een goor kerstverhaal

28 December 2017



Op Tweede Kerstavond van het jaar des herens 2017 gebeurde mij het allergenantse ooit en ook het allergenantste wat mij ooit gebeuren zal. Het is een goor verhaal, lees het dus niet voor noch tijdens het eten.

Mijn nederig stulpje zijnde al maanden gehuld in steigers met bijbehorende bouwvakkers erop rondlopend, vluchtte ik naar het huis van Mr OZ en brachten we daar de feestdagen door.

Mr.OZ woont in ons werkpand. Dat betekent: van die knoerten van TL-bakken aan de plafonds. Een detail dat, noteer het nou maar, belangrijk zal blijken in het verloop van het verhaal.

 

Ons partijtje dronk prosecco, crémant en Bordeaux, at verboden dingen en oesters, zette pruiken op, las vragen uit van een zgn filosofisch kaartenspel en gierde van het lachen. Nr1 die over was uit Londen amuseerde ons met zijn typetjes. 'Blasé kunstenaar' and such. De sfeer zat er goed in.

 

Ergens tussen kalkoen en dessert kreeg ik aandrang. Een onfatsoenlijk alsmede ongewoon tijdstip. Ik voegde me innerlijk vloekend naar de kleinste kamer, die midden in de keuken annex woonkamer staat. Deed mijn behoefte en veegde af. Tot mijn ontsteltenis bleek het een geval te zijn van de builenpest onder de excrementen, niets minder dan de alom gevreesde PLAKPOEP. Er stond geen wastafel. Moest ik naar de douche lopen, eveneens midden in de keuken annex woonkamer? Het diner was nog in volle gang! Snel nadenken. Ik besloot naar het belendende lokaal te lopen, mijn onderbroek op de enkels. Avondjurk eroverheen, niemand zou wat zien, en met een beetje mazzel ook iets ruiken. Zo gezegd zo gedaan.

 

Onderweg plukte ik een doekje uit de keukenla en maakte dat nat.

 

Daar aangekomen tilde ik mijn avondjurk op, klemde ik die vast onder mijn oksels, en begon aan het lastig karweitje, waarbij ik mijn kort dik lijf moeizaam contorsioneerde, tot de boel naar behoren gereinigd was. Toen ik terug wilde lopen merkte ik DAT DE GORDIJNEN VAN DE KAMERBREDE RAAMPARTIJ OPEN STONDEN. Nu de TL-bakken met hels licht erbij halen. Plus een rij huizen aan de overkant, met hun respectieve inwoners eveneens aan het Kerstmaal. En dat het ons werkpand is, waar we dus normaliter werken, respectábel, plechtig werken.

 

Buurman mijnheer Kokolska, om maar iemand te noemen die hobbymatig bekijkt en navertelt wat we zoal doen, had de avond van zijn leven.

 

 

 

 

 

 

 

- Aanraders -

De oerstem

[hypothese] Instinct, intuïtie, ik zie dat steeds meer als de 'oerstem', de stem van onze voormoeders. Ik krijg steeds meer de indruk dat we de ervaring van onze moeder congenitaal meekrijgen. Congenitaalwant gevormd tijdens ons verblijf in de baarmoeder, maar ook erfelijk, want w...

(lees meer)

Een praatje op straat

Kijk ik snap wel dat als je je de hele dag de blaren uit de tong lult om je waar aan de man te brengen, je niet verlegen zit om praatjes op straat. Zo niet ik. Ik tik voornamelijk urenlang cijfers in, naast andere eenzame besognes. Als ik de straat op ga, ben ik erg ontvankelijk voor de buitenwereld...

(lees meer)

De toerist

Is Amsterdam goed voor de toerist? Nee. Het is er druk en bruusk. De toerist wordt om de haverklap van de sokken gereden door fietsers met veel haast in nauwe straten met nauwelijks een stoep of voetgangers botsen frontaal tegen ze aan. In plaats van excuses krijgt de toerist een boze blik...

(lees meer)

Kees Hoekert is hemelend

Een droevig bericht: het gaat erg slecht met Kees. Longontsteking. Er wordt voor zijn leven gevreesd. NB: Hij is 88 jaar oud. Voor Jasper, Thea, Kees en ik was 888 een magisch getal. Kees Hoekert is een legend. Samen met compaan Jasper Grootveld stond hij aan de wieg van het Nederlandse gedoogbe...

(lees meer)

Carrière en moederschap

Michiel Huisman is het nieuwste boegbeeld van Chanel, de eerste Nederlander op die felbegeerde en dik betaalde post. In die hoedanigheid speelt hij een hoofdrol in het laatste reclamefilmpje van het concern. Dat door de huidige strategie geen reclamefilmpje meer mag heten maar een heuse film....

(lees meer)

Vrolijke Kerst allemaal!

Klik op de link, download en klik er weer op (zoiets). Hopelijk werkt het:We wish you a Merry Christmas...

(lees meer)

Een vlotte bevalling

Al weken had ik bronchitis. “Oom dokter” zoals Kees onze huisarts Dr. Promes noemde, had mij verboden thuis te bevallen, laat staan op het drijvende eiland dat ik zelf uit afval in elkaar geknoopt had. Dat was een domper van jewelste op het feestelijke vooruitzicht, dat enkel een dwaze n...

(lees meer)

De oervrouw

La femme ancestrale En moi il y a la femme ancestrale, de oervrouw. Zij heeft een zachte lieve stem en geeft wijze raad. Zij is zen, boeddhistisch, taoïstisch, easy going, go with the flow. Zij is van “het leven is kort geniet er maar lekker van lieverd en doe maar niet teveel en zo...

(lees meer)

Het Eilanden *non*overleg

De Kattenburger- Wittenburger- en Oostenburgergracht worden voor de zoveelste keer onder de schop genomen. Ze gaan nu heten: De Eilandenboulevard. De stad doet al een tijdje verwoede pogingen om toeristen uit het drukke centrum te weren (“Nix te doen hier!”) en naar de periferie te sturen (“...

(lees meer)