Carrière en moederschap

19 Oktober 2014



Michiel Huisman is het nieuwste boegbeeld van Chanel, de eerste Nederlander op die felbegeerde en dik betaalde post. In die hoedanigheid speelt hij een hoofdrol in het laatste reclamefilmpje van het concern. Dat door de huidige strategie geen reclamefilmpje meer mag heten maar een heuse film. De Volkskrant duidt het verhaal voor mij – gelukkig anders had ik er nooit zo veel achter gezocht: een succesvol topmodel (Giselle Bündchen) gooit, zeer tegen de tijdgeest in, haar carrière overboord om haar relatie te redden.

Het toeval wil dat Tara Elders, IRL-echtgenote van Michiel Huisman, op vergelijkbare manier háár filmcarrière opgaf om voor hun dochter te zorgen. Het acteursechtpaar vestigde zich in de VS nadat het mannelijk onderdeel een vaste aanstelling bij HBO kreeg. Hij vloog bovendien constant naar het buitenland voor rollen in uiteenlopende producties. Moeder Tara besloot voor haar kind op te komen: als zíj bleef acteren, was er niemand meer thuis voor het kleine grut. De carrière van Michiel ging sky high, die kreeg dus voorgang. Destijds had ik, te midden van een berg mixed feelings, bewondering voor haar onorthodoxe keuze. Een paar generaties geleden was zoiets nog gangbaar, tegenwoordig cijfert geen vrouw op weg naar de top zich meer weg voor het gezin. Het kind wordt overal in de westerse wereld dagelijks met het badwater weggegooid.

Facebook en Apple, hip als ze zijn, springen in op deze ontwikkeling: ze faciliteren het invriezen van embryo's pardon eicellen van hun vrouwelijke werknemers, zodat een eventuele moederschap niet in de weg zal staan van hun werk. Dát is de kant waar we op gaan. Menopausaal en moeder. Ik wens de nieuwe generaties veel sterkte.

Aan de andere kant kan het weer een stepping stone vormen in het bereiken van één van mijn doelstellingen voor het universum, namelijk het acuut laten krimpen van het aantal mensen op aarde. Onzin moet je aanmoedigen is mijn motto, en dat moet ik hier op toepassen. Hoe meer vrouwen het moederschap uitstellen, hoe minder baby's er geboren worden. Zo simpel is dat.





http://www.volkskrant.nl/leven/hoe-is-de-nieuwe-chanel-no-5-commercial-met-michiel-huisman~a3769702/
http://www.youtube.com/watch?v=8asRWe5XNw8

http://www.nrcq.nl/2014/10/15/apple-en-facebook-vriezen-graag-eitjes-in-van-vrouwelijke-werknemers

- Aanraders -

The Things we Do for Love

Je mond houden terwijl je je had moeten verweren, laag- of niet betaalde klussen opknappen terwijl hij maatschappelijk erkende zaken doet, dingen slikken die niet door de beugel kunnen, hem met de eer ervan door laten gaan voor iets dat je zelf gedaan hebt, het eeuwige zorgen, het huwelijksgevang, d...

(lees meer)

Ruim baan voor carrièremoeders

Het grootste dilemma dat ik ervoer tijdens het schrijven vanDilemma’s, waarin ik een lans breek voor de wens van de Nederlandse moeders om in deeltijd te werken, was of ik het moest schrijven of niet. Het wel schrijven zou koren op de molen zijn van conservatieven die moeders maar al te graag ac...

(lees meer)

De dilemma's van moeders

Ik let soms (vaak) niet op en sluimer in het weldadige besef dat vrouwen in goede handen zijn in deze mannenmaatschappij. Tot ik opeens knalwakker word. Onlangs gebeurde dit door de filmUn Heureux Évènement. Misschien komt het door de actrice,Louise Bourgoin, die, verdomd als het niet waar is...

(lees meer)

Egootjes

In de jaren tachtig werden wij, de jongeren, om de oren geslagen met restanten ideologieën uit de jaren ’60-’70. Zoals vreemdgaan dat moest mogen, jaloezie dat juist niet mocht, en de kreet: “Van een ander kun je pas houwen als je van jezelf houdt.” Alle drie de grootste flauwekul als ...

(lees meer)

Del

Waar hebben we moeite mee tegenwoordig? Met de traditionele frustraties die plattelandsemigranten met zich meebrengen naar moderne steden. Een idee van mijnheer Oud Zeikwijf: wis het geheugen van de immigrant bij het passeren van de stadsgrenzen. Nix geen klaxoneren meer bij elke trouwerij: je we...

(lees meer)

Een premier waardig

Als ik van die schietpartij in het parlementsgebouw van Canada hoor, en verneem dat de mensen in het Parlement vluchtten of zich verschansten, dan schaam ik me. Ik denk aan Rutte. Ik wil dat niet, dat Rutte zou vluchten of zich zou verschansen in zijn kantoortje. Ik wil dat hij een pistool uit ...

(lees meer)

Kunstgelden

Er is een nieuw kunstwerk in onze straat: 150 lampions met waxinelichtjes hangen aan een lange draad, van huis naar huis. Elke avond bij het vallen van de duisternis komt een individu met een ladder langs om ze aan te steken. In de jaren '80 had ik in mijn klein vers hoofdje van toen enkel bewond...

(lees meer)

Soja de witte moker

Je bent erop berekend dat de alcoholisten en de tabakisten als eerste de pijp aan Maarten geven. Hoe dan te verklaren dat in mijn vriendinnenkring uitgerekend de vegetariërs vroegtijdig de reis naar de eeuwige jachtvelden aanvingen? Ik had hier geen antwoord op. Dat was één van d...

(lees meer)

Kern

Het lek in de Golf van Mexico is gedicht, staat eindelijk in de krant van 20 september. Mijn zoon zei: ‘Waarom hebben ze geen buis op de buis geschoven?’ Daar had hij een punt, vond ik. Als de buis maar strak genoeg was, dan was dat te doen, leek mij. Ik ben echter niet verbaasd dat de BP-gasten...

(lees meer)