Chillen

10 Oktober 2009



De overlast van allochtone hangjongens in de grote steden valt voornamelijk terug te voeren op een oorzaak: gebrek aan eigen binnenruimte.

Bij de meeste Marokkaanse gezinnen is het geen issue om je puberende zoon een eigen kamer te geven. Zeker niet zoals ik dat deed, door ruimtegebrek verdreven naar de keuken annex woonkamer annex kinderkamer, waar mijn bed een aantal jaren heeft gestaan, zo recht tegenover de koelkast, terwijl mijn oudste de beschikking had over een heuse puberparadijs op 1 hoog. Een spookbeeld voor het keurige allochtone gezin. Liever een lege pronksalon voor het zeldzame bezoek aan vader dan de kinderen een aparte ruimte te geven waar ze ietwat afgeschermd van het strenge oog van papa, mama, buren en imam, hun puberende tijd kunnen exploreren. Geef die jongens verdikkeme een eigen plekkie! Laat burgerlijkheid niet in de weg staan van praktische oplossingen.

De autochtone bevolking laat het ook afweten, met wetten en regels. En met jalousie: "Wij niet dus zij ook niet." Maar het meeste toch van de kant van de woningbouwvergenigingen: een tweede deur naar buiten voor de pubers mag niet. Onder geen voorwaarde. De reden is dat dat onderhuur in de hand zou werken. Het gevolg is dat de pubers elkaar elders opzoeken. Met alle vervelende uitwassen van dien.

Dan smijt de ambtenarij met buurtcentra en dergelijke. Zo'n keurige hok voorzien van alle gemakken, inclusief een joviale en meelevende jeugdwerker. Ik had er als puber niet dood gevonden willen worden en heb derhalve het volste begrip voor de jeugdhonkweigeraar.

Ik zie het zo: geef die pubers nou in godensnaam een eigen kamer. Een kamer in/naast/boven het ouderlijk huis, met een eigen deur en een eigen sleutel, waar ze met hun makkers naar toe kunnen om alles te doen wat pubers nu eenmaal doen: chillen, vozen, blowen, praten (over chillen, vozen en blowen). Politiek, ambtenarij, ouders; van welke kant ook: doe je best. Neus er niet in rond. Laat ze vrij. Beperk hooguit de uitstoot van harde muziek en de instroom van malafiede types.

Zo houden we ze van de straat, waar ze echt niet te pruimen zijn.



.

- Aanraders -

Gil

In de rest van Nederland is dat hoogstwaarschijnljk straal aan jullie voorbijgegaan, maar wij in Amsterdam zijn in de ban van het kindergegil.Bij twee creches hebben boze bovenburen voorwerpen naar beneden gegooid, variërend van eieren tot gevaarlijk spul zoals batterijen en scheermesjes. Vorige we...

(lees meer)

Gil

Weten jullie nog van de toestand omtrent crèches: de buren konden ze niet meer verdragen en gingeneierenen zo gooien? Hoe schön. Een mini-oorlog in de stad. Een oorlog tussen wrede lelijke oude mensen en schattige hummeltjes die er niets aan kunnen doen dat ze zoveel decibels produceren. Niet d...

(lees meer)

Fietsers, staakt!

De fiets was de afgelopen weken veelvuldig in het nieuws. “Het konninginnetje” zoals de Fransen het vervoersmiddel lieftallig noemen blijkt een bron van grote ergernis te zijn geworden. Cyclisten plempen hun machientje in groten getale voor de plek van bestemming: vooral voor de deur...

(lees meer)

Scooterterreur

God schiep het fietspad, en zag dat het goed was. God schiep de fiets, zette die op het fietspad, en zag dat het nog beter was. Vervolgens schiep God Fietser, die hij op de fiets plaatste. God zag dat hij geweldig was. Hij wentelde zich in dat besef. Dan gebeurde er iets: was God zo vol van zijn ...

(lees meer)

All inclusive

Je hebt mensen die voor de grap hun huis opzeggen en in hotels gaan wonen. Geef ze ongelijk. In Amsterdam huren is een crime. Vroeger kon dat nog: als je moeder de tegenwoordigheid van geest had om je tijdens de zwangerschap al in te schrijven bij de woningbouwvereniging, dan had je tegen je 25ste l...

(lees meer)

11-9

Nine eleven: what a waste. De gasten die die aanvallen bedacht hebben hebben hun huiswerk niet goed gedaan. Was dat wel het geval, dan hadden ze op tijd geweten dat Amerika spoedig geen issue meer is. Amerika is op weg naar zelfdestructie. Met voedsel. Amerika eet zichzelf to death. Hun conclusie aa...

(lees meer)

NZ-lijn

Amsterdam ligt er open en bloot bij. De ingewanden van de stad verstoffen in diepe wonden. Wij Amsterdammers fietsen voortdurend om bouwputten heen, onze auto's bereiken het centrum niet meer _ ooit het centrum zo heerlijk autoluw meegemaakt?_ dagelijks zitten onze longen vol zand. Wij zuchten en ...

(lees meer)

Don't Disturb the Peace

Je denkt, tegen beter weten in, dat de regeerders oog voor Kunst hebben. Tenminste, ík denk dat. Ik hóóp het. Elke keer word ik echter weer teleurgesteld – één van de vele illusies die je met het ouder worden kwijt raakt. Vrijdag 15 juni in het Paroo...

(lees meer)

De Jaap Edenbaan

Het is winter. Wat doe je in Nederland in de winter? Je schaatst.In Amsterdam doe je dat op de Jaap Edenbaan. Jij doet dat. Ik niet. Vroeger wel hoor, volop. Twee jaar geleden wierp ik de handdoek in de ring: "Nooit meer." En ik hield moeiteloos woord, terwijl schaatsen mij een zeer dierbaar tijdver...

(lees meer)