Expo

7 Februari 2012




Er bestaan mensen die het CBK in de Oostpoort zomaar kunnen vinden, maar ik ben beslist niet een van die mensen. Blijmoedig op weg naar de levenstentoonstelling van Aatje Veldhoen sloeg ik linksaf vanaf de Linnaeusstraat, richting de Nieuwe Gebieden. Nergens een bord “CBK” te bekennen. Bewapend met eerder opgedane kennis (ik was er een maand geleden voor een vergadering over de jubileumhappening ter ere van Jasper Grootvelds 80ste geboortedag), koerste ik vrolijk dieper het nieuw ontgonnen peninsula in, tot het voormalige asiel. Een half uur later moest ik vaststellen: ik was hopeloos verdwaald.

Uiteindelijk geraakte ik op de plek van bestemming. Een fenomenale expositieruimte, moet ik toegeven. Gigagroot, badend in oogverblindend licht, en, niettegenstaande de onhollandse afmetingen, tjokvol met schilderijen van Aatje. Nooit geweten dat hij zoveel schilderde, al ben ik wel eens op zijn thuisatelier geweest: hij woont bij mij om de hoek en vroeger kon je op de onchristelijkste tijden bij hem aanbellen met de vraag of je zijn collectie aan je vriendjes kon laten zien. Dat kon dan ook altijd.

Aatje is dan ook een echte lieverd. Een kapsonesloze, bescheiden lieverd. Een ongekunstelde kunstenaar. Een kusntenaar die het CBK vol heeft weten te krijgen met wat hij bij elkaar heeft getekend, geschilderd, geëtst, en geboetseerd. Met zelfportretten (gek om Aatje als jonkie te zien), portretten van wederzijdse bekenden (Jasper Grootveld, Diana Ozon, Gerben Hellinga, Simon Vinkenoog, Leo van der Zalm), clowns, een serie over bushokjes, landschappen, stillevens, gekke psychedelische shit, neukende leeuwen, neukende skeletten en naakte vrouwen, naakte vrouwen in alle soorten en maten. Naakte jonge vrouwen, naakte oude vrouwen, naakte zwangere vrouwen, naakte Hedy (d'Ancona, zijn geliefde, red.), naakte ongestelde vrouwen met het koordje van de tampon tussen de schaamlippen – nee, die toevallig niet, die heb ik ooit bij hem thuis gezien maar hij ontbreekt op de tentoonstelling. En vagina's, vagina's te kust en te keur.

Na zoveel moois zit ik even bij te komen op het podiumpje van de vleugel – ja, deze ruimte heeft waarachtig permanent een vleugel, er worden er concerten gegeven, het plafond is zelfs ontworpen t.b.v. maximale akoestiek. Ze doen wel meer hier, deze kunstfanaten: ze lenen hun 4500 stuks tellende collectie uit aan leden die de werken uiteindelijk kunnen bezitten als ze dat willen, ze fietsen met adepten rond de buurt op zoek naar openbare kunst, ze runnen een winkeltje in ambachtelijke kunst etc etc...

Gisteren was de vernissage. Aatje en Hedy waren in persona aanwezig. Er was een Aatje-Veldhoenquiz. De conservator had mij toegestaan via AT5 alle liefhebbers van Aatjes kunst uit te nodigen om hem eer te komen betuigen. Ik ben het stom vergeten. Mea culpa. Ik zal branden in de hel.



Op AT5 gepubliceerd.

- Aanraders -

Buschauffeurs

Met wijduitstaande armen loop ik Kwekkeboom uit. Aan mijn beide zijden bungelt een toren brede, witte kartonnen dozen in brede, witte plastic tassen. Ik heb taarten gehaald voor één mijner zonen, die verjaart. Taarten om de honger van een meute puberjongens te stillen. Ik moet de busha...

(lees meer)

Happenings op het water

Soms heb je van die tentoonstellingen waarbij de tentoongestelde onderwerpen onderwerp zijn. Soms heb je een tentoonstelling waarbij de samensteller onderwerp van de tentoonstelling is. Rob Schrama, die de tentoonstelling over Jasper Grootveld in de Oosterkerk organiseerde, is een ...

(lees meer)

Abfab

In de serie Bijzondere Amsterdammers: ons laatste wandelende kunstwerk Fabiola. Fabiola heeft de all-inclusive tip van Oud Zeikwijf opgevolgd toen zij van de winter haar enkel brak en nergens terecht kon. Zij boekte een all-inclusive reis naar Egypte en werd daar verliefd op de beach boy van ...

(lees meer)

Fabiola's afscheidstoespraak

Fabiola ons fabuleus Levend Kunstwerk, is stervende. Onze lieve, grappige, extravagante verschijning, die Amsterdam de afgelopen 30 jaar heeft versierd met zijn kleurrijke aanwezigheid, vecht tegen een vergevorderde celwoekering. De arts geeft hem enkele weken. Dit is zijn afsche...

(lees meer)

Bijzondere Amsterdammers: Daniël Groen

Ik heb gekke figuren ontmoet in mijn leven maar er is er eentje die de wedstrijd met een kilometer voorsprong wint, eentje die de vlag op de Everest mag planten: Daniël Groen. Daniël Groen vond zichzelf geniaal. Hij kon aardig schilderen (had een of andere kunstacademie gevolgd) en was zo gek a...

(lees meer)

Floor

Floor van der Wal, comédienne, mooi, slim, vrolijk en grappig. Ik zie haar nog voor me in Toomler: "Normaal ben ik spastisch maar nu ben ik gewoon dronken!" Dat bezoek aan Toomler was het verjaardagscadeau van mijn oudste zoon. We hadden even op hem moeten wachten, maar hier kwam hij binnen lope...

(lees meer)

Fabiola is dood

Vannacht is Fabiola overleden in Sint Jacob. De flamboyante Fabiola, levend kunstwerk, Marie de la Nuit, Cinderella, La Reine de Paris, Fabiola di Atlantis, voormalig boegbeeld van de nachtburgemeesters van Amsterdam, is niet meer onder ons. Vier decennia was Fabiola (Peter van Linden, geb. 26 me...

(lees meer)

De Indiaan

Van alle leuke gekke vrienden is er niemand die ik meer erkentelijk ben dan Erdwin Spits.Ik ontmoette Erdwin in 1983 toen ik voor het eerst voet zette in Amsterdam, op de boot van wie later een van de grote liefdes van mijn leven zou worden. Hij zat aan de tafel een shaggie met wiet te draaien. De ...

(lees meer)

Broodje

Ik kwam net van ziekenbezoek bij Fabiola in het OLVG en was niet in opperbeste stemming. Het stelselmatig verdwijnen van alles wat apart was aan Amsterdam is mij een doorn in het oog. In het geval van Fabiola is het de natuurlijke gang van zaken, maar voor de rest... Hoe kun je het als gem...

(lees meer)