De serieduwer

25 April 2011



Jorn had zijn fricadel net uit de muur getrokken. Hij smaakte hem goed. Hij was iemand van de late fricadel, zo uit het café, met de alcohol en de adenaline in zijn bloed die zeurden om calorieën. "Voor me maag" zei die dan tegen zichzelf "er moet iets in, als vulling". De happen vielen halfgekauwd, één voor één in een poeltje van bier en maagzuur. Plof. Plof. Hij begon zich lekkerder te voelen. Niet dat het een slechte avond was geweest, nee. Hij voelde zich gewoonlijk niet zo goed de laatste tijden. "Hij zit niet lekker in zijn vel" zei zijn moeder dan.

Hij gooide het leeg bakje in de goot en wilde gaan lopen. Hij bevond zich in de Leidsebuurt, en hij moest nog helemaal naar Noord op de scooter. Dat moest dan maar. Dat deed hij zo vaak. Hij zette zich in beweging. Waar had hij ook weer zijn scooter geparkeerd? Was het nou voordat hij naar.. naar... hoe heette dat café ook al weer? Of was het daar weer voor? In zijn hoofd was hij aan het zoeken, zijn grote lijf volgde. Het plein was desolaat, zo midweeks na sluitingstijd. Hij bereikte het water achter het Max Eeuwenplein. Daar stond een kerel te bellen. Hij lachte. Hij zag er verzorgd uit. Hij had vast een fijn leventje, hij was zeker gelukkig, gelukkiger dan hij. Hij had een klote leven, met zijn klote ouders in hun klote Noord, zijn klote baantje, zijn klote vriendin die hij niet had. Nee, die kerel stond hem niet aan. Wat een opschepperige kleding ook nog. Dure merken, hij had het zeker voor elkaar. Hij was nu vlak achter hem. "Als ik nu een duwtje geef..." opperde Jorn grinnikend tegen zichzelf "een heel klein duwtje... Net als toen, bij die andere bijdehant op het Damrak die aan het plassen was..." Zijn handen waren al vanzelf uit zijn broekzakken gekomen, en strekten zich voor hem uit. Als een robot heeft hij de laatste stappen genomen, een twee drie vier. De man hoorde hem niet, hij was diep in gesprek. "Met zijn lekkere mokkel zeker" fluisterde het in Jorn's oor.

Plons.

Het duurde even voordat zijn kop weer uit het water stak, met twee handen die om de beurt de lucht in vlogen: "Help!". Maar Jorn was alweer verder, op weg naar zijn mooie scooter en zijn fijne Noord met zijn lieve ma en pa, met zijn makkie van een baantje en zijn vriendin die hij snel krijgen zou.



Deze column is eerder op AT5 gepubliceerd
Tags: Amsterdam

- Aanraders -

Stembureau 398

Wanneer ontmoet je nou een principiële niet stemmer? Op verkiezingsdag natuurlijk! En waar? In Zaal 100 in de Staatsliedenbuurt, waar je ouderwets voor een prikkie verrukkelijk kunt eten. Hij heet Jan en ik schuif bij hem aan met mijn kopje Thaise pompoensoep à 1 euro...

(lees meer)

Afterparty

img: Paul Schaaps Op facebook werd uitgebreid getamtamt voor de expo van Arturo Vega in Bacardi op de Oudezijds Voorburgwal. Ik had nooit van Arturo Vega gehoord, maar naar de genodigdenlijst te oordelen, was dat duidelijk een misser van mij. Tout underground Amsterdam zou...

(lees meer)

Dorp

Toen ik 28 jaar geleden hier neerstreek, na in megapolen als Parijs en Tokio te hebben gewoond wist ik zeker: dát niet meer. Het moest iets kleiners worden, iets intiemers, iets waar je bekenden spontaan op straat tegenkwam. Het werd Amsterdam: het dorp der dorpen, maar toch kosmopolitisch ...

(lees meer)

Parool

Het Parool. Mijn krant. Na jaren gezwoeg door stroperige reuzen Volkskrant en NRC en een korte flirtation met Trouw ben ik al decennia's verknocht aan die leuke stadskrant.Ik heb het Parool zien veranderen. Toen ik hem voor het eerst kocht, 25 jaar geleden, had zijn voorpagina nog iets naoorlogs in ...

(lees meer)

Manuscripta

Joost Zwagerman stapte op zijn fiets richting het bruggetje dat de Westergasfabriek van de Haarlemmerweg scheidt. En die boomlange slungel die de hoek van de Bakkerswinkel om liep, was dat Renske de Greef? Geen twijfel mogelijk: ik was op de goede weg naar Manuscripta, de jaarlij...

(lees meer)

Een echte kapitein

Hebbu al de nieuwe mode op het water waargenomen? Het Staande Varen? Het zijn voornamelijk kerels in de leeftijd 40-50 die dat doen - ik heb werkelijk nog geen één vrouw staande zien varen, terwijl ze toch aan een geweldige opmars zijn begonnen wat betreft het besturen van boten. De echte stoer...

(lees meer)

Openhuizendag

Het is vandaag zaterdag 31 maart 2012, Openhuizendag. Dus trekken wij, Mijnheer Oud Zeikwijf en ik, erop uit om de huizen te bezichtigen waar we al tijden nieuwsgierig naar zijn. Dat kan vandaag! We moeten een keuze maken qua buurt. IJburg lijkt ons een goeie. Allemaal kekke gebouwen op een stel ver...

(lees meer)

Krakers en loempia's

Voor mijn werk moet ik vaak in de Stopera zijn. Zo ook afgelopen dinsdag. Vrolijk stap ik de brede hal binnen, met het glazen dak en de buitenmaatse terracotta potten met heuse bomen erin. Ik ruik kruit. Maar niemand rent in paniek, er is überhaupt niemand, dus ik loop gewoon verder en denk er niet...

(lees meer)

De Nieuwendijk

We maken de fietsen vast tegen een van de grote iepen al voor de Beurs van Berlage. Verderop zal geen plek meer zijn, weten we. Aan het einde van de Damrak loeit de kermis. Het is herfstvakantie, ik moet met mijn dochter de kleren en schoenen kopen die ze deze winter gaat dragen. ...

(lees meer)