Een zomerdag op het Nederlandse platteland

20 Juli 2010



Vakantie op het Nederlandse platteland, zonovergoten, heerlijk. Ik lig in het kort gemaaid gras, turend naar de obsceen blauwe lucht. Allerlei vogels krijsen hysterisch in allerlei bomen, vliegen zoemen, een hommel zuigt aan een bloem, langdurig, onvermoeibaar. Of is het steeds een andere? Een vogeltje hopt driftig naar een voor hem belangrijke plek. Hij maakt enorme en snelle sprongen. Het ruikt naar langvervlogen tijden van hooi en hout.

Het sneeuwt vederlichte pluisjes. Zij drijven zachtjes op de groene achtergrond van de boomgaard, witte toverwezens die je, als je er even naar kijkt, in hun tijdloze universum zuigen. Een pluisje zweeft niet met de rest mee. Gevangen door een onzichtbare spinnedraad, ze wappert als een gelegenheidsvlag in elk zuchtje wind.

Om de tien minuten raast een auto - of een grote trekker, die dingen bereiken tegenwoordig ook zielstergende snelheden - voorbij op het langsliggende weggetje. Het voertuig trekt het filmdoek even met zich mee. Maar prompt rekt het terug in zijn oorspronkelijke positie van bomen, weiland en pluisjes.

En schapen. Ik kijk naar de schapen en zij kijken naar mij. Een ooi met haar volgroeide jong. Twee dikwollige bolletjes vlees, onbeweeglijk herkauwend, op hun dunne pootjes. De potsierlijkheid van het leven als zichzelf in stand houdend systeem vliegt mij naar de keel.

Maar de pluisjes. De pluisjes roepen mij, hypnotiserende feeën, en ik zak weer terug in beaat genieten.




.

- Aanraders -

Meeuwen

-EEUWR -OAAAAAAH IG IG -AÏÏÏÏÏÏÏÏÏÏÏÏÏÏÏÏÏÏ EG EG EG EG EG -AAAAARGH -AÏÏÏÏÏÏÏÏÏÏÏÏÏÏÏÏÏÏ EG EG EG E...

(lees meer)

Twee tokkies op een bank gezeten

Onze voorraad laoganma, de verrukkelijke Chinese sambal die we overal op kwakken - die met pinda's niet die met zwarte bonen - begon danig te krimpen. Ik gooide mijn poncho over mijn kloffie, pakte mijn krukken, en we zetten de gang in naar de toko van het eeuwig vrolijke Chinese echtpaar op de ...

(lees meer)

De Ooi

De schapen op de dijk zijn van Cor, want die pacht de dijk. Ze waren eerst een kruising van twee soorten. Dit jaar is er een Zwarte Tesselaar als ram bijgehaald. De jonkies hebben opeens zwarte koppen. "Waarom doen ze dat?" vraag ik de boer. "Het is goed voor het onen." Het ...

(lees meer)

Het Meer

Heb ik al gezegd dat ik van het IJsselmeer hou? Een paar jaar geleden zag ik bij de lijstenmaker een klein schilderij hangen, van drie platbodems op een stukje open water. ‘Het IJsselmeer,’ zei ik. ‘Dat is beslist het IJsselmeer.’ De ambachtsman was daar niet van onder de indruk, het kon ...

(lees meer)

Zomer in Amsterdam Centrum

17 uur. Het is windstil. De stad ligt verdoofd in afwachting van de hoosbui die komen gaat. Het licht is minder – geen vuurwerk van de zon op het water dit keer – maar het geluid maakt veel goed. Het geluid wordt gecoat, het stadslawaai ingepakt in een wollig omhulsel. De meeuwen, de eenden, de ...

(lees meer)

De baby-olifant in Artis

Warm gema