redenen w...

(lees meer)

De 15

Bus 15 was de langste lijn van Amsterdam. Hij kronkelde door zowat heel de stad. Je hoefde je ook nooit af te vragen "Welke bus moet ik ook weer nemen?" want als je de 15 nam, dan zat het goed. Het was slechts een kwestie van tijd: hoe lang moest je blijven zitten voordat de 15 jouw halte aandeed. M...

(lees meer)

Aan het werk

Voor het eerst in mijn leven heb ik geen zin. De taken grijnzen mij tegemoet; hun tanden geel van sleur, uitnodigend, dreigend. Ik wil terug naar bed. En dan huilen. Ik wil terug naar de besneeuwde velden zo ver het oog reikt, de wegschietende hazen, de kraakheldere hemel boven oneindig wit lan...

(lees meer)

Zomergasten met Johan Simons

Wij Amsterdammers mogen van de VPRO Zomergasten op het witte doek gaan kijken. In de Uitkijk, met het benodigde natje en droogje van het huis. Ik heb even geaarzeld of ik dat niet zou doen. Maar met een hel verlichte laptop op die pluche in die verder donkere zaal gaan zitten leek me toc...

(lees meer)

Zomer in Amsterdam Centrum

17 uur. Het is windstil. De stad ligt verdoofd in afwachting van de hoosbui die komen gaat. Het licht is minder – geen vuurwerk van de zon op het water dit keer – maar het geluid maakt veel goed. Het geluid wordt gecoat, het stadslawaai ingepakt in een wollig omhulsel. De meeuwen, de eenden, de ...

(lees meer)

Lebensfreude

we feesten door enopeens worden wijvastgepakt en opgegetenwe weten het ofwe weten het nietmaarwe feesten doorAndere gedichten van Oud Zeikwijf: Adem, Time flies, Aanzuigkracht, Onderweg, Krimp, Aan het werk, Neige....

(lees meer)

Krimp

We krimpen.We worden mierenwe krioelen op het oppervlak van de aardbol,geen mastodonten die oerbossen kaalvreten,alles onderschijten en stampvoetenmet hun ijzeren poten tot de wereld trilt.We worden kleinen onbeduidend,we rennen hieren daar,de planeet bemerkt ons niet."Het kribbelt daar een beetje,b...

(lees meer)

Ziel

Mijn ziel is een leeuwin Die gromt haar ontevreden grom Die brult haar kwade brul Mijn ziel is een blije schim Die snuift in de zoute wind Een vorm Die ik opeens zie Ze doet haar ogen dicht En geniet Ook op Nurksverschenen....

(lees meer)

Adem

.Er zijn van die ogenblikkenwanneer de aarde stopt met draaiende klok met tikkende auto's met voortrazenwanneer de wind opkomt uit het verre nietsom zachtjes in het loof der bomen te blazenwanneer een vleugje mist op het land neerdaaltwanneer ik op mijn knieën zijg en voelde adem van de wereld..And...

(lees meer)