De Nachtwacht

24 Juni 2011



Elmiro

In het Parool stond 16 juni 2011 een ingezonden brief met als titel: Heden te koop: ‘De Nachtwacht’ waarin uit de doeken werd gedaan hoe uit de de huidige culturele malaise te komen: Als de regering Rutte het zo nodig vond Amsterdam te doen bloeden voor zijn bezuinigingswoede op de kunstsector, dan kon Amsterdam gewoon de Nachtwacht in de verkoop doen. De staat had vervolgens een maand de tijd om de schat voor het luttele bedrag van 1 miljard euri terug te kopen. Mocht het niet lukken, dan werd het schilderij verpatst aan de hoogste (bijvoorbeeld Chinese) bieder, voor tenminste 2 miljard. Met de poen kon Amsterdam tot in lengte van dagen uiteenlopende culturele richtingen financieren. Ondertekend:Roderic Evans-Knaup, duo-raadslid Red Amsterdam, en Evelien van Roemburg, raadslid GroenLinks

Het idee is pittig, maar niet origineel: in 2010 heeft Hugo van Reijen al op vrijspreker.nl het plan van de verkoop van de Nachtwacht ontvouwen, maar dan voor 10 miljard, wat aan de hoge kant is. Hoeveel zou werkelijk de Nachtwacht opbrengen? Uitgaande van 100 miljoen voor een schilderij uit de wereldtop, kom je met het dubbele, 200 miljoen, waarschijnlijk aardig in de buurt van de werkelijkheid. Het stukje van Hugo van Reijen werd vervolgens besproken op VKblogs, de brief van het Parool in Joop.nl en Redamsterdam.nl, wat een schat aan reacties opleverde. Waaruit ik opteken dat wie het idee van Evelien van Roemburg en Roderic Evans-Knaup wel kon waarderen het predikaat PVV-er kreeg toegemeten. "PVV-er!" is bij deze gedegradeerd tot een insult, niet meer en niet minder. Want met de echte wereld heeft de vergelijking weinig te maken. PVV-ers zijn toch juist tégen het subsidieren van nieuwe kunst? Dus zeker ook tegen het verkopen van nationale erfgoed om nieuwe kunst mogelijk te maken.


Het is hoogstwaarschijnlijk ludiek bedoeld. Ik kan me niet anders voorstellen dan dat de schrijvers, twee bestuurders van de stad, de belachelijkheid van de bezuinigingswoede van het kabinet Rutte aan de kaak willen stellen. Ik, echter, zou het heel graag een mieters plan willen vinden, als ik niet bang was gelynchd te worden door heel Nederland. Amsterdam doet dat toch al jaren, haar bezit verbrassen: haar water, haar electriciteit, haar TV-kabels, haar vliegveld en zelfs haar grond verkoopt Amsterdam zonder blikken of blozen. Daar kan De compagnie van Frans Banning Cocq (zo heet de Nachtwacht in het echt - "een groepsfoto uit de pre-fotostoestel-tijdperk" volgens een reaguurder op vrijspreker.nl) er wel bij.

De bottom line is: We verkopen de Nachtwacht niet, never nooit, maar noem eens een astronomisch bedrag en we doen het wel. Je kunt dit scharen onder het kopje: "What's your price" oftewel "Things you would never do unless for an awful load of green." Net als, bijvoorbeeld, geswaffeld worden door je baas en daar 2 jaar later 95 miljoen dollar voor vangen. Die vrouw werd ertoe gedwongen en klaagde hem later daarvoor aan, maar vraag haar eens of zij dat voor dat bedrag nog een keer zou willen ondergaan. Sterker nog, vraag eens aan een willekeurig iemand, zwart of wit, man of vrouw, arm of rijk, of die zich ter plekke wil laten swaffelen voor 95 miljoen dollar. Wie zou nee zeggen? En zou die persoon zich na weigering een held of een loser voelen? Uiteindelijk zijn we allemaal hoeren.





Ook geplaatst op AT5.

- Aanraders -

Floor

Floor van der Wal, comédienne, mooi, slim, vrolijk en grappig. Ik zie haar nog voor me in Toomler: "Normaal ben ik spastisch maar nu ben ik gewoon dronken!" Dat bezoek aan Toomler was het verjaardagscadeau van mijn oudste zoon. We hadden even op hem moeten wachten, maar hier kwam hij binnen lope...

(lees meer)

Sletten

"Slettenmars op 4 juni" las ik in Het Parool. "Eindelijk" verzuchtte ik, "een slettentocht. Eindelijk erkenning voor de minder preutse meiden." Dat leek me wat, en ook broodnodig, in deze tijd van demonisering van de vrouwelijke seksualiteit. Wat zeg ik: van ontkennen van de vrouwelijke seksualite...

(lees meer)

Pliessie

Een van de dingen die mij verbaasde toen ik naar Amsterdam kwam in 1983, was de bijzonder redelijke opstelling van de politie jegens de burgers. Had je iets fouts gedaan op straat, dan werd je erop aangesproken. Als je beleefd bleef, dan werd er in alle rust met je gebabbeld over het voorval. ...

(lees meer)

Bril

Buitenshuis plas ik het liefst op de mannen-WC's. U vindt het gek? Hebt u weleens de vrouwen-WC's gezien? Die zitten onder de pies. Dat komt omdat vrouwen het vertikken om op de bril te zitten. Die vinden ze vies. Terwijl die eigenlijk gewoon schoon is, laten we wel...

(lees meer)

Chimp-agressie

Zaterdag werd ik op straat voor mijn deur ernstig toegetakeld.Weliswaar had ik het over mij af geroepen, maar de agressor had een ultrakort lontje en is volledig buiten haar boekje gegaan (ja het was een zij). Ik was thuis de terugkomst van mijn dochter aan het voorbereiden. Ik dekte de tafel...

(lees meer)

Scooters

We hebben een scooterprobleem in de stad. We hebben stoepen voor de voetgangers, fietspaden voor het ongemotoriseerd verkeer, en wegen voor de auto's. Geen verkeersstrook voor de scooters. Scooters gaan sneller dan fietsen en langzamer dan auto's: dat schept gevaarlijke situaties. Op de fietspaden v...

(lees meer)

Man & Mode

In het kader van de journalistiek toogden uwer Ouwe Zeikwijf alsmede uw Max Molovich, beiden verwoede twitteraars, naar de zgn "twitter preview" van de expo "Man & Mode" in het Historisch Museum. Een onbegrijpelijke bedoening. Een handvol twitteraars sjokte drie kwartier achter de conserv...

(lees meer)

All inclusive

Je hebt mensen die voor de grap hun huis opzeggen en in hotels gaan wonen. Geef ze ongelijk. In Amsterdam huren is een crime. Vroeger kon dat nog: als je moeder de tegenwoordigheid van geest had om je tijdens de zwangerschap al in te schrijven bij de woningbouwvereniging, dan had je tegen je 25ste l...

(lees meer)

Pianola

Bent u ook zo iemand die zich niet wezenloos lacht bij het zien van Chaplinfilms? Een bescheiden lachje, ja, maar bulderend, over de vloer rollend? Nee? Dat komt doordat u niet in het Pianolamuseum voor een "Film en pianola" voorstelling van Yvo Verschoor was, en niet eerst een komisch pornofilmpje ...

(lees meer)