Geluk

2 September 2016



[a]Het zijn momenten van puur geluk, wanneer je op het schaduwrijke terras, scheef in de leren stoel, een roman hangt te lezen. De boodschappen zijn gedaan en opgeruimd, de was droogt aan de lijn. Wapperend, in een zuchtje wind.

Hemel: strakblauw. Gracht: fonkelend. Was: wit.

Koken hoeft pas straks, als de meute terug komt van waar ze ook zijn. De kat is op schoot gesprongen, heeft wat rondjes gedraaid om op dat ondoenlijk gedrapeerd mens iets van een lekkere houding te vinden, en is gaan liggen.

Een dikke bij denkt zelfs dat mijn grootbloemige djellabah een boeket is, en komt zoemend op polleninspectie.

Kortom: een idylle.[b]

 

Ik hoor 2 lieve stemmen. Een zuidfransblauwe kano vaart dicht-/voorbij mijn stulpje. Een moeder en haar dochtertje. Blond, allebei. De moeder peddelt. De dochter roept af en toe zachtjes iets. Ik stop met lezen, het object heeft mijn aandacht. Ik bewonder even de behendigheid van de moeder - één riem, strakke koers, ik doe het haar niet na. Dan vang ik de blik op van het meisje. Daarin lees ik [a] tot [b]. Ik besef [a] tot [b]. Ik meet de omvang van mijn geluk.

 

Helaas krijg ik precies op dat zalige moment schrijfdrang. Hup de kat moet weg, het boek aan de kant, ik moet opstaan ik moet iets zoeken om [a] tot [b] op te schrijven.

Weg geluk.

- Aanraders -

Geluk

Wat verlies betreft, kijken wij maar al te graag achteruit om te treuren om het verlorene. Bijv. bij het ouder wordende lichaam. Zelden vergelijk je jezelf met hoe je zult zijn in de toekomst en laat de gedachte je verblijen. Neen. Meestal vergelijk je je ouder wordende lichaam met hoe dat gisteren ...

(lees meer)

Het rozenblaadje

Na dagen van onophoudelijke regens blijkt de zon te schijnen. Leuk! denk ik, en ik besluit de weg naar werk te belopen. Goed voor de botten, de spieren, de longen en de geest. In zo'n geval heb ik mijn aangename routes: loomrijke paden langs de gracht, eendjes en zwanen. Ze zijn zeldzaam,...

(lees meer)

Paradoxen

Eerste Paasdag in Huize Oud Zeikwijf. Oudste zoon is er en legt een voor mij nieuw woord uit: autologie. Volgt een boeiende discussie van enkele uren die ik jullie niet wil ontzeggen. Over logica. Let wel: ik ben geen logicus, verre van. Dus reacties welko...

(lees meer)

De poedel

De poedel was reusachtig. Een reusachtige poedel, de witte vacht gemillimeterd op vier zwarte voeten en twee zwarte oren na, die fluffy waren gebleven. Hij trotteerde fier door het park, richting het hondenkransje verderop. Elke morgen kwamen de hondenbezitters bijeen op dit gedeelte van het ...

(lees meer)

Marrakesh

De toerist uithangen heeft mij nooit bekoren. Dat is een persoonlijke zaak. Verstoten van huis en raad moet je je zien te redden in een vreemde omgeving, sta je in een ander huis cq kamer je af te vragen waar de bakker is, raak je de kluts kwijt bij elke wandeling en lukt het je niet om de rare cen...

(lees meer)

Stalen rossen met de snelheid van het licht

Al is Amsterdam geen ijzingwekkende megapool geworden à la Brasilia of Tokio, het dorpie met internationale allure van de jaren 80 is het definitief niet meer. Het barst uit zijn voegen. Ik ervaar dat het meest in het verkeer. De fiets was zonder meer één van de redenen w...

(lees meer)

Waterland Oost

Vrijdag, stralende ijsdag. “Schaatsen!” mailt vriendin. Met de heerlijke, eenzame, tochten van pakweg 15 jaar geleden in het geheugen snellen wij naar Uitdam. Wie schetste onze verbazing toen bleek dat het ijs zwart van de mensen zag. Het leek alsof iedereen ijsvrij had. Ik durf te wedden dat u ...

(lees meer)

Kamelenteen

Ik wil het hebben over kamelentenen. Of liever gezegd: over de uit de VS overgewaaide afkeer daarvan. Voor degenen die het niet weten: de kamelenteen is de vorm van het vrouwelijke geslachtsdeel, onder bepaalde strakke broeken zichtbaar. Strakke broeken die de boel omhoog trekk...

(lees meer)

Vooroordelen

Ik wil het hebben over het nut van vooroordelen en stel: vooroordelen zijn er om dagelijks getoets te worden. Uitzonderingen zijn er altijd, en het is bijzonder sneu als je geest zo vastgegroeid is in een bepaalde richting dat je die uitzonderingen niet alszodanig erkent. Maar vooroordelen hebben n...

(lees meer)