Beste immigrant

15 Oktober 2015



Beste immigrant,
 
In het Parool van 14 oktober las ik uw bezwaar tegen het primitieve onderkomen dat de Nederlandse overheid u verschaft in uw vlucht voor de oorlog in Syrië. U wilt een echt huis. En geld. De tijd is aangebroken dat ik u vertel wat ik, ook immigrant, zoal ondergaan heb om in Nederland te mogen blijven.
 
Ik ben een immigrant uit liefde. Geboren en getogen in een welvarend gezin in een welvarend land, waar vrede heerste. Op mijn 19de kwam ik als Paastoerist naar Amsterdam en was verkocht. Na een verblijf in Tokio kon ik de heimwee naar die mooie, leuke, gekke stad niet meer onderdrukken. Ik moest en zou naar Amsterdam verhuizen.
 
Mijn familie was hier sterk tegen waardoor financiële hulp ontbrak. Geen nood! Meende ik, want ik was afgestudeerd in de bedrijfseco en sprak/schreef vloeiend Engels, Frans en Japans. Ik had buiten het feit gerekend dat je zonder netwerk aan het kortste eind trekt in een economische crisis zoals die in de vroege jaren 80 in Nederland woedde. Jeugdwerkeloosheid van 25%, schreeuwende woningnood... Na maanden solliciteren vond ik enkel modelwerk in de Rijksacademie à 100 gulden per maand, aangevuld met schoonmaakwerk à 5 gulden per uur per week. Naar behuizing kon ik fluiten. De wachtlijsten in de stad bedroegen 30 jaar.
 
Het zijn jaren van erbarmelijk gesukkel geweest. Ik eindigde op straat. Ik sliep opgerold in een zeil op rommelige plekken zoals achter Artis. Voedsel vond ik in de vuilnishopen na de markt. Ik was niet de enige. Een lotgenoot vroor dood. Geen seconde heb ik getracht de oorzaak van mijn ongeluk buiten mijzelf te wijzen. Amsterdam was een geliefde plek, dit was de tol die ik moest betalen om er te mogen blijven.
 
Uiteindelijk maakte ik met mijn blote handen een drijvende hut uit afval en ging ik daarop wonen. Ik werd zwanger en beviel van mijn zoon, ja, in diezelfde krappe hut waar ik niet rechtop kon staan, zonder water noch gas. Het werden gezegende jaren. Arm maar zielsgelukkig.
 
Als iemand die enkel voor liefde voor een stad zoveel ontberingen over had, wat denkt u dat ik van u vind, op de vlucht voor de oorlog, wanneer u een verwarmde tent en 3 maaltijden per dag met misprijzen tegemoet ziet?
 
Met vriendelijke groet,

 

Blogger Oud Zeikwijf

 

- Aanraders -

Feminisme en immigratie

Ik noem mezelf graag feministe want ik ben, in tegenstelling tot de nieuwe generaties, niet bang om geassocieerd te worden met militante vrouwen die er de afgelopen eeuw voor hebben gezorgd dat wij vrouwen in alle opzichten erop vooruit gingen. Helaas vind ik 99% van de huidige feministen slap en na...

(lees meer)

Kerstgroet

Aan mijn gekoesterde lezers Alma, Kerstin, Arie, Max, de Hoi Oligoi en alle lezers van wie ik de naam niet weet:VEEL PLEZIER MET DE KERST!Bedankt voor een jaar trouwe lezerschap, en op naar het volgende...EEN LOLLIG 2010 VOOR ONS ALLEN!Kerstelijke Groeten van uw enige echte Oud Zeikwijf....

(lees meer)

Lieve Sint

Lieve Sint, Zou u alstublieft ervoor kunnen zorgen dat alle fietsen, scooters, auto's, taxi's en trucks uit de stad verdwijnen? Ze gaan allemaal veels te hard. Alvast bedankt en de groeten aan Piet! Uw toegenegen, Oud Zeikwijf [Op AT5.nl gepubliceerd]...

(lees meer)

Design

Het Parool heeft een tijdje een serie gehad over de make-over van huizen. Mij vielen een paar terugkerende zaken op: het eindresultaat was steevast lichter, leger en hoekiger dan het startexemplaar. Maar ook onpraktisch, abstract, zielloos, ongezellig. En, daar wil ik de nadruk op leggen, gevaarlijk...

(lees meer)

Testosteron

Een bepaalde, laat ik die noemen "de Venus & Mars-"stroming, gelooft dat de chemische huishouding de voornaamste en onveranderlijke oorzaak is van de verschillende potenties van man en vrouw, en dikken dat vervolgens aan. Als het niet zo bespottelijk was zou ik moeten toegeven dat er iets in zit...

(lees meer)

Weerman

Jaren en jaren heb ik gedacht dat Gerrit Hiemstra klein was. Het beeld hield op bij zijn knieën, daaronder verbeeldde ik me een halve meter onderbeen. Tot op een dag de cameraman besloot (of opdracht kreeg) tot een ruimere shot, en ik tot mijn stomme verbazing vast stelde dat hij een reus was met e...

(lees meer)

Het Plagiaat

Een van de zeldzame constanten in mijn leven is dat ik van de ideeën barst. Ze spruiten welig in de voedzame zachte grond van mijn brein. Maar owee als ik mijn bedenksels tegen kom in een publicatie of een uitzending. Dan kan ik daar niet meer met goed fatsoen over schrijven.Gezien de omvang van de...

(lees meer)

test 8 arial

En terecht, die volle zalen, als u het mij vraagt. Één van de fraaiste James Bond. De cameravoering is oogstrelend, het plot up to date, de effecten adembenemend. En last but not least: de casting. Behalve Blofeld die wellicht op een haar na niet helemaal klopt, is de rest van een tref...

(lees meer)

Recensie: Orlando

[Recensie: Orlando. Gezien: zondag 8 september 2013, Stadsschouwburg Amsterdam.] Op de vloer liggen grote planken die open en dicht kunnen, bedrukt met iets dat op het scherm wordt geprojecteerd: een reusachtige, kunstzinnige caleidoscoop. Het decor en de kleren geven het ti...

(lees meer)