Broodje

8 Januari 2013






Ik kwam net van ziekenbezoek bij Fabiola in het OLVG en was niet in opperbeste stemming. Het stelselmatig verdwijnen van alles wat apart was aan Amsterdam is mij een doorn in het oog. In het geval van Fabiola is het de natuurlijke gang van zaken, maar voor de rest... Hoe kun je het als gemeente van één der knotsgekste hoofdsteden van de wereld toestaan deze te laten verworden tot de burgerlijke middelmaat? De drang om te conformeren aan het buitenland wint het wellicht van pioniersdrang en kunstzinnige zin, of is het angst voor onregelmatigheden? Ondertussen tiert de (straat)criminaliteit welig, terwijl de schwung van de afgelopen decennia er finaal af is.

Aldus mijmerend en mopperend kwam ik bij het souterrain aan de Nieuwe Herengracht waar poëet Bert Schoonhoven zijn Amsterdam Outsider Art Gallery heeft. Zaterdag was het, en ouwe punkert Broodje opende er zijn expositie. Geen schilderijen of beelden, neen, want Broodje is tegenwoordig stylist. Hij maakt kunstwerken van punkkleding. Broodje, die kent u vast wel. Die lange, vrolijke kerel met fluoriserend haar: knalrood, zuurstokroze, geel, blauw of groen en niet zelden allemaal tegelijk, die anno 2013 nog steeds in vol punkornaat rondloopt.


Langzame kreten op een spaarzame trommel verwelkomen mij als ik de galerie betreed. Ze blijken geuit door niemand minder dan Johnny Rotten toen hij na de Sex Pistols in de band PiL zat, al deed het me meer aan New Wave dan hardcore punk denken.

'Broodjes Kledingstyle' heet het label. Hij construeert kleding in de 'Do It Yourself' (afgekort DIY) spirit van het Londen van de jaren '80, waaruit ook Vivienne Westwood haar inspiratie opdeed. Er is het rek met confectie (een serie overhemden à 25 piek) en de afdeling Haute Couture: voornamelijk colberts, unieke exemplaren, collector items. Prachtige vesten zijn het: met sjabloonletters erop gespoten ('I wasn't born with enough middle fingers'), met applicaties erop genaaid of plastic afzetlintjes uit de bouw ('Geen toegang, asbest'), met de onvermijdelijke kettingen en spelden, maar ook minder voor de hand liggend gerei zoals papierklemmetjes en ander kantoorspul. Zo nu en dan een bril in de borstzak gestoken, niet zelden een forse ketting om de nek waaraan een buitenmaatse Jezus aan een even buitenmaats kruis bungelt. Het is punk met een knipoog.

Van Fabiola tot Broodje. Had ik niet nog zo'n extravagante vogel voor mij dan? Zo eentje die het straatbeeld opfleurde? Even was ik gerustgesteld: ze zijn er nog. Maar aldra volgde de ontgoocheling: Broodje verfraait het straatbeeld al een jaar niet meer. Hij is gevlucht voor de pesterijen van een nieuwe slag Amsterdammers die geen respect kunnen opbrengen voor zijn slag curieuze schepsels – voor ónze slag curieuze schepsels zou ik moeten zeggen: ook ik ben belaagd door machootjes als ik in mijn ouwe kloffie op mijn bizare vlot kluste. 'Zwerver!' riepen ze me neerbuigend na. Mijn bizarre vlot moest na 25 jaar weg uit het opeens keurig geworden Amsterdam. Broodje woont nu vredig in Beverwijk waar hij zijn punkmuseum runt. Het is nu aan moedige anderen om de vlag over te nemen: de benodigde attributen hangen te koop bij Amsterdam Outsider Gallery, al was het maar ter inspiratie.

Bij het vertrek typeert een medewerkster het tentoongestelde precies: “Kleurrijk en origineel”. Net wat ik bang ben in Amsterdam te gaan missen.  


[op AT5.nl gepubliceerd]

- Aanraders -

Bijzondere Amsterdammers: Daniël Groen

Ik heb gekke figuren ontmoet in mijn leven maar er is er eentje die de wedstrijd met een kilometer voorsprong wint, eentje die de vlag op de Everest mag planten: Daniël Groen. Daniël Groen vond zichzelf geniaal. Hij kon aardig schilderen (had een of andere kunstacademie gevolgd) en was zo gek a...

(lees meer)

Fabiola is dood

Vannacht is Fabiola overleden in Sint Jacob. De flamboyante Fabiola, levend kunstwerk, Marie de la Nuit, Cinderella, La Reine de Paris, Fabiola di Atlantis, voormalig boegbeeld van de nachtburgemeesters van Amsterdam, is niet meer onder ons. Vier decennia was Fabiola (Peter van Li...

(lees meer)

De Indiaan

Van alle leuke gekke vrienden is er niemand die ik meer erkentelijk ben dan Erdwin Spits.Ik ontmoette Erdwin in 1983 toen ik voor het eerst voet zette in Amsterdam, op de boot van wie later een van de grote liefdes van mijn leven zou worden. Hij zat aan de tafel een shaggie met wiet te draaien. De ...

(lees meer)

Deo Volente

Mijn oudste vriend D. is van adel. Hij heeft een naam van hier tot Tokio die hij uit nederigheid, praktische overweging, of zelfs luiheid, zo u wilt, op spijtige wijze afkort tot een hapklare en kapsonesloze brok.Zijn vader was psychiater en zijn moeder de eerste westerse boeddhist die ik ooit tegen...

(lees meer)

De Dood van Dr. Rat

Dr. Ratde punker des vaderlands is weer springlevend. Op 29 juni werd zijn dood herdacht, voornamelijk door de lancering van het jongste boek van journalist Martijn Haas die zich aan zijnbiografieheeft gewaagd, nadat hij vorig jaar een boek aan de knotsgekke kunstenaarsgroepering Stads Kunst Gueri...

(lees meer)

Floor

Floor van der Wal, comédienne, mooi, slim, vrolijk en grappig. Ik zie haar nog voor me in Toomler: "Normaal ben ik spastisch maar nu ben ik gewoon dronken!" Dat bezoek aan Toomler was het verjaardagscadeau van mijn oudste zoon. We hadden even op hem moeten wachten, maar hier kwam hij binnen lope...

(lees meer)

Buschauffeurs

(de afgebeelde is een willekeurige chauffeur van Connexxion) Met wijduitstaande armen loop ik Kwekkeboom uit. Aan mijn beide zijden bungelt een toren brede, witte kartonnen dozen in brede, witte plastic tassen. Ik heb taarten gehaald voor één mijner zonen, die verjaart. Taart...

(lees meer)

Happenings op het water

Rob Schrama Soms heb je van die tentoonstellingen waarbij de tentoongestelde onderwerpen onderwerp zijn. Soms heb je een tentoonstelling waarbij de samensteller onderwerp van de tentoonstelling is. Rob Schrama, die de tentoonstelling over Jasper Grootveld in de Oosterkerk orga...

(lees meer)

Expo

Er bestaan mensen die het CBK in de Oostpoort zomaar kunnen vinden, maar ik ben beslist niet een van die mensen. Blijmoedig op weg naar de levenstentoonstelling van Aatje Veldhoen sloeg ik linksaf vanaf de Linnaeusstraat, richting de Nieuwe Gebieden. Nergens een bord “CBK” te bekennen. Bewapen...

(lees meer)