Doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg

28 Oktober 2009



In haar afscheidscolumn in het Parool vraagt Mette te Velde zich af waar de excentriekelingen zijn gebleven die in de jaren '80 het centrum van Amsterdam opfleurden. Ik heb het antwoord op deze vraag. Het is er een die zeer pijnlijk is om te horen, en moeilijk om te uiten zonder voor racist te worden uitgemaakt.

In de vroege jaren '90 latte ik met mijn man die op de Wallen woonde. In die tijd liepen nog wel regelmatig gekkerds door de straten, al dan niet de benepenheid van hun oorspronkelijke gehucht ontvlucht, om zich in vrij-Amsterdam uit te leven. Een daarvan was een lange mooie vrouw die zich als een alien of outer space verkleedde. Van top tot teen in zilverwitte kledij gehuld, haar gezicht geschminkt in dezelfde kleur, schreed zij langzaam op hoge plateauzolen. Bij mijn weten had zij ook iets van een sierlijke antenna op haar hoofd, waar druppelgewijs een straaltje water uit kwam. Je had de bloemige variant: travestie-achtige verschijningen in velle kleuren met boa's en zo. En de rollerskater, niet te vergeten, die voorbij zoefde met zijn string en zijn geöliede, gespierde lichaam. New-age types kon je soms net ontwijken bij het oversteken, wanneer zij met zijn tweeën op een zwarte omafiets, voor je neus opdoken. Hun haar gitzwart geverfd, wat schikbarend contrasteerde met hun lijkbleke hollandse huid, hun inktzwarte gewaden, ook zij droegen bij aan het gevoel dat zich van de toerist meester maakte: dit is geen gewone stad.

Ik heb de neergang van deze soort met eigen ogen aanschouwd. Één bij één zijn ze te grazen genomen door groepen Marokkaanse jongens. Die kwamen daar speciaal uit hun West of hun Oost voor, om de wallen door te kammen op zoek naar excentriciteit. Dan schopten ze en sloegen zij hun slachtoffer totdat die buiten westen was. Dat arme schaap liet het in het vervolg wel uit zijn hoofd om gevolg te geven aan zijn theatrale drangen. Eens probeerde mijn schoonmoeder (en buurtgenote) er eentje te redden. Zij liep op de belagers af en vroeg: "Waar zijn jullie mee bezig? Laat hem met rust". De jongens keerden zich als een blad om en gingen achter hààr aan. Ze kon maar net de voordeur achter zich dichttrekken. De bruten keerden vervolgens terug naar de plek des onheils om hun karwei af te maken. Hun slachtoffer lag nog steeds roerloos op het vieze plaveisel van de Nieuwendijk te bloeden; niemand van de vele voorbijgangers had het voorbeeld van mijn schoonmoeder durven volgen.

De politie kwam nimmer, noch de journalisten. Geen politicus heeft tegen die jongens gezegd: "Dit is de grote stad. Take it or leave it." Ik moet vanaf die tijd erg lachen om de protesten van bepaalde allochtonen dat hun negatieve imago door de media is geschetst. Nou, de media waren bij die ontwikkelingen dik 10 jaar te laat, toen zij voor het eerst melding maakten van molesterijen. Het ging dan meestal om homo's. De excentriekelingen, homo of hetero, daar maalde blijkbaar geen ziel om. Waaruit weer eens blijkt: hoe groot is je minderheid?

Er waren desalniettemin liefhebbers van dit soort wandelende kunst, zoals Mette te Velde en ik. Fabiola is het enige overblijfsel in het genre. Ik heb me vaak afgevraagd hoe hij dit allemaal heeft weten te overleven. Feit is dat hij in zijn eentje de toekomstige generaties creativelingen op het gebied van uitbundige kledij mag inspireren. Max Molovich heeft gelijk: natuurlijke selectie sucks.



Naschrift 29 okt: Gister was ik op het Waterlooplein en kruisde een jonge zwarte man met een heel eigen smaak: zijn kleren waren van middeleeuwse stoffen (dik fluweel, schakeringen van bruin/bordeaux/goud, broderieën), hij droeg laarzen en een gobelin als cape. Ik stond stil van verwondering en riep: "Man, you're beautiful!" Verlegen fluisterde hij terug: "Bedankt." Een nieuw exemplaar! Moge hij een lang leven beschoren zijn!




.

- Aanraders -

Hangjong

In de NRC van 15 januari 2010 een paginagroot artikel over Fatima Lamkharrat, een Rotterdamse met Marokkaanse roots die haar steentje bijdraagt aan begrip tussen de verschillende bevolkingsgroepen die Rotterdam-Noord rijk is.Niet elke buurt heeft zijn Fatima Lamkharrat. De onze niet, bijvoorbeeld, w...

(lees meer)

Reuzin

Nederlandse meisjes lopen er vrij bloot bij. Décolletés, topjes met spaghettibandjes, broek op de heupen waar een string uit piept, korte rokjes op ellenlange benen. Gedeeltelijk valt dit te verklaren uit het gebrek aan taboe's onder de Nederlandse bevolking. Maar in de tram vanmiddag, kijkend naa...

(lees meer)

Niqaab

Op de eerste lentedag van het jaar loop ik door Park Frankendael. De zon is wakker geworden na maanden zwijgen; hij verwarmt de natuur die ontwaakt in een kakofonie van vrolijkheid. Een moedereend heeft al drie kuikentjes, die zich, onwennig jegens de wereld, tegen hun moeder aan vlijen. In het moer...

(lees meer)

Scooters

We hebben een scooterprobleem in de stad. We hebben stoepen voor de voetgangers, fietspaden voor het ongemotoriseerd verkeer, en wegen voor de auto's. Geen verkeersstrook voor de scooters. Scooters gaan sneller dan fietsen en langzamer dan auto's: dat schept gevaarlijke situaties. Op de fietspaden v...

(lees meer)

AT5

De toekomst van AT5 is ongewis. De financiën willen maar niet rond. De stad Amsterdam moet bezuinigen en integere zakenpartners (die zich niet met de inhoud bemoeien) blijven schaars. Het is verschrikkelijk, want AT5 is een moordzender en hoort bij Amsterdam als de Blauwe Brug of de Albert Cuyp....

(lees meer)

Chimp-agressie

Zaterdag werd ik op straat voor mijn deur ernstig toegetakeld.Weliswaar had ik het over mij af geroepen, maar de agressor had een ultrakort lontje en is volledig buiten haar boekje gegaan (ja het was een zij). Ik was thuis de terugkomst van mijn dochter aan het voorbereiden. Ik dekte de tafel...

(lees meer)

De toerist

Is Amsterdam goed voor de toerist? Nee. Het is er druk en bruusk. De toerist wordt om de haverklap van de sokken gereden door fietsers met veel haast in nauwe straten met nauwelijks een stoep of voetgangers botsen frontaal tegen ze aan. In plaats van excuses krijgt de toerist een boz...

(lees meer)

Robodock

“KOM NIET MET DE AUTO” staat pontificaal op de site van Robodock het festival op het ADM-terrein. Waarmee dan wel? Het is een pokke eind fietsen naar het extreme Westen en bovendien stormt het als de neten. Of je moet de pendelbus vanaf Slotervaart nemen – ook een pokke eind. Toch me...

(lees meer)

Ego

"Een groot ego staat het geluk alleen maar in de weg." Aldus Gummbah, in een historische uitzending van "Katja & Sophie", waar pannelleden van diverse minderheden het moesten hebben over humor. Wat hij precies zei is dit: "Wat ik een beetje mis bij de gekwetste medemens is dankbaarheid. Want ge...

(lees meer)