De billen van Clint Eastwood

19 Juli 2015



Ik heb de billen van Clint Eastwood gesproken.

Ze verkochten tickets aan de ingang van The Rock, de voormalige gevangenis in San Francisco. Ik herkende ze op slag. In Escape from Alcatraz zijn ze immers een volle seconde in beeld.
“Dat was onze doorbraak.” verklaarden de Billen. “Wereldberoemd werden wij. We gingen om met de grootste Hollywood sterren maar ons dikste maatje, dat was Buddy [Buddy van Horn, vaste stuntman van Eastwood, OZ]. Wij brachten samen uren samen op de set door, en soms dronken wij wat om de verveling te doden, je kent dat wel, en dan was Buddy te dronken om correct te vallen. De volgende dag zat hij onder de blauwe plekken. 'Waar heb ik dat nou weer vandaan?' Riep hij dan. Aaah those were the days
“Volgens mij heb ik jullie enkel in Escape gezien...”
“Dat is een wijdverbreid misverstand. Wij hebben gedraaid in Tightrope en Space Cowboy. Bovendien moesten we élke draaidag van élke film van Clinton Jr. permanent aanwezig zijn, je wist immers maar nooit wanneer hij besloot uit de kleren te gaan. Daar zaten de producenten natuurlijk enorm op te wachten, bloedzuigers die ze zijn... ”
“Je zou zeggen dat Clint Eastwood geen bodydouble nodig had, weinig mannen zijn zo knap als hij.”
“Luister eens, in Alcatraz liep de dude al tegen de big five-O weet je wel... Dan heeft de zwaartekracht zijn werk al gedaan als je begrijpt wat ik bedoel. Zij hadden billen van 25 jaar nodig, nog rond en appetijtelijk, zo willen de vrouwtjes ons hebben... en de gays natuurlijk. Dat waren wij toen... appetijtelijk. Ach die goeie ouwe tijd...”
“In Space Cowboy zullen jullie wel zijn gaan hangen vermoed ik, van welk jaar is die film nou niet?
“2000. Klopt het begon allemaal wat slapjes te worden, maar Clint was toen 70 hè, dan kun je niet meer aankomen met 25 jaar oude billen. Je groeit met hem mee als het ware. Dat is het mooie.”
De Billen staarden over het ruige water, een zweem van weemoed over ze heen. Een traantje vond zijn weg langs de spleet. Ik besloot maar mijn weg te vervolgen. Zij waren immers aan het werk.
“Zie ik jullie nog op het scherm?” vroeg ik ter afscheid.
“Dt gaat niet gebeuren. Het zou niet geloofwaardig overkomen. Er is niets meer van Clints butt over. Die vent gaat never nooit meer uit de kleren. Mark our words.
 

- Aanraders -

Het spekkoekeffect

het spekkoekeffect: 1) je snijdt volgens indotraditie een flinterdun plakje en eet dat op. 2) je gaat zitten 3) je staat weer op en snijdt een flinterdun plakje dat je opeet. 4) je gaat weer zitten. 5) je staat weer op. 6) je snijdt (fuck it) een kwart van die klote koek en eet die op. ...

(lees meer)

Time travelling

"Hallo mams ik ben aangekomen bij Grote Broer in Londen." "Fijn voor jullie lieve schat. Have fun. Wij zijn nog de auto in de parking van Schiphol aan het zoeken. We zijn nu bij de Vuurtoren." ...

(lees meer)

Tanden. Een hele dobber.

Tanden. Ze hebben de neiging om eruit te vallen. Zeker met het klimmen der jaren. Als ze halsstarrig blijven hangen worden er groeven omheen gegraven. Daar blijven hele kruiwagens voedselresten zitten rotten. Ben jij op vrijerspad wanneer je iets nuttigt mag je je mondje verder dicht houden. De Tand...

(lees meer)

Huurdertje pesten

Een hoop Amsterdammers zijn verwikkeld in een strijd om behoud van hun stulpje. Als je middenin zo'n gevecht zit, dan verlies je de werkelijkheid uit het oog. Dat gaat vanzelf. Je huis is een te ingrijpend onderdeel van je leven, je duikt in de problemen en gaat kopje onder. Terwijl je baat zo...

(lees meer)

Nieuwe Beroepen #3

In de serie Nieuwe Beroepen wil ik het hebben over oude beroepen, of misschien beter: ouderwetse beroepen. Beroepen van vòòr de 21ste eeuw. Zoals schrijver, en popmuzikant. Dat waren twee beroepen toen men er nog voor betaald werd, ergo toen men ervoor wilde betalen. Waarom wilde men er (ook wee...

(lees meer)

Niqaab

Op de eerste lentedag van het jaar loop ik door Park Frankendael. De zon is wakker geworden na maanden zwijgen; hij verwarmt de natuur die ontwaakt in een kakofonie van vrolijkheid. Een moedereend heeft al drie kuikentjes, die zich, onwennig jegens de wereld, tegen hun moeder aan vlijen. In het moer...

(lees meer)

Macho's

Ik lig naar P&W te kijken. Mijn massale kater bovenop mijn buik, spinnend. Naeeda Aurangzeb vertelt, geëmotioneerd, hoe vrouwen in Pakistan, Afghanistan en nog een trits landen worden behandeld. P.: 'Het is gewoon vierderangs burger.' Naeeda: 'Of nog erger misschien....

(lees meer)

Elektrisch varen

Volgens Het Parool van vrijdag 29 juni 2012 schijnen er meerdere aanvragen te liggen om commercieel te varen met elektrische boten, die maar niet worden afgegeven. Onder andere voor Hannekes Boom. De hippe plek op het hoekje land tussen het centrum en het IJ. Zij hebben een café, een restaura...

(lees meer)

Doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg

In haar afscheidscolumn in het Parool vraagt Mette te Velde zich af waar de excentriekelingen zijn gebleven die in de jaren '80 het centrum van Amsterdam opfleurden. Ik heb het antwoord op deze vraag. Het is er een die zeer pijnlijk is om te horen, en moeilijk om te uiten zonder voor racist te w...

(lees meer)