De zeis

4 November 2013



In de vroege ochtendmist beloop ik mijn woonwerktraject. In de verte ontwaar ik boeren. Ze zijn aan het maaien op de dijk langs het spoor. Met grote halen zwiepen hun zeisen heen en weer, heen en weer. Het rustgevende beeld katapulteert mij naar mijn jeugd in de hoge bergen van Frankrijk. Ik kan bijna de highmakende geur van vers gemaaid gras ruiken, het gezoem van zomervliegjes horen, een weldadige bries op mijn wang voelen. Een hels kabaal brengt me met een ruk naar het hier en nu.

Ik ben dichterbij gekomen. De boeren hebben fluorescente hesjes aan en koptelefoons op. De bosmaaiers waarmee ze zwaaien schijten dikke wolken benzinedampen: de nevel die ik eerder zag. Ze kijken gekweld. Het lawaai dat ze produceren werpt zich als een olievlek voor hen uit: bij het station hoor je ze nog.

Gevat door het gebeuren ben ik tot een halte gekomen. De werkers maken precies dezelfde beweging als de zeisers uit mijn kinderjaren. Ze gaan ook niet sneller. Het enige verschil is dat ze benzeen, tolueen en herrie uitwerpen.

Helaas is de zeis, dat prachtige, zowat gratis ding, met uitsterven bedreigd. En met haar de hark. Steun daarom de VBHZ (Vereniging voor Behoud van de Hark en de Zeis)!


- Aanraders -

De mis

Ik stapte uit de bus bij de Mairie, een statig wit gebouw, ooit op de pontificaalste plek neergezet door een fel antireligieuze burgemeester, die het niet kon hebben dat kerken zo imposant waren. Het was bitterkoud. Na zoveel jaren in Nederland vergeet je hoe onbarmhartig het bergklimaat is. Ik me...

(lees meer)

De ezelin

Eenmaal uit de Conradstraat bracht ik mijn ezelin en mijn 30 gehandicapte kippen onder tegenover een andere mastodont van het Rijk: de Oranjekazerne aan de Sarphatistraat. Daar aan de overkant, langs een water dat in de bocht, gelijk een beek, een zacht begroeide oever had, bevond zich in di...

(lees meer)

De toerist

Is Amsterdam goed voor de toerist? Nee. Het is er druk en bruusk. De toerist wordt om de haverklap van de sokken gereden door fietsers met veel haast in nauwe straten met nauwelijks een stoep of voetgangers botsen frontaal tegen ze aan. In plaats van excuses krijgt de toerist een boze blik...

(lees meer)

De kresj

Een beerput is opengegaan. Een internationaal netwerk van kinderporno is ontrafeld: zijn tentakels blijken tot in de kern van onze samenleving doorgedrongen: tot in de Amsterdamse kresj. Daar laten we elke ochtend onze schatjes met een bloedend hart achter, om naar ons werk te kunnen. We zijn alt...

(lees meer)

De Luizen

Een rode draad in de zelf die ik in mijn jeugd was, betreft het opnieuw uitvinden van het wiel. Niets nam ik zomaar aan. Alles moest door mijzelf opnieuw ondervonden en getest worden. Ik moest er in persona achter komen of de door de generaties voor mij, door de mensheid zelfs, gebod...

(lees meer)

De Ooi

De schapen op de dijk zijn van Cor, want die pacht de dijk. Ze waren eerst een kruising van twee soorten. Dit jaar is er een Zwarte Tesselaar als ram bijgehaald. De jonkies hebben opeens zwarte koppen. "Waarom doen ze dat?" vraag ik de boer. "Het is goed voor het onen." Het ...

(lees meer)

De oerstem

[hypothese] Instinct, intuïtie, ik zie dat steeds meer als de 'oerstem', de stem van onze voormoeders. Ik krijg steeds meer de indruk dat we de ervaring van onze moeder congenitaal meekrijgen. Congenitaalwant gevormd tijdens ons verblijf in de baarmoeder, maar ook erfelijk, want w...

(lees