De serieduwer

25 April 2011



Jorn had zijn fricadel net uit de muur getrokken. Hij smaakte hem goed. Hij was iemand van de late fricadel, zo uit het café, met de alcohol en de adenaline in zijn bloed die zeurden om calorieën. "Voor me maag" zei die dan tegen zichzelf "er moet iets in, als vulling". De happen vielen halfgekauwd, één voor één in een poeltje van bier en maagzuur. Plof. Plof. Hij begon zich lekkerder te voelen. Niet dat het een slechte avond was geweest, nee. Hij voelde zich gewoonlijk niet zo goed de laatste tijden. "Hij zit niet lekker in zijn vel" zei zijn moeder dan.

Hij gooide het leeg bakje in de goot en wilde gaan lopen. Hij bevond zich in de Leidsebuurt, en hij moest nog helemaal naar Noord op de scooter. Dat moest dan maar. Dat deed hij zo vaak. Hij zette zich in beweging. Waar had hij ook weer zijn scooter geparkeerd? Was het nou voordat hij naar.. naar... hoe heette dat café ook al weer? Of was het daar weer voor? In zijn hoofd was hij aan het zoeken, zijn grote lijf volgde. Het plein was desolaat, zo midweeks na sluitingstijd. Hij bereikte het water achter het Max Eeuwenplein. Daar stond een kerel te bellen. Hij lachte. Hij zag er verzorgd uit. Hij had vast een fijn leventje, hij was zeker gelukkig, gelukkiger dan hij. Hij had een klote leven, met zijn klote ouders in hun klote Noord, zijn klote baantje, zijn klote vriendin die hij niet had. Nee, die kerel stond hem niet aan. Wat een opschepperige kleding ook nog. Dure merken, hij had het zeker voor elkaar. Hij was nu vlak achter hem. "Als ik nu een duwtje geef..." opperde Jorn grinnikend tegen zichzelf "een heel klein duwtje... Net als toen, bij die andere bijdehant op het Damrak die aan het plassen was..." Zijn handen waren al vanzelf uit zijn broekzakken gekomen, en strekten zich voor hem uit. Als een robot heeft hij de laatste stappen genomen, een twee drie vier. De man hoorde hem niet, hij was diep in gesprek. "Met zijn lekkere mokkel zeker" fluisterde het in Jorn's oor.

Plons.

Het duurde even voordat zijn kop weer uit het water stak, met twee handen die om de beurt de lucht in vlogen: "Help!". Maar Jorn was alweer verder, op weg naar zijn mooie scooter en zijn fijne Noord met zijn lieve ma en pa, met zijn makkie van een baantje en zijn vriendin die hij snel krijgen zou.



Deze column is eerder op AT5 gepubliceerd
Tags: Amsterdam

- Aanraders -

Afterparty

img: Paul Schaaps Op facebook werd uitgebreid getamtamt voor de expo van Arturo Vega in Bacardi op de Oudezijds Voorburgwal. Ik had nooit van Arturo Vega gehoord, maar naar de genodigdenlijst te oordelen, was dat duidelijk een misser van mij. Tout underground Amsterdam zou er zi...

(lees meer)

Stembureau 398

Wanneer ontmoet je nou een principiële niet stemmer? Op verkiezingsdag natuurlijk! En waar? In Zaal 100 in de Staatsliedenbuurt, waar je ouderwets voor een prikkie verrukkelijk kunt eten. Hij heet Jan en ik schuif bij hem aan met mijn kopje Thaise pompoensoep à 1 euro. Het is 19...

(lees meer)

De Macht van de Panterlegging

Al heb ik modieuse genen, ze komen niet of nauwelijks tot uitdrukking. Sinds jaar en dag loop ik in dezelfde cargobroek, die ik een keer per 5 jaar per 10 tegelijk bij C&A insla, om van het vreselijke karwei dat shoppen heet af te zijn. Een Surinaams-Hindoestaanse vriendin is dat een doorn in he...

(lees meer)

Big Mama

Waarom, in godensnaam, waarom ben ik me hier in Amsterdam komen vestigen? Uit alle mooie, bruisende steden waar ik mijn jonge jaren sleet, waarom uitgerekend Amsterdam? Het antwoord is simpel en vaag tegelijk. Omdat Amsterdam de liefde van mijn leven was. Ik voelde het meteen. Bij minuut 1. Ik re...

(lees meer)

Openhuizendag

Het is vandaag zaterdag 31 maart 2012, Openhuizendag. Dus trekken wij, Mijnheer Oud Zeikwijf en ik, erop uit om de huizen te bezichtigen waar we al tijden nieuwsgierig naar zijn. Dat kan vandaag! We moeten een keuze maken qua buurt. IJburg lijkt ons een goeie. Allemaal kekke gebouwen op een stel ver...

(lees meer)

Pop-up dingen

Tegen Sinterklaas werd ik geconfronteerd met een voor mij nieuw verschijnsel: de pop-up winkel. In de Linnaeusstraat was er opeens één. Tot en met Kerst kon je er cadeautjes kopen. Bijzondere cadeautjes wel te verstaan: liefst van biologisch dynamische oorsprong, of - hoe heet het te...

(lees meer)

Kleuter

>Hallo, ik ben een kleuter, een kleuter in Amsterdam. Ik ben hier geboren, op de Middenweg, tegenover de feestwinkel. Ik ga overal mee met mijn mammie en mijn pappie. Lopend aan de hand van een van mijn ouders, of op de fiets. Daarop hebben mijn ouders allebei een speciaal stoeltje voor mij gemaakt....

(lees meer)

Diva

Ik ben een diva in een verkeerd lichaam.Het klinkt leuker dan het is. Ik raak daardoor mensen kwijt. Mensen die de diva in mij niet erkennen. Wat ik ze niet kwalijk kan nemen: ik kom immers totaal niet over als een diva. Maar de daaraan verbonden kapsones, die heb ik in overvloed. Zo moest ik van me...

(lees meer)

Oefening in Vuisjes' stijl

De aangekondigde vertrektijd op de digitale borden schuift met je mee. Je komt aan: er staat 10:42 uur. 5 min. later verandert dat in: 10: 47 min. Het is inmiddels 10:48 uur: je eigen tram in geen velden of wegen te bekennen. Wel hordes andere trams, die je op dat moment toevallig en jammerlijk niet...

(lees meer)