Decreet nr.1

5 Maart 2011



Ik lees dat er in heel Amsterdam maar 800 mensen zijn die hebben gestemd wat ik heb gestemd. In de andere provincies deed de door mij gekozen partij niet mee, dus zijn het ook maar 800 kiezers in heel Nederland. Die dezelfde dingen als ik belangrijk vinden. 800 mensen. In heel Nederland. Dit doet toch vragen rijzen. Waarom stem ik dan nog? Bijvoorbeeld. Mijn stem wordt toch ALTIJD weggegeven aan een partij die ik niet gekozen heb, en die ik niet wil. Dat laatste om de geijkte, goedbedoelende adviezen ("Je moet ook altijd op zekerheid stemmen") in de kiem te smoren. Meestal aan GroenLinks, een daad die mij verkiezingsjaren thuis heeft gehouden. GroenLinks! Betonlinks zult u bedoelen! Nix groen! Stelletje HLM*-bouwers.

Dit gezegd hebbende, ik geniet nog volop van de afgelopen verkiezingen. De debatten waren hemels. Wat ik daar echter node bij mis, is een lachband:
Eelco Brinkman: "Laten we eens normaal doen"
Lachband: Hahahahaha.
Emile Roemer: "Ik zit niet in de kamer om kabinetten achter mekaar naar huis te sturen tot ik er zelf een keer zit."
Lachband: Bulder.
Mariëlle Tweebeeke: "Mijnheer Rutte, wordt u persoonlijk geraakt door de strijd voor vrijheid in het Midden-Oosten?"
Mark Rutte: "Welnee, bent u helemaal besodetoeterd! Stelletje eikels daar... Laat ze maar elkaar afmaken."
Lachband.

De uitslagen zijn een bron van eeuwige vreugde: het winnen was een absoluut begrip en is nu een relatief begrip. Je wint niet als je meer stemmen hebt dan de rest, je wint als je minder hebt verloren dan de rest, en zelfs als je minder hebt verloren dan je verwacht had. Dat zijn allemaal nieuwe varianten op het fenomeen winnen. Zo bezien ga ik de rest van mijn leven alleen nog maar winnen. Wie kan immers bewijzen hoeveel ik van plan was om te winnen? Ik kan toch altijd bij hoog en bij laag volhouden dat ik minder winst verwachtte?

Voorts ga ik vanaf nu decreten uitvaardigen.

Decreet nr.1:
RECLAME WORDT POLITIEK, POLITIEK WORDT RECLAME
Commentaar: in de reclame mocht men zichzelf aanprijzen en concurrenten niet afkraken. In de politiek mocht men concurrenten afkraken maar kwam men zelden met goede oplossingen. Vanaf nu is het andersom: in de reclame mag men alleen nog maar de concurrenten zwart maken, en in de politiek mag men het alleen nog maar over zichzelf hebben. Zo hopen wij een einde te maken aan de valse ophemelarij van de eigen producten en diensten in het bedrijfsleven alsmede van het o zo onproductieve gekissebis op het pluche. Win-win.



*HLM=Habitations à Loyer Modéré, buitenproportionnele kippenhokken à la Bijlmeermeer in de Franse banlieues.



Deze column is eerder op AT5 verschenen.

- Aanraders -

Decreet nr.2

Decreet nr.2 BIJ AANGIFTE VAN GEBOORTE MAG MEN EEN ANDERE GEBOORTEPLAATS OPGEVEN, EEN ANDER GESLACHT EN ANDERE OUDERS. Commentaar: Dit om aan de vragen uit respectievelijk de Rottumeroogerplaat, de Bond van Transgenders en het Comité van Ontevreden Kinderen te voldoen....

(lees meer)

De serieduwer

Jorn had zijn fricadel net uit de muur getrokken. Hij smaakte hem goed. Hij was iemand van de late fricadel, zo uit het café, met de alcohol en de adenaline in zijn bloed die zeurden om calorieën. "Voor me maag" zei die dan tegen zichzelf "er moet iets in, als vulling". De happen vielen halfgekauw...

(lees meer)

De controleur

Een massieve doch zachtaardige Surinamer met een gebreide pet rappers style op zijn kale hoofd en oortjes in loopt langzaam het gangpad op om de kaartjes te controleren. Een tijdje later gaan de speakers aan. Een zware, warme stem: 'Reizigers, nogmaals bedankt voor uw gedane bijdrage. Verg...

(lees meer)

De ezelin

Eenmaal uit de Conradstraat bracht ik mijn ezelin en mijn 30 gehandicapte kippen onder tegenover een andere mastodont van het Rijk: de Oranjekazerne aan de Sarphatistraat. Daar aan de overkant, langs een water dat in de bocht, gelijk een beek, een zacht begroeide oever had, bevond zich in di...

(lees meer)

De 15

Bus 15 was de langste lijn van Amsterdam. Hij kronkelde door zowat heel de stad. Je hoefde je ook nooit af te vragen "Welke bus moet ik ook weer nemen?" want als je de 15 nam, dan zat het goed. Het was slechts een kwestie van tijd: hoe lang moest je blijven zitten voordat de 15 jouw halte aandeed. M...

(lees meer)

Greer

Gisteren naar het optreden van Germaine Greer in Felix Meritis geweest. Ze gaf een lezing ter ere van de Nederlandse uitgave van haar boek over Ann Hathaway, de vrouw van Shakespeare. Wat een podiumbeest. Je vergeeft haar onmiddelijk alle bizarre standpunten die ze de wereld in lanceert, want ze is ...

(lees meer)

Here comes the sun

Soms vergeet ik dat ik een mens ben op deze planeet. Ik zie een grote vuurbal aan de horizon verschijnen en schrik: "Fucking hell, what is THAT?"Als dat lichtfenomeen vervolgens verdwijnt om die dag niet meer terug te komen is de vertwijfeling compleet.....

(lees meer)

De murensloper

Op de begrafenis van onze aller Cocky Zouteriks sprak vriendin E. de woorden: “Hij was het buurticoon.” De buurt dat is 1012, het Amsterdamsche epicentrum. Maar het icoon dat was en is, hoe fantastisch en kunstzinnig en knap hij ook was, niet Cocky, maar Rob Schrama. Toen ik n...

(lees meer)

Democratie

Tegen half elf hadden Mijnheer OZ en ik genoeg van TV kijken en wilden naar het Waterlooplein lopen om te zien wat Willempjeprik was. 'Nemen we de fiets' opperde Mijnheer OZ. 'Zullen we dat wel doen? Je komt er toch niet in?' Ik had nog vers in het geheugen dat...

(lees meer)