Dictatuur

13 December 2009



Als je maar lang genoeg in het circuit van buurtbijeenkomsten en overleg met instanties vertoeft dan begrijp je: democratie is een wassen neus. Dictatuur in vermomming.

Waar het in een besluittrajekt van de overheid om gaat is het mandaat van het volk krijgen. Dus wordt er van alles achter gesloten deuren besloten en daar achteraan een openbare vergadering belegd. Wat de aanwezigen ook zeggen, het besluit wordt toch doorgedrukt. Het zou mij niet verbazen als de regenten cursussen krijgen voorgeschoteld (op onze kosten uiteraard): "Hoe leg ik hoi polloi in de luren" of "Hoe krijg ik hoe dan ook het fiat van de massa". Na een verhitte inspraakavond komt er steevaast in de notulen: "De partijen hebben uiteindelijk overeenstemming bereikt."

Barendrecht: gas in de grond pompen. Volk er tegen. Al begrijp ik niet helemaal waarom. Ze hebben immers eeuwen op een gasbel gewoond, een gevaarlijke gasbel met ontploffingsgevaar; nu wordt de poreuse struktuur ver onder hun voeten geïnjecteerd met een luie versie van dat gas en is het alle hens aan dek. Maar goed. Het gaat mij hier niet om wie gelijk heeft, maar om besluitvorming. Op 1 december bobo's naar een inspraakavond, waar de inwoners urenlang hun tegenargumenten aaneen rijgen. Desperate kreten: "Maar we willen het gewoon niet" mogen niet baten, ministers Van der Hoeven en Cramer leggen geduldig uit hoe de bewoners tot in lengte van dagen gelegenheid krijgen bezwaar te maken. Ja, bezwaar maken mag -- moet zelfs, als een welkome veiligheidsklep, een afleidingsmanoeuvre -- maar nergens zullen ze de bezwaren erkennen als iets wezenlijks. Dat maar liefst twee ministers zich daarvoor uit het behaaglijke van het presinterklaassfeertje in huis ontworstelden toont aan hoe belangrijk de kwestie voor de regering is. Als ik van de aktiegroep "CO2=Nee" was dan wist ik nu wel hoe de zaken voor liggen en zou ik mijn kracht richten op zinvollere bezigheden.

Ik heb in levende lijve meegemaakt dat de overmacht aan protesteerders in een bepaalde zaak duidelijk was. De regeerders dreigden zich daar niets van aan te trekken en wilden het afbraakplan toch door laten gaan. Dus werd er aangedrongen om een stemming. Meer dan driekwart van de aanwezigen staken hun handje om hoog. In de notulen stond dat er weliswaar neestemmers waren geweest, maar niet in de mate dat het een belemmering voor de uitvoering kon zijn. We hebben toen met groot trammelant van media-aandacht toch onze zin gekregen, maar het was hard werken dat kan ik u vertellen. En 10 jaar later hebben de autoriteiten de boel toch weer terug gedraaid, in een besloten zitting waar geen inspraak geduld werd.

Dat is maar een van de voorbeelden die ik persoonlijk heb meegemaakt. Dat is nou een voordeel van het ouder worden: je maakt dingen mee. Op een gegeven moment worden jou geen knollen meer voor citroenen verkocht. Je doorziet het circus perpetuus, maar helaas kun je er, nog steeds, niets aan doen.


PS 4 nov.2010: Mocht u een bewijs nodig hebben dat ik uit mijn nek lul, be my guest. De overheid staakt het opslaan van CO2 onder Barendrecht, de stichting CO2=Nee wordt opgedoekt.

- Aanraders -

Kant noch wal

We schrijven in de nadagen van de verkiezingen voor het Europees parlement. De PVV heeft zijn achterban op een wonderlijke manier zien te mobiliseren. Wat resulteert in een heuse gang van vier afgevaardigden die binnenkort naar Brussel zullen togen om de belangen van Nederland te behartigen.Hoe lang...

(lees meer)

Kansspel

Een regeerperiode van 4 jaar is natuurlijk te kort. Zeker met die formaties van tegenwoordig, die gemakkelijk een halfjaar in beslag nemen. Bovendien is 4 jaar geen lekker tijdsgewricht; 10 jaar, das pas een brok tijd. Een decennium. 8 jaar kan ook, met een uitloop van 2 jaar voor goed gedrag. Bij g...

(lees meer)

De spijt van een belabberde moeder

Nederlandse vrouwen worden op de hielen gezeten. Door de overheid, die de helft van zijn bevolking als melkkoe moet missen, door de feministen (“je moet onafhankelijk zijn!”) en door zichzelf (“je bent niets waard als je geen carrière maakt”). Daarbij lijden ...

(lees meer)

Ochtendnevel

's Ochtends vroeg, ik schuifel de keuken binnen. Ik schrik me te pletter: mijn dochter is weer 3 geworden! Ze reikt tot aan de bovenkant van het fornuis. Ik hou me vast aan de koelkast, om te bekomen van de breuk in het tijdruimte-continuum. Dan blijkt ze op te staan. Ze was op haar knieën gegaan o...

(lees meer)

Nieuwe Beroepen #1

De nieuwe wereld schreeuwt om Nieuwe Beroepen. Een greep uit de mogelijkheden. Vandaag: de zelfstandige postbode, oftewel het eenmanspostkantoor, oftewel het mobiele postkantoor.De TNT bezuinigt op alle fronten. Volgens onze bron is het plan om alle vaste krachten te ontslaan. De deeltijders die ove...

(lees meer)

Here comes the sun

Soms vergeet ik dat ik een mens ben op deze planeet. Ik zie een grote vuurbal aan de horizon verschijnen en schrik: "Fucking hell, what is THAT?"Als dat lichtfenomeen vervolgens verdwijnt om die dag niet meer terug te komen is de vertwijfeling compleet.....

(lees meer)

Time travelling

"Hallo mams ik ben aangekomen bij Grote Broer in Londen." "Fijn voor jullie lieve schat. Have fun. Wij zijn nog de auto in de parking van Schiphol aan het zoeken. We zijn nu bij de Vuurtoren." ...

(lees meer)

Het spekkoekeffect

het spekkoekeffect: 1) je snijdt volgens indotraditie een flinterdun plakje en eet dat op. 2) je gaat zitten 3) je staat weer op en snijdt een flinterdun plakje dat je opeet. 4) je gaat weer zitten. 5) je staat weer op. 6) je snijdt (fuck it) een kwart van die klote koek en eet die op. ...

(lees meer)

Data

Kent u de androïde robot van Star Trek nog? Data. Een fabuleuse naam, die ik toendertijd totaal onderschatte. 15 jaar later weet ik beter: Data rule. Data zijn gegevens. In eerste instantie wat dan ook voor gegevens. Tegenwoordig gaat het om digitale data. Coffeeshops worden gesloten, junks een...

(lees meer)